Εμείς και η Αγκυρα

Πού μπορεί να οδηγήσει, υπό τη σημερινή συγκυρία, η νέα φάση του

Εμείς και η Αγκυρα | tovima.gr
Πού μπορεί να οδηγήσει, υπό τη σημερινή συγκυρία, η νέα φάση του ελληνοτουρκικού διαλόγου που σηματοδότησε η επίσκεψη του τούρκου υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα; Το καίριο αυτό ερώτημα προκύπτει καθώς η επίσκεψη αυτή, η οποία ούτως ή άλλως ήλθε πολύ καθυστερημένα λόγω των εσωτερικών πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα, συνέπεσε όχι μόνο με την ολοένα αυξανόμενη εμπλοκή της Αγκυρας στη συριακή κρίση και την έντονη κριτική που της ασκείται από την πλευρά των Βρυξελλών για τη στασιμότητα στην ικανοποίηση των πολιτικών κριτηρίων για την ένταξή της στην ΕΕ, αλλά και με τον εγκλωβισμό της Αθήνας στη μάχη για τη περιώνυμη δόση. Αυτό δεν σημαίνει, φυσικά, ότι δεν έπρεπε να πραγματοποιηθεί η επίσκεψη (όπως εμφανίστηκαν ορισμένοι άκριτα να υποστηρίζουν), καθώς η παρατεταμένη έλλειψη ελληνοτουρκικών πολιτικών επαφών, μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Παπανδρέου, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ιδιαίτερα ανεπιθύμητη τη στιγμή αυτή νέα περίοδο όξυνσης, τη στιγμή μάλιστα που όλα τα γνωστά προβλήματα παραμένουν ανοιχτά.
Ενθαρρυντικό είναι λοιπόν ότι κατά την επίσκεψη αυτή συμφωνήθηκε να επισκεφθεί την Αγκυρα τον ερχόμενο Ιανουάριο ο έλληνας πρωθυπουργός για τη συνεδρίαση (ύστερα από σχεδόν τρία χρόνια!) του περίφημου Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας με τη συμμετοχή τουλάχιστον δέκα υπουργών εκατέρωθεν. Συμφωνήθηκε επίσης να ξαναρχίσει μέσα στις προσεχείς εβδομάδες ο κύκλος των διερευνητικών επαφών μεταξύ πρέσβεων, που είχε ατονήσει το τελευταίο διάστημα. Και ενώ η επίσκεψη Σαμαρά αναμένεται να επικεντρωθεί κυρίως στην ανάπτυξη των οικονομικών και εμπορικών σχέσεων, ο οποίες έχουν ήδη σημειώσει σημαντική βελτίωση με προοπτική περαιτέρω ανάπτυξης (ο κ. Νταβούτογλου δήλωσε μάλιστα ότι οι εμπορικές συναλλαγές μπορεί να φθάσουν τα 10 δισ. δολάρια), το «αγκάθι» των προβλημάτων στο Αιγαίο θα το αντιμετωπίσουν και πάλι οι πρέσβεις. Και εδώ θα φανεί αν υπάρχει περιθώριο να σημειωθεί κάποια πρόοδος (η οποία είχε πάντως διαφανεί στην προηγούμενη σειρά επαφών) ή θα επιστρέψουμε στην επανάληψη των γνωστών εκατέρωθεν αμετακίνητων θέσεων. Η πρώτη εντύπωση μετά τις δηλώσεις που έγιναν για την ΑΟΖ και το Καστελόριζο δεν αφήνει, δυστυχώς, πολλά περιθώρια αισιοδοξίας.
Επανέρχεται έτσι ο προβληματισμός για το αν οι δύο πλευρές έχουν πραγματικά την πολιτική βούληση να άρουν ένα αδιέξοδο που συνεχίζεται για περίπου σαράντα χρόνια! Και δεν θέλει και πολλή σκέψη για να γίνει αντιληπτό ότι για να συμβεί αυτό θα πρέπει επιτέλους να εκδηλωθεί εκατέρωθεν η διάθεση ενός έντιμου συμβιβασμού στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου. Αν αυτό είναι αδύνατον, τότε θα πρέπει να συμφωνηθεί η προσφυγή στη Χάγη. Η οποία, με βάση τις αποφάσεις των Διεθνών Δικαστηρίων που έχουν ως σήμερα εκδοθεί, αλλού θα δικαιώσει τη μία πλευρά και αλλού την άλλη. Διότι και οι δύο πλευρές δεν έχουν σε όλα δίκιο. Πόσο όμως μπορούν να αντέξουν μια τέτοια εξέλιξη οι δύο κυβερνήσεις, όταν όλα αυτά τα χρόνια έχει καλλιεργηθεί στο εσωτερικό των χωρών τους ένα κλίμα άκρατου λαϊκισμού και ξεπερασμένου εθνικισμού για τα λεγόμενα «εθνικά θέματα»; Μια κατάσταση που επιβαρύνεται τώρα από το γεγονός ότι η μία χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα ενός ενδεχόμενου πολέμου και η άλλη στα πρόθυρα μιας ενδεχόμενης χρεοκοπίας.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
  • Ο γρίφος της Μποτσουάνα Οι αγορές είναι προεξοφλητικοί μηχανισμοί, στην περίπτωση της νέας μετάλλαξης , προεξόφλησαν ξανά το χειρότερο, δηλαδή νέους περιορισμούς στις... ΒΗΜΑτοδότης |
Σίβυλλα
Helios Kiosk