Η Μέρκελ και ο Τσόρτσιλ

Οπως ο Τσόρτσιλ αποφάσισε να έρθει για να διασφαλίσει το πέρασμα της Ελλάδας στη δυτική σφαίρα επιρροής, έτσι και η Μέρκελ φαίνεται να ήρθε συμβολικά για να υπογραμμίσει ότι η επιρροή του Βερολίνου (λόγω του ελέγχου του νομίσματος και της τρόικας) είναι ισχυρότερη από κάθε άλλη μεγάλη δύναμη, συμπεριλαμβανομένης και της Ουάσιγκτον.

Η Μέρκελ και ο Τσόρτσιλ | tovima.gr

Παραμονή Xριστουγέννων του 1944. Καμία γιορτή στην Αθήνα. Στο αεροδρόμιο του Καλαμακίου προσγειώνεται ένα αεροπλάνο. Ο Γουίνστον Τσόρτσιλ πατάει στο ελληνικό έδαφος και κλείνεται σε μια ξύλινη παράγκα επί τρεις ώρες με τους επιτελείς του. Από την Αθήνα ακούγονται πυροβολισμοί. Η μάχη των Δεκεμβριανών μαίνεται, ο ΕΛΑΣ έχει αποχωρήσει από το Θησείο, την Καλλιθέα, του Φιλοπάππου και την Ακρόπολη και βρίσκεται μακριά από το κέντρο της πόλης. Οι Αγγλοι ελέγχουν απόλυτα τη Συγγρού. Οι μάχες μαίνονται.

Κάτω από την πόλη, από ένα φρεάτιο κοντά στις φυλακές Χατζηκώστα στην οδό Πειραιώς, ένας ουλαμός ΕΛΑΣιτών, με τη βοήθεια ενός χάρτη που είχαν προμηθευτεί από το γραφείο του αρχιμηχανικού του Δήμου Αθηναίων, σέρνεται στους υπονόμους. Τοποθετούν έναν τόνο γερμανική δυναμίτιδα κάτω από τα θεμέλια του ξενοδοχείου «Μεγάλη Βρεταννία», όπου πραγματοποιούνται συσκέψεις επιτελών. Οι άνδρες επιστρέφουν ανενόχλητοι στο αρχικό φρεάτιο, αλλά δεν πυροδοτούν τον μηχανισμό, περιμένοντας επίσημη εντολή για την ανατίναξη. Η καθυστέρηση είναι σημαντική: ένας στρατιώτης ανακαλύπτει τη δυναμίτιδα και αποτρέπει την έκρηξη. «Δεν νομίζω ότι αυτή η συνωμοσία ήταν για το καλό μου» έγραψε ο Τσόρτσιλ στη γυναίκα του, διατηρώντας ανέπαφο το βρετανικό φλέγμα του.

Μετά το χιούμορ, ξεκίνησε τη δουλειά. Μεταφέρεται από την Αθήνα στον Πειραιά όπου καλεί στο καταδρομικό Αγιαξ, ανήμερα τα Χριστούγεννα, τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου και τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό. Σκοπεύει να προτείνει στον ιερέα να αναλάβει τη θέση του αντιβασιλέως. Μόλις ο θεόρατος Δαμασκηνός ανεβεί στο κατάστρωμα του καταδρομικού, δέχεται μια ενθουσιώδη επίθεση φιλίας από μεθυσμένους, περίεργα ντυμένους άνδρες. Ηταν μια παρεξήγηση: το πλήρωμα είχε ένα χριστουγεννιάτικο πάρτι μεταμφιέσεων και βλέποντας τον ψηλό ιερέα νόμιζε πως ήρθε ένας ακόμη μεταμφιεσμένος φορώντας ξυλοπόδαρα. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα και έπειτα από τεράστια αμηχανία, η παρεξήγηση είχε λυθεί και ο Τσόρτσιλ μιλούσε μαζί τους (Τσόρτσιλ: Απομνημονεύματα, VI).

Μία ημέρα μετά, σε ένα υπόγειο του υπουργείου Εξωτερικών, στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας, υπό την προεδρία του Δαμασκηνού, έγινε η σύσκεψη όλων των πλευρών. Πήραν μέρος εκπρόσωποι όλων των κομμάτων, με την παρουσία και άγγλων στρατιωτικών και του ρώσου συνταγματάρχη Ποπόφ. Δεν υπήρχε ηλεκτρικό, από το παράθυρο ακούγονταν κανόνια, και ο Τσόρτσιλ έγραψε στη σύζυγό του: «Ολα αυτά τα βλοσυρά πρόσωπα των Ελλήνων γύρω από το τραπέζι και ο αρχιεπίσκοπος μαζί, τον οποίο πείσαμε να προεδρεύσει με το τεράστιο καλυμμαύκιον στο κεφάλι… Ο ΕΛΑΣ έφτασε αργά. Τώρα τους έχουμε αφήσει όλους μαζί. Είναι μια ελληνική παράσταση…».

Λίγο προτού αναχωρήσει για το Λονδίνο, όπως έγραψε η εφημερίδα «Η Ελλάς», στο φύλλο της 29ης Δεκεμβρίου: «… Ελεύθερος σκοπευτής, τοποθετημένος εις ύψωμα νοτίως του κτηρίου της Βρετανικής Πρεσβείας, επυροβόλησε διά ριπής πολυβόλου προς την κατεύθυνση της οδού η οποία διέρχεται προ της Βρετανικής Πρεσβείας καθ’ ην στιγμή που ο κ. Τσόρτσιλ επρόκειτο να εισέλθη εις τεθωρακισμένο αυτοκίνητο. Αι σφαίραι εκτύπησαν μια γυναίκα. Δεν θεωρείται προμελετημένη απόπειρα κατά της ζωής του κ. Τσόρτσιλ, διότι οι πυροβολισμοί από ελεύθερους σκοπευτάς εις την περιοχή εκείνη είναι συνήθεις».

Η Ιστορία διδάσκει πολλά πράγματα. Μέσω αυτής μπορείς να καταλάβεις το μέγεθος της εποχής σου, καθώς τα περισσότερα έχουν ήδη συμβεί. Διαβάζοντας τις εκπληκτικές πληροφορίες που προέρχονται από το βιβλίο «Τα φοβερά ντοκουμέντα – Δεκέμβριος 1944: Το ανεξήγητο λάθος» του Σόλωνα Γρηγοριάδη, μπορούμε να φανταστούμε μια διαφορετική Αθήνα. Μια πόλη ρημαγμένη από τη γερμανική κατοχή, έτοιμη να μπει σε έναν εμφύλιο πόλεμο, φτωχή, απαισιόδοξη, προδομένη και υποχείριο των μεγάλων δυνάμεων. Μια πόλη που στο πέρασμα του χρόνου έκανε τα λάθη της, ορθοπόδησε, ευημέρησε, ασχήμυνε, πλούτισε και στο τέλος χρεοκόπησε. Την πρωτεύουσα της ολίγον ασυνάρτητης χώρας μας.

Η σημερινή Αθήνα είναι καλύτερη. Η ανθρώπινη ζωή έχει μεγαλύτερη αξία απ’ό,τι το 1944. Οι διαφορές είναι πολλές. Υπάρχει, όμως, μία ομοιότητα.

Οπως ο Τσόρτσιλ αποφάσισε να έρθει για να διασφαλίσει το πέρασμα της Ελλάδας στη δυτική σφαίρα επιρροής, έτσι και η Μέρκελ φαίνεται να ήρθε συμβολικά για να υπογραμμίσει ότι η επιρροή του Βερολίνου (λόγω του ελέγχου του νομίσματος και της τρόικας) είναι ισχυρότερη από κάθε άλλη μεγάλη δύναμη, συμπεριλαμβανομένης και της Ουάσιγκτον.

Την ιδια ώρα η Αθήνα ζούσε μια συνηθισμένη ημέρα της: χειροβομβίδες κρότου λάμψης, διμοιρίες στρατιωτικών δυνάμεων με την επίσημη στολή τους παρέλαυναν διαμαρτυρόμενοι, κάποιοι συνδικαλιστές είχαν ντυθεί ναζί, ένας άνδρας γυμνός έτρεχε στο Σύνταγμα και οι εφημερίδες μιλούσαν για βασανισμούς συλληφθέντων από την ελληνική Αστυνομία. Ομως, ας σταματήσουν οι συγκρίσεις. Η σημερινή Αθήνα είναι καλύτερη από αυτή του 1944. Είναι τραγική, αλλά καλύτερη.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk