Πολιτική λύση ζητούν από την Αθήνα οι Βρυξέλλες

Το «ελληνικό πρόβλημα» εξακολουθεί να απασχολεί τις Βρυξέλλες, όμως στα κέντρα αποφάσεων και στους πολιτικούς κύκλους στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ενωσης η συζήτηση έχει πλέον διαφορετικό περιεχόμενο. Στο επίκεντρο του προβληματισμού της «γραφειοκρατίας των Βρυξελλών» δεν φαίνεται να κυριαρχεί η χρηματοδότηση της Ελλάδος· βρίσκονται το πολιτικό ζήτημα της χώρας και η αναξιοπιστία των πολιτικών της.

Το «ελληνικό πρόβλημα» εξακολουθεί να απασχολεί τις Βρυξέλλες, όμως στα κέντρα αποφάσεων και στους πολιτικούς κύκλους στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ενωσης η συζήτηση έχει πλέον διαφορετικό περιεχόμενο.
Στο επίκεντρο του προβληματισμού της «γραφειοκρατίας των Βρυξελλών» δεν φαίνεται να κυριαρχεί η χρηματοδότηση της Ελλάδος· βρίσκονται το πολιτικό ζήτημα της χώρας και η αναξιοπιστία των πολιτικών της.
Σχεδόν όλες οι πολιτικές πτέρυγες του Ευρωκοινοβουλίου είναι σύμφωνες: επιπλέον χρήματα δεν υπάρχουν και ακόμη και μια «απλή» επιμήκυνση του προγράμματος θα θεωρηθεί αυτομάτως ως το 3ο πακέτο προς την Ελλάδα.
Το πρόβλημα σε όλες τις συζητήσεις, είτε με υψηλόβαθμα κοινοτικά στελέχη, είτε με υπαλλήλους της Επιτροπής, είτε με ευρωβουλευτές, εντοπίζεται στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Ομοφώνως αναφέρουν πλέον όλοι ότι οι ανοχές της Κομισιόν και των ευρωπαϊκών κέντρων αποφάσεων έχουν φτάσει σε οριακό σημείο και ότι η βασική αιτία της ελληνικής αναξιοπιστίας είναι η πολιτική ελίτ της χώρας.
Από τη «Δύση» στην «Ανατολή»
Υπό αυτές τις συνθήκες, το ελληνικό ζήτημα στα γραφεία του Ευρωκοινοβουλίου και της Κομισιόν αντιμετωπίζεται ως μείζων περιπλοκή, ενώ στη συνείδηση των περισσοτέρων η Ελλάδα μοιάζει να έχει επιλέξει μια διαφορετική πορεία από εκείνη που είχε περιγραφεί με το «ανήκομεν εις την Δύσιν».
Συζητώντας κάποιος με υψηλόβαθμα στελέχη της Επιτροπής έρχεται αντιμέτωπος με αφοπλιστικά ερωτήματα και παρατηρήσεις, όπως: «γιατί χρονοτριβείτε τόσο πολύ;», «γιατί δεν προωθείτε έστω μία από τις μεταρρυθμίσεις;», «ούτε μία αποκρατικοποίηση;», «ποτέ δεν εφαρμόστηκε κάτι από τα μνημόνια που υπογράψατε και ψηφίσατε, συνεπώς η όποια κριτική σας είναι αβάσιμη», «δεν επιβάλαμε εμείς φόρους, οι πολιτικοί σας είναι απρόθυμοι να κάνουν ένα μεγάλο βήμα, όπως η μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης και του φοροεισπρακτικού μηχανισμού».
Παρά ταύτα, οι διαβεβαιώσεις όλων συγκλίνουν στο ότι οι Βρυξέλλες δεν πρόκειται να εκδιώξουν την Ελλάδα από την ΟΝΕ και ότι η ηγεσία της χώρας είναι υπεύθυνη για τα περαιτέρω. Ομως την ίδια στιγμή, μοιάζει δεδομένο πως δεν θα κάνουν ουδεμία υποχώρηση από τις υπάρχουσες συμφωνίες, ούτε και θα αντιμετωπίσουν με προνομιακό τρόπο την Ελλάδα.
Με αυτά τα δεδομένα, η ευρωπαϊκή συζήτηση για την Ελλάδα έχει πλέον κατ’ εξοχήν πολιτικά χαρακτηριστικά. Ολοι απορούν ως προς το γιατί με ένα τόσο σαφές εκλογικό μήνυμα πριν από τέσσερις μήνες, η κυβέρνηση συνεργασίας δεν προχωρεί στην εφαρμογή των όσων υποσχέθηκε. Σε αυτό το σημείο, στις Βρυξέλλες διακηρύσσεται σε όλους τους τόνους και με κάθε ευκαιρία ότι δεν γίνεται καν αποδεκτή μια συζήτηση περί καθυστέρησης στην ψήφιση των μέτρων.
Από την πλευρά των γερμανών συντηρητικών, ευρωβουλευτής που διάκειται ευμενώς απέναντι στην Ελλάδα σημείωνε σε κατ’ ιδίαν συζήτηση την προηγούμενη εβδομάδα πως δεν υπάρχει ούτε άλλος χρόνος ούτε άλλοι διαθέσιμοι πόροι.
Το ίδιο πολιτικό στέλεχος συμφωνούσε πάντως ότι μια κυβερνητική κρίση στην Ελλάδα θα ήταν ένας εφιάλτης. Η μόνη δυνατότητα, κατά τον ίδιο, είναι η προώθηση των δομικών αλλαγών, για τις οποίες φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά πως το «πολιτικό σύστημα πρέπει να συγκρουστεί με τον εαυτό του και τις δομές που το ίδιο έχει δημιουργήσει και εκμεταλλευτεί».
Υπό αυτό το πρίσμα, ένα από τα μεγάλα μυστήρια στις Βρυξέλλες είναι η Αριστερά στην Ελλάδα και ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Αλ. Τσίπρας.
Ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, η αμηχανία και η διχογνωμία σε διάφορα επίπεδα της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας είναι ορατά στοιχεία.
Για παράδειγμα, μεγάλη μερίδα μελών του Ευρωκοινοβουλίου θεωρεί ότι αν άνοιγε ένας νέος κύκλος πολιτικής κρίσης και αυτός κατέληγε στην ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ ως βασικής κυβερνητικής δύναμης, «η χρηματοδότηση θα σταματούσε, με ό,τι αυτό συνεπάγεται».
Ταυτοχρόνως στα γραφεία της Επιτροπής παρατηρείται κινητικότητα σε σχέση με την ελληνική Αριστερά. Υψηλόβαθμα στελέχη αναφέρουν ότι στα ηγετικά κλιμάκια της Κομισιόν υπάρχει πλέον η παραδοχή ότι δεν μπορεί να επιβληθεί καθεστώς πολιτικής απομόνωσης στον ΣΥΡΙΖΑ και στον κ. Τσίπρα. Αντιλαμβάνονται ότι υπό τις παρούσες συνθήκες ο σχηματισμός της Αριστεράς είναι για πολλούς στην Ελλάδα ένας σημαντικός εναλλακτικός πόλος σε ανοδική τροχιά και ότι έστω και υπό αυτούς τους όρους πρέπει να υπάρξει επικοινωνία.
Οι ίδιες πηγές σημείωναν μάλιστα πως στο αμέσως προσεχές διάστημα θα οργανωθεί και θα πρέπει να αναμένεται μια επίσημη συνάντηση μεταξύ του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και του προέδρου της Κομισιόν κ. Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.
Κατόπιν όλων αυτών, η Ελλάδα αντιμετωπίζεται πλέον στις Βρυξέλλες ως πρόβλημα με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά από εκείνα της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, πόσω δε μάλλον από εκείνα της Ιταλίας και της Ισπανίας. Η κύρια διαφορά της αντιμετώπισης αφορά την αξιοπιστία των συνομιλητών.
Με βάση αυτά, γερμανός συντηρητικός ευρωβουλευτής αποκάλυψε σε ιδιωτική συζήτηση ότι πριν από έναν χρόνο και καθώς ήταν ορατή η κατάρρευση της κυβέρνησης Παπανδρέου, πολιτικά κέντρα στην Ευρώπη ενθάρρυναν ένα σενάριο δημιουργίας πολιτικού φορέα στην Ελλάδα με ευρωπαϊκό και μάλλον κεντροαριστερό προσανατολισμό. «Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο παραμένει αναγκαίο και είναι κρίσιμο για τη διαφύλαξη της πολιτικής ομαλότητας στην Ελλάδα» σημείωνε το ίδιο πρόσωπο, επισημαίνοντας την ανάγκη διαφύλαξης της ανωνυμίας του…

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk