Στον τραχύ δρόμο προς ένα νέο ευρω-Σύνταγμα

Ενα φάντασμα στοιχειώνει την Ευρώπη. Η ανάμνηση των εθνικών δημοψηφισμάτων του 2005 που απέρριψαν το Σύνταγμα

Στον τραχύ δρόμο προς ένα νέο ευρω-Σύνταγμα | tovima.gr

Ενα φάντασμα στοιχειώνει την Ευρώπη. Η ανάμνηση των εθνικών δημοψηφισμάτων του 2005 που απέρριψαν το Σύνταγμα της ΕΕ έχει οδηγήσει τους πολιτικούς ηγέτες να αντιδράσουν στην τρέχουσα κρίση με μέτρα έκτακτης ανάγκης, τα οποία δεν χρειάζονται την έγκριση του λαού.

Αλλά πιο μακροπρόθεσμες λύσεις απαιτούν δημοκρατική νομιμοποίηση. Η άμεση Δημοκρατία είναι μια επικίνδυνη υπόθεση. Η Ευρώπη δεν πρέπει να επαναλάβει τα οργανωτικά λάθη που συνεισέφεραν στην πανωλεθρία του 2005.
Η συνταγματική σύνοδος παρήγαγε ένα κείμενο 350 σελίδων σε δυσνόητη, νομικίστικη γλώσσα, το οποίο σάστισε τους ψηφοφόρους. Ακόμη χειρότερα, δεν έγινε τίποτε για να ενθαρρύνει τους πολίτες να συζητήσουν σοβαρά για την κρίσιμη επιλογή που είχαν μπροστά τους.
Αυτή τη φορά, η Ευρώπη θα πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα του επιτυχημένου πειράματος για την δημιουργία Συντάγματος στη Νότια Αφρική. Η διαδικασία είχε τρία στάδια.
Στο πρώτο, οι συμμετέχοντες προσπάθησαν απλώς να επεξεργαστούν μια δήλωση βασικών αρχών. Το μακρύ νομικίστικο κείμενο, με το νέο κοινωνικό συμβόλαιο, ακολούθησε, στο δεύτερο στάδιο. Στο τρίτο, το Συνταγματικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι το περιεχόμενο του κειμένου ήταν σε συμφωνία με τις βασικές αρχές.
Για να μεταφέρουμε αυτή τη διαδικασία στην ΕΕ, θα πρέπει να συγκληθεί μια σύνοδος, όπου θα εκπροσωπούνται εθνικά κοινοβούλια, η ευρω-βουλή, επικεφαλής κρατών και κυβερνήσεων, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτό το σώμα θα επικεντρωθεί στην επεξεργασία ευκόλως κατανοητών συνταγματικών αρχών.
Το πρώτο στάδιο τελειώνει όταν κάθε κράτος-μέλος αποδέχεται ή απορρίπτει την δήλωση αρχών – με δημοψήφισμα ή από την βουλή, αναλόγως του τί προβλέπει το Σύνταγμα της κάθε χώρας.
Οι εθνικιστές αντίπαλοι δεν θα μπορούν πλέον να λένε ότι μια δυσνόητη συνθήκη είναι μέρος μιας τεράστιας συνωμοσίας των ευρωκρατών. Οι ψηφοφόροι μπορούν να πουν ναι ή όχι, αλλά δεν θα είναι τόσο εύκολο να υποκύψουν σε λαϊκίστικη δημαγωγία.
Οταν θα γίνονται τα δημοψηφίσματα, οι πολίτες θα ψηφίσουν και για εθνικούς αντιπροσώπους στη σύνοδο του δευτέρου σταδίου, η οποία θα επεξεργαστεί το τελικό κείμενο.
Αν οι πολίτες έχουν ψηφίσει ναι, η επιλογή των αντιπροσώπων από τον λαό θα δημιουργήσει άλλον έναν δημοκρατικό δεσμό με το τελικό κείμενο, ενισχύοντας περαιτέρω την νομιμοποίησή του.
Η δεύτερη σύνοδος δεν θα έχει το δικαίωμα να κάνει κατάχρηση της λαϊκής εντολής και να απομακρυνθεί από τις θεμελιώδεις αρχές.
Στο τρίτο στάδιο, το κείμενο θα υποβληθεί για έγκριση σε ένα ειδικό δικαστήριο, όπως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Η Ευρώπη είναι σήμερα αντιμέτωπη με μια ιστορική επιλογή. Οι πολιτικοί ηγέτες δεν μπορούν να εγγυηθούν ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα. Αλλά έχουν την υψηλή ευθύνη να σχεδιάσουν ένα σύστημα, το οποίο θα θέσει τα κρίσιμα ερωτήματα, με τρόπο που θα επιτρέπει μια παραγωγική και πραγματικά δημοκρατική απόφαση.
Η διαδικασία των τριών σταδίων που παρουσιάζουμε θα μπορούσε να παρέχει ένα ισχυρό δημοκρατικό θεμέλιο για μια ΕΕ εξοπλισμένη με τα εφόδια για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του 21ου αιώνα.

* Ο Μπρους Ακερμαν είναι καθηγητής Νομικής και Πολιτικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο Yale. Ο Μιγκέλ Μαντούρο διδάσκει στο European University Institute, στη Φλωρεντία
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
  • Ο γρίφος της Μποτσουάνα Οι αγορές είναι προεξοφλητικοί μηχανισμοί, στην περίπτωση της νέας μετάλλαξης , προεξόφλησαν ξανά το χειρότερο, δηλαδή νέους περιορισμούς στις... ΒΗΜΑτοδότης |
Σίβυλλα
Helios Kiosk