Από τον ένατο κύκλο της Κόλασης του Δάντη στη λύση

Σύμφωνα με το Δάντη, ο ένατος κύκλος της Κόλασης περιγράφεται ως παγωμένη λίμνη στην οποία κάθε κίνηση θεωρείται αδιανόητη

Από τον ένατο κύκλο της Κόλασης του Δάντη στη λύση | tovima.gr

Σύμφωνα με το Δάντη, ο ένατος κύκλος της Κόλασης περιγράφεται ως παγωμένη λίμνη στην οποία κάθε κίνηση θεωρείται αδιανόητη. Εκεί ξεχωρίζει η μορφή του φοβερού Εωσφόρου ο οποίος τυραννά τους Βρούτο και Κάσσιο (για (τα αμαρτήματα/προδοσία σε βάρος του Ιουλίου Καίσαρα) αλλά και τον Ιούδα (για το αμάρτημα/προδοσία σε βάρος του Χριστού).

Ανάλογη η κατάσταση και σήμερα: η Ελληνική οικονομία, διανύοντας το πέμπτο συνεχόμενο έτος ύφεσης, έχει εγκλωβιστεί στον ένατο και τελευταίο κύκλο της κόλασης του Δάντη με την Τρόικα να βασανίζει (πιθανώς δικαίως) τα τρία συνεργαζόμενα κόμματα εξουσίας για πρότερες οικονομικές παραλείψεις και αμαρτήματα (τόσο δικά τους όσο και εκείνα του υπόλοιπου πολιτικού κόσμου) τα οποία οδήγησαν την Ελλάδα στη χρεοκοπία.

Η Τρόικα παραδέχεται (αλλά και εκπλήσσεται!) επειδή οι αλλεπάλληλες μισθολογικές μειώσεις απέτυχαν την αναχαίτιση της ανεργίας η οποία καταγράφει 25%. Κανείς όμως δεν πρέπει να εκπλήσσεται. Οι χωρίς όρια μισθολογικές μειώσεις λειτουργούν ως αντίβαρο στην αύξηση της παραγωγικότητας εργασίας η οποία επιπλέον πλήττεται από την παντελή έλλειψη επενδύσεων στην οικονομία.

Πράγματι, οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου έχουν μειωθεί δραματικά από το 21% του ΑΕΠ στις αρχές του 2000 στο 12% σήμερα λόγω (α) της αναποτελεσματικότητας του Ελληνικού κράτους (για την οποία έχουμε γράψει προηγουμένως) και (β) της υφιστάμενης αβεβαιότητας σχετικά με την παραμονή της Ελλάδας στο Ευρώ. Εδώ λοιπόν που φτάσαμε οι λύσεις είναι μάλλον δύο:

1. Διευθέτηση του ελληνικού προβλήματος βάσει ενός ευρύτερου πακέτου το οποίο θα επιλύει τα προβλήματα των υπόλοιπων χωρών του Νότου μέσω της αγοράς κρατικών ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) στη περίπτωση των άλλων και μέσω «κουρέματος» στη δική μας περίπτωση. Επειδή όμως η Bundesbank βλέπει το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων (στα χέρια της ΕΚΤ) ως έμμεση χρηματοδότηση του ελληνικού χρέους, επιβάλλεται ποσοτική χαλάρωση προς όφελος του ιδιωτικού τομέα μέσω της άμεσης χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών από την ΕΚΤ με χαμηλότοκα δάνεια τα οποία θα χρησιμοποιηθούν, αποκλειστικά και μόνο, σε παραγωγικές επενδύσεις.

2. Υπάρχει βέβαια και η λύση οριστικής χρεοκοπίας της χώρας με ταυτόχρονη έξοδο από το Ευρώ και ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας μέσω μιας ευρέως υποτιμημένης δραχμής. Η λύση αυτή δεν κρίνεται η καλύτερη στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή για πολλούς λόγους μεταξύ των οποίων σημειώνουμε το υφιστάμενο διεθνές οικονομικό περιβάλλον. Τόσο η χρεοκοπία του 1893 όσο και εκείνη του 1932 έλαβαν χώρα σε ευνοϊκότερες διεθνείς συνθήκες. Πράγματι, τόσο την 8ετία 1893 – 1900 όσο και την 8ετία 1932 – 1939, ο δυτικός κόσμος (στον οποίο καταλήγει η πλειοψηφία των εξαγωγών μας) παρουσίασε μέση ετήσια ανάπτυξη της τάξης του 3,1% (τα οικονομικά στοιχεία προέρχονται από τη βάση δεδομένων των καθηγητών Reinhart και Rogoff) κάτι το οποίο δύσκολα θα επαναληφθεί στο εγγύς μέλλον.

Επιστρέφοντας λοιπόν στο Δάντη, για να περάσει η ελληνική οικονομία από την Κόλαση στο Καθαρτήριο, μάλλον θα πρέπει να πορευτούμε με την πρώτη λύση.

*Ο κ. Κώστας Μήλας είναι Καθηγητής Χρηματοοικονομικών, στο University of Liverpool

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk