Δημόσιο ή φοροδιαφυγή;

Δημόσιο ή φοροδιαφυγή; | tovima.gr

Κάποιος blogger στο «Συμφωνία των πολιτικών αρχηγών για το πακέτο των μέτρων» ισχυρίσθηκε ότι για την κρίσι (sic) δεν πταίουν οι δημόσιοι υπάλληλοι, που είναι, λέγει, «σκληρά εργαζόμενοι», μα η φοροδιαφυγή των ιδιωτών (επιχειρηματίες, ελεύθεροι επαγγελματίες και οι αυτών υπάλληλοι). Δεν ξέρω αν αξίζει ν’ απαντήσει κανείς σε τέτοιους ισχυρισμούς, μα έστω.

Επί 10ετίες λοιπόν (τουλάχιστον απ’ το 1831, εκρηκτικά δε απ’ το 1981) το Δημόσιο «φούσκωνε» δια διορισμών στο πλαίσιο του γνωστού πελατειακού-ρουσφετολογικού πολιτικού μας συστήματος. Η χρηματοδότηση τοιαύτης σπατάλης, επάνω και πέρα απ’ τον αριθμό των πράγματι χρειαζουμένων δημοσίων υπαλλήλων (όχι ότι κάθισε ποτέ καμμιά κυβέρνηση να υπολογίσει πόσοι πράγματι χρειάζονται και πού και για πόσο), γινόταν κυρίως από δανεικά, με την σπατάλη να διογκώνεται έτι περαιτέρω από παχυλές συντάξεις σε νέους ανθρώπους ή άγαμες θυγατέρες (μάλιστα ανεξαρτήτως του όποιου άλλου εισοδήματός των), από επιδοτήσεις ή παροχές δίχως έλεγχο σε μεγάλες ομάδες του πληθυσμού, από κρατικές προμήθειες, που επίσης «φούσκωναν» μέσω μιζών.

Στο πλαίσιο ενός τέτοιου συστήματος, αν, τελείως υποθετικά, η φοροδιαφυγή ήταν μηδενική, απλώς οι κρατικές δαπάνες θα μεγάλωναν ακόμη περισσότερο, δια δανεικών φυσικά, καθώς αυτό το σύστημα απαιτεί να δαπανώνται χρήματα προς εξαγοράν ψήφων περισσότερα από αυτά, που το κράτος εισπράττει. Ετσι, αντί οι δημόσιοι υπάλληλοι να ήταν το 47% των μισθωτών (το 2009), θα είχαν φθάσει, π.χ., στο 64%.

Εξ άλλου, επειδή το σύστημα έτσι καθίσταται μη ανταποδοτικό (δηλ. η κοινωνία δεν λαμβάνει παροχές αντίστοιχες προς ό,τι πληρώνει σε φόρους, τώρα ή όταν έρχεται η ώρα πληρωμής των δανεικών), το ίδιο το σύστημα δημιουργεί ισχυρό κίνητρο για φοροδιαφυγή: σιγά δηλ. μην ανέχονταν επ’ άπειρον μισθωτοί…

Οικονομολόγος

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk