Τα απομεινάρια του κράτους πρόνοιας

Τα απομεινάρια του κράτους πρόνοιας | tovima.gr

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα βασιλεύει μια απέραντη παράνοια. Εξηγούμαι. Η Ελλάδα δεν είναι η πρώτη φορά που παίρνει δάνειο για να μην πώ ότι μονίμως επιβιώνει με δανεικά. Οι συμφωνίες για την σύναψη του δανείου εγένοντο πάντοτε διακρατικά μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας του τόπου και της αντίστοιχης των δανειστών. Η Κυβέρνηση αναλάμβανε τις υποχρεώσεις, δεσμεύοντας το κράτος και οι δανειστές φρόντιζαν να εξασφαλίσουν μέσω των συμφωνιών την επιστροφή των χρημάτων τους. Οι υπηρεσιακοί παράγοντες φρόντιζαν για την συγγραφή των συμφωνηθέντων μεταξύ των πολιτικών αρχηγών. Η δέσμευση ενός κράτους μέσω της πολιτικής ηγεσίας του αποτελούσε εγγύηση και κανένας δεν διανοειτο να το αμφισβητήσει.

Αυτά που συμβαίνουν σήμερα είναι πρωτόγνωρα και βαθύτατα ανήθικα. Ακόμα και η τράπεζα όταν σου χορηγεί ένα δάνειο ελέγχει τους τίτλους που τις παρουσιάζεις και δεν έρχεται στο σπίτι σου να ανοίξει τα ντουλάπια σου. Διανοήθη κανείς να ζητήσει από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να ελέγξει τα στοιχεία που παρουσίασε προκειμένου να εισέλθει η Ελλάδα στην κοινή αγορά ; είναι άραγε θέμα προσώπων η σημεία των καιρών.

Αλλά το θέμα δεν είναι μόνο πολιτικό. Είναι ταυτόχρονα και βαθύτατα ηθικό. Οι υποχωρήσεις ενός κράτους προκειμένου να επιβιώσει μέχρι που φτάνουν ; Που σταματά η παραχώρηση και που ξεκινά η υποτέλεια ; Η ανθρώπινη ζωή είναι το υπέρτατο αγαθό. Με ποια μούτρα θα έλθει μεθαύριο το κράτος να σου ζητήσει να την διακινδυνεύσεις προκειμένου να σωθεί η πατρίδα, όταν αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με μερικές <διευκολύνσεις> ;

Στην καθημερινότητά του τι διδάσκεται ο πολίτης ; ότι στο όνομα της επιβίωσης μπορεί να κάνει οποιεσδήποτε παραχωρήσεις ; Ο Βίκτωρ Ουγκώ συγκίνησε γενιές ολόκληρες με τον Γιάννη Αγιάννη να ταλαιπωρείται μια ζωή επειδή έκλεψε λίγο ψωμί προκειμένου να επιβιώσει αυτός και η οικογενειά του. Σήμερα το κράτος στο βωμό της επιβίωσης αρπάζει αναδρομικά χρήματα, δημεύει ετσιθελικά τις παρακρατήσεις μιας ζωής, καταργεί ιδιωτικές συμφωνίες , μετατρέπει νοικοκυραίους σε υπόδικους της εφορίας , καταργεί κοινωνικές παροχές. Με λίγα λόγια καταργεί κάθε έννοια δικαίου.

Είναι μαθηματικός βέβαιο ότι εάν οι μισοί Έλληνες εξαφανίζοντο θα έλυναν το πρόβλημα για τους άλλους μισούς. Οι υποχωρήσεις άραγε μέχρι που μπορεί να φτάσουν; Οι διαρθρωτικές αλλαγές που όφειλε από καιρό το κράτος να κάνει, σήμερα είναι μονόδρομος και απαίτηση των πολιτών του. Εάν η πολιτική ηγεσία πραγματικά το θελήσει υπάρχουν τα πρόσωπα που μπορούν να τις υλοποιήσουν. Η βοήθεια των ξένων είναι καλοδεχούμενη αρκεί να είναι ειλικρινής και χωρίς υστεροβουλία.

Ο Έλληνας ανέκαθεν φημίζετο για την αξιοπρέπεια το φιλότιμο και την λεβεντιά του Σήμερα νοιώθει βαθύτατα ταπεινωμένος από όλες αυτές τις σκηνές καθημερινής τρέλας, με τους τροικανούς υπαλλήλους να περιφέρονται από Υπουργείο σε Υπουργείο, αναζητώντας καταστάσεις υπαλλήλων και οργανισμών από περιδεείς Υπουργούς. Εάν το θέμα δεν ήταν τραγικό θα μπορούσε να ήταν βαθύτατα γελοίο.

Οι πολιτικοί θα πρέπει να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Οι διαρθρωτικές αλλαγές και η πάταξη της φοροδιαφυγής , που αποτελούν τα άλλοθι των τροικανών, θα πρέπει να προχωρήσουν ταχύτατα. Και θα πρέπει σε συνεργασία με τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να προσπαθήσουν να περισώσουν τα απομεινάρια του κράτους πρόνοιας για το οποίο κάποτε υπερηφανευόταν η Ευρώπη και το οποίο σήμερα κινδυνεύει από τις ισοπεδωτικές πολιτικές των Αμερικανών.

Με τιμή

Καθηγητής Ιατρικής Σχολής Αθηνών

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες