Σπύρος Κοντάκης: ο… εύρυθμος designer

Η μουσική. «Αυτή είναι η αφετηρία μου. Αρχικά, στο Λονδίνο όπου και παρέμεινα τέσσερα χρόνια ως session κιθαρίστας και  έπειτα στην Ελλάδα όπου συνεργάστηκα για χρόνια ως μουσικός σχεδόν με όλη την ελληνική δισκογραφία. Για 24 συναπτά έτη.»

Το design. «Ηδη δυο χρόνια στη ζωή μου. Ξεκίνησα διερευνητικά με τη διακόσμηση μερικών φιλικών σπιτιών. Το μικρόβιο παραμόνευε από τα παιδικά μου χρόνια με μαθήματα σχεδίου, με την εμμονή κατασκευής μακετών… Αργότερα παρακολούθησα μια σχολή για σχέδιο επίπλου και σεμινάρια ζωγραφικής. Κρατάω αυτόν τον αυθορμητισμό. Γι αυτό τα έπιπλα μου βγάζουν παιδικότητα, μια «ανωμαλία», κάτι λάθος.»

Η μετάβαση. «Εφτασα σε ένα σημείο που δεν έβρισκα καμία δημιουργική διέξοδο στη μουσική. Ενιωσα ότι η δημιουργικότητα αποτελεί πλέον ουτοπία. Τότε ήταν που τα ανέτρεψα όλα. Δεν ήταν απλώς στροφή καριέρας. Ηταν αλλαγή ζωής. Σαν να σχεδιάζω από την αρχή τη ζωή μου. Σέβομαι αυτόν τον νέο για μένα χώρο και δεν θέλω να εισβάλλω βίαια, με θράσος. Το αντιμετωπίζω περισσότερο σαν έναν τρόπο έκφρασης. Δεν θέλω να αποδείξω κάτι.»

Η σύγκριση. «Σαν μουσικός έπρεπε να μεταλλαχθώ για να γίνω αποδεχτός στο σύστημα και τις δισκογραφικές εταιρείες. Τώρα βιώνω τον αυθορμητισμό που τόσο είχα στερηθεί. Είναι ένα ξέσπασμα, ένα απωθημένο. Επειτα, το design προσφέρει μια οπτική απεικόνιση, είναι κάτι χειροπιαστό, έχει υπόσταση. Η μουσική είναι υποκειμενική, ακόμη και τα πνευματικά δικαιώματα δύσκολα καταγράφονται.»

 

Η αναγνώριση. «Τύχη και άγνοια κινδύνου… Οταν ξεκίνησα δεν με ενδιέφερε η αποδοχή. Δεν αγχώθηκα. Γι αυτό νομίζω και ότι ήρθε σύντομα η αποδοχή. Εχει ήδη παρουσιαστεί η δουλειά μου στο εξωτερικό – κυρίως σε γκαλρίστες και συλλέκτες -, έχω κάνει μια σειρά φωτογραφήσεων όπου πρωταγωνιστούν επώνυμοι με αντικείμενα μου ενώ τώρα βρίσκεται στα σκαριά μια έκθεση μου στο Παρίσι.Τα έπιπλα μου φιλοξενούνται στο showroom του Design Plaza. Είναι πολύ σημαντική γι’ εμένα η εμπιστοσύνη που μου έδειξε ο κ. Ντάνιας και τον ευχαριστώ.»

Η ταυτότητα. «Γι’ εμένα το αντικείμενο δεν είναι «υποχείριο» του ανθρώπου. Θέλω τα αντικείμενα να φτιάχνουν την ατμόσφαιρα μαζί με τον άνθρωπο. Να συνυπάρχουν. Εχει χαθεί πλέον η τέχνη στα έπιπλα. Εχουμε φτάσει στο σημείο της απλοϊκότητας. Μια μη παραγωγική μίμηση, σπίτια και άνθρωποι που θυμίζουν το ένα το άλλο. Το αντικείμενο πρέπει να έχει την προσωπικότητα του, να το σεβόμαστε, να έχει οντότητα. Πρέπει τα αντικείμενα να βγάζουν την προσωπικότητα του δημιουργού τους και με ένα μαγικό τρόπο να ταιριάζουν και με την προσωπικότητα του ιδιοκτήτη. Προσπαθώ να βρω σχήματα στο μυαλό μου και αυτά βγαίνουν στο σχεδιασμό. Δεν θέλω να χάνεται η καλλιτεχνική του υπόσταση. Με βοηθάει και σε αυτό η αρμονία της μουσικής… στο τρόπο που κάτι θα στήνεται, θα ισορροπεί… Η αρμονία του σχήματος…»   

Η φιλοσοφία. «Θεωρώ απαραίτητες τις συνεργασίες,  με την  συνύπαρξη όλων των μορφών τέχνης, μια συλλογική δουλειά. Να ξεφύγουμε όλοι από την απομόνωση μας. Να υποστηρίξουμε τη δουλειά μας, αυτό που κάνουμε. Χωρίς ανασταλτικούς εγωισμούς και ανταγωνισμούς. Να δοθεί η ευκαιρία σε όλους να περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη και από την απογοήτευση στην δράση.»   

Σπύρος Κοντάκης


Δείτε περισσότερα:  http://vimeo.com/kontakidesign

                          

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αφιερώματα
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk