Η επανάκαμψη της Τότεναμ

Οταν το καλοκαίρι του 2001 ο επενδυτικός όμιλος ENIC Group (English National Investment Company) προχωρούσε στην αγορά του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών της Τότεναμ (σήμερα κατέχει το 85%), η λονδρέζικη ομάδα είχε αφεθεί στη λήθη, έχοντας κολλήσει σε ένα αδιάφορο παρόν και αναπολώντας τις ένδοξες στιγμές τού (ολοένα και πιο μακρινού) παρελθόντος. Η προσεχής αντίπαλος του Παναθηναϊκού (Πέμπτη 4 Οκτωβρίου στο ΟΑΚΑ) στον όμιλο του Γιουρόπα Λιγκ, η οποία κάποτε αποτελούσε μύθο για το αγγλικό ποδόσφαιρο ως η πρώτη που πέτυχε το εγχώριο νταμπλ (πρωτάθλημα και κύπελλο, τη σεζόν 1960-61) στον 20ό αιώνα και η πρώτη που κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο (το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1963) υπό την αιγίδα της UEFA, είχε πλέον οπισθοχωρήσει και μονιμοποιηθεί στο γκρουπ δεύτερης ταχύτητας.

Οταν το καλοκαίρι του 2001 ο επενδυτικός όμιλος ENIC Group (English National Investment Company) προχωρούσε στην αγορά του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών της Τότεναμ (σήμερα κατέχει το 85%), η λονδρέζικη ομάδα είχε αφεθεί στη λήθη, έχοντας κολλήσει σε ένα αδιάφορο παρόν και αναπολώντας τις ένδοξες στιγμές τού (ολοένα και πιο μακρινού) παρελθόντος. Η προσεχής αντίπαλος του Παναθηναϊκού (Πέμπτη 4 Οκτωβρίου στο ΟΑΚΑ) στον όμιλο του Γιουρόπα Λιγκ, η οποία κάποτε αποτελούσε μύθο για το αγγλικό ποδόσφαιρο ως η πρώτη που πέτυχε το εγχώριο νταμπλ (πρωτάθλημα και κύπελλο, τη σεζόν 1960-61) στον 20ό αιώνα και η πρώτη που κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο (το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1963) υπό την αιγίδα της UEFA, είχε πλέον οπισθοχωρήσει και μονιμοποιηθεί στο γκρουπ δεύτερης ταχύτητας.

Με θέσεις από την 8η και κάτω έμοιαζε να έχει συμβιβαστεί η Τότεναμ ως το γύρισμα του αιώνα έχοντας ξεχάσει πώς είναι να συμμετέχεις σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, σαν να είχε αποδεχθεί τη μοίρα της μικρομεσαίας ομάδας. Κάποιες σποραδικές επιτυχίες της με κατακτήσεις Κυπέλλων και Λιγκ Καπ και η αναλαμπή της δεκαετίας 1980-90 (με την κατάκτηση τεσσάρων Κυπέλλων Αγγλίας και του Κυπέλλου UEFA το 1984 – το δεύτερο έπειτα από εκείνο το 1972) δεν αρκούσαν για να υπολογίζεται όπως παλαιότερα, δηλαδή ως ένας σύλλογος κραταιός. Επρεπε να γίνει πολύ σκληρή δουλειά να αλλάξει αυτή η παγιωμένη στο «Γουάιτ Χαρτ Λέιν» κατάσταση. Και ασφαλώς έπρεπε να εκπονηθεί το κατάλληλο σχέδιο!

Ο εκφραστής της ιδέας για την ανατροπή, ο νυν πρόεδρος της ομάδας και (συνιδιοκτήτης) της ENIC κ. Ντάνιελ Λίβι, παρουσιάστηκε εξ αρχής αυστηρός και απόλυτος στο πλάνο που είχε καταστρώσει. Τα λόγια του ένδεκα χρόνια πριν, όταν πήρε τα ηνία της Τότεναμ από τον σερ Αλαν Σούγκαρ, σήμερα μπορούν να εκληφθούν και ως προφητικά: «Θα χρειαστεί χρόνος και πολλή δουλειά. Είναι πολλά αυτά που πρέπει να αλλάξουν, πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν. Δεν θα μιλήσω για το κοντινό μέλλον, αυτό που θέλω είναι σε δέκα χρόνια από σήμερα η Τότεναμ να συγκαταλέγεται και πάλι στις κορυφαίες ομάδες της Αγγλίας. Οχι στα λόγια, αλλά μέσα στα γήπεδα».
Απέναντι σε πέντε μεγαθήρια
Και όντως, 10+1 χρόνια έπειτα από εκείνη την ημέρα, ο κ. Λίβι δικαιώνεται! Το μακρόπνοο σχέδιό του αποδίδει πλέον καρπούς εν μέσω ιδιαίτερα δύσκολων συγκυριών. Με το πρωτάθλημα της Αγγλίας να «γιγαντώνεται» και να εξελίσσεται στο πλέον ακριβό στον κόσμο. Με ομάδες όπως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Τσέλσι, η Αρσεναλ και η Λίβερπουλ να μονοπωλούν τα έσοδα από το Τσάμπιονς Λιγκ, άρα να είναι μονίμως σε ευνοϊκότερη θέση όσον αφορά τον καταρτισμό των ρόστερ τους.
Με τον ζάπλουτο Ρώσο Ρόμαν Αμπράμοβιτς να προκαλεί τη δική του επανάσταση ξοδεύοντας καραβιές εκατομμυρίων ευρώ προκειμένου να μεταλλάξει την ξεχασμένη Τσέλσι σε μία από τις κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη. Και εσχάτως με τους «σεΐχηδες» της Μάντσεστερ Σίτι να κάνουν ακόμα πιο δύσκολη τη ζωή για τις ομάδες (όπως η Τότεναμ) που έχουν αποφασίσει ότι η βασική αρχή τους θα είναι το αποκαλούμενο «break even». Δηλαδή ο (απαρέγκλιτος και αδιαπραγμάτευτος) ισοσκελισμός των εξόδων με τα έσοδα!
Με τα 40 εκατ. ευρώ του… Μπερμπάτοφ
«Μόνο όταν είσαι νοικοκύρης και απόλυτα συνεπής στο πλάνο σου μπορείς να τρυπήσεις τέτοια μεγαθήρια και να χωθείς ανάμεσά τους» είχε δηλώσει το καλοκαίρι του 2008 ο κ. Λίβι απαντώντας στους επικριτές του για το γεγονός ότι πούλησε τον Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ στη Μάντσεστερ Γουνάιτεντ αντί να του… κρεμάσει το δελτίο στον τοίχο επειδή είχε σηκώσει μπαϊράκι πιέζοντας για να φύγει.
Το αποτέλεσμα τον δικαίωσε: ο βούλγαρος επιθετικός, που εδώ και μερικές εβδομάδες ανήκει στη Φούλαμ, πουλήθηκε τότε στους Κόκκινους Διαβόλους αντί 40 εκατ. ευρώ και αποδείχθηκε μια σκέτη απογοήτευση για τον σερ Αλεξ Φέργκιουσον και τη Γιουνάιτεντ.
Με τα χρήματα που έβαλε στο ταμείο της η Τότεναμ άρχισε να αναμορφώνει το ρόστερ της με μεταγραφές αθόρυβες, που ωστόσο αποδείχθηκε ότι είχαν και μεταπωλητική αξία. Και σταδιακά, χάρη και στο εξαιρετικό τμήμα σκάουτινγκ που διαθέτει, άρχισε να βάζει πλώρη για ψηλότερα. Θέλοντας πλέον να μπει στη μύτη των πέντε μεγάλων και να τους «κλέψει» ευρωπαϊκές συμμετοχές.
Από το 2006 ως σήμερα η ομάδα του Λονδίνου έμεινε εκτός Ευρώπης μόλις μία φορά (2009-10) ενώ τη σεζόν 2010-11 αγωνίστηκε για πρώτη φορά έπειτα από 49 χρόνια στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (Τσάμπιονς Λιγκ από το 1992-93) φτάνοντας μάλιστα ως τους «8» της διοργάνωσης όπου και αποκλείστηκε από τη Ρεάλ Μαδρίτης του κ. Ζοζέ Μουρίνιο. Η Τότεναμ θα συμμετείχε και στην εφετινή κορυφαία γιορτή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου έχοντας τερματίσει τέταρτη στο πρωτάθλημα της Πρέμιερ Λιγκ, αν η Τσέλσι δεν ανέτρεπε κάθε προγνωστικό κατακτώντας το τρόπαιο και «κλέβοντας» από τα «Σπιρούνια» (και όχι «Πετεινούς») τη θέση στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Με ρεαλισμό και αέρα νικητή
Σημαντική μερίδα των υποστηρικτών της Τότεναμ δεν συμβιβάστηκε εύκολα με την ιδέα ότι ένας εβραϊκής καταγωγής ιδιοκτήτης, όπως είναι ο κ. Λίβι, θα εφάρμοζε την πολιτική του στην αγγλική ομάδα προσπαθώντας να επιβάλει τις δικές του ιδέες. Οι μισοί οπαδοί των «Σπιρουνιών» ένιωθαν πάντοτε μια ενόχληση για τον ρατσιστικό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπιζόταν στα γήπεδα της Αγγλίας το εβραϊκό προφίλ της ομάδας, αφού είναι γνωστό ότι οι άλλοι μισοί (οπαδοί της) ανήκουν στο συγκεκριμένο λόμπι. Μεταξύ τους δεν είχαν ποτέ πρόβλημα, τουναντίον το εβραϊκό στοιχείο χαίρει της απόλυτης στήριξης των «καθαρόαιμων» Εγγλέζων, ωστόσο ήταν πολλοί εκείνοι που θεώρησαν αρχικά ότι η εμπλοκή του κ. Λίβι ενδεχομένως θα έβλαπτε την Τότεναμ, δίνοντας τροφή για περισσότερα κακεντρεχή σχόλια.
Πολλοί ήταν επίσης εκείνοι που (αρχικώς) ενοχλήθηκαν με τον ξεκάθαρο (αλλά και όπως αποδείχθηκε αποτελεσματικό) κυνισμό του 50χρονου πλέον προέδρου της ομάδας. Είχαν μάθει να φωνάζουν «Happy Spurs» (δηλαδή «χαρούμενα σπιρούνια») ακόμα και στις βραδιές που η ομάδα τους δεχόταν 4 ή 5 γκολ, αρκεί να είχε πετύχει κι εκείνη τουλάχιστον 2 ή 3! Ο κ. Λίβι από την άλλη ήθελε εξαρχής να αποτινάξει αυτή την ηττοπαθή αντιμετώπιση καθιστώντας σαφές ότι στο δικό του μυαλό υπάρχει μία Τότεναμ που πρέπει να παίζει πρωτίστως για το αποτέλεσμα. Χρειάστηκαν χρόνος και ο κατάλληλος προπονητής. Ο κ. Χάρι Ρέντναπ αποδείχθηκε ο πλέον ικανός για τη δουλειά αυτή και ήταν εκείνος που «εδραίωσε» την Τότεναμ στις κορυφαίες ομάδες της Αγγλίας στο διάστημα 2008-2012.

Από τον ορθολογισμό στο… φρέσκο αίμα
Το διεθνές ρόστερ και το στοίχημα του Βίλας-Μπόας

Ο άγγλος τεχνικός κ. Χάρι Ρέντναπ υπήρξε ο (προπονητικός) αναμορφωτής της Τότεναμ, ωστόσο θεωρήθηκε πως έδωσε μέσα σε τέσσερα χρόνια ό,τι καλύτερο είχε και πως πλέον η ομάδα χρειαζόταν νέες ιδέες και κυρίως μια καινούργια πρόκληση! Ο εκδιωχθείς ως αποτυχημένος από την Τσέλσι πορτογάλος τεχνικός κ. Αντρέ Βίλας-Μπόας θεωρήθηκε ιδανική περίπτωση. «Ο Χάρι έκανε τρομερή δουλειά, όμως πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά, χρειαζόμαστε κάτι πιο φρέσκο» δικαιολόγησε την απόφασή του ο κ. Ντάνιελ Λίβι και έδωσε τα ηνία της ομάδας στον 35χρονο πορτογάλο προπονητή ζητώντας του να πράξει αυτό που απέφευγε ο κόουτς Ρέντναπ και αποτελούσε το κύριο σημείο τριβής των δύο ανδρών: να πουλάει ακριβά και να ξοδεύει λιγότερα, ειδικά όταν πρόκειται για υπερκοστολογημένους εντός της Αγγλίας ποδοσφαιριστές.
Σήμερα ο κ. Βίλας-Μπόας, ο οποίος παίζει το δικό του μεγάλο στοίχημα για να αποδείξει ότι άξιζε καλύτερης μεταχείρισης στην Τσέλσι, έχει στη διάθεσή του ένα ρόστερ το οποίο περιλαμβάνει 23 (ως επί το πλείστον) εν ενεργεία (και μερικούς τέως) διεθνείς παίκτες! Πρόκειται για τους Αντεμπαγιόρ (Τόγκο), Εκοτό (Καμερούν), Γκαλάς, Καμπούλ, Λορίς (Γαλλία), Μπέιλ (Ουαλία), Ντόουσον, Ντεφό, Τζίνας, Χάντλστοουν, Πάρκερ, Λένον, Γουόκερ, Κόλκερ, Λίβερμορ, (Αγγλία), Ντεμπελέ (Βέλγιο), Φρίντελ, Ντέμπσι (ΗΠΑ), Γκόμεζ, Σάντρο (Βραζιλία), Φερτόγκεν (Ολλανδία), Κουντιτσίνι (Ιταλία) και Σίγκουρντσον (Ισλανδία).

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Δείτε επίσης
Αθλητισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Ibiza, Mykonos και .... Πλάκα Το δημοφιλέστατο νησί της Ισπανίας με τους κορυφαίους DJ μοιάζει τόσο μακρινό αυτή τη δύσκολη λόγω COVID-19 εποχή. Ακόμα... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk