H λογική των άκρων

Η «Αυγή», ο «Ριζοσπάστης», ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αυτοπροσώπως, διάφοροι αυτόκλητοι παρατρεχάµενοι, πολλοί επαγγελµατίες της Αριστεράς και άλλοι ανιδιοτελείς οπαδοί της έχουν βαλθεί να αποσείσουν την κατηγορία ότι ταυτίζονται µε τη Χρυσή Αυγή. Να αντικρούσουν τη λογική των άκρων.

H λογική των άκρων | tovima.gr
Η «Αυγή», ο «Ριζοσπάστης», ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αυτοπροσώπως, διάφοροι αυτόκλητοι παρατρεχάµενοι, πολλοί επαγγελµατίες της Αριστεράς και άλλοι ανιδιοτελείς οπαδοί της έχουν βαλθεί να αποσείσουν την κατηγορία ότι ταυτίζονται µε τη Χρυσή Αυγή. Να αντικρούσουν τη λογική των άκρων.
Τζάμπα κόπος. Ουδείς τούς κατηγόρησε ότι ταυτίζονται με τη Χρυσή Αυγή. Ούτε ποτέ η λογική των άκρων υποστήριξε ότι τα δύο άκρα είναι ίδια, κάθε άλλο.
Είναι απολύτως προφανές ότι από την άποψη της ιδεολογίας, των πολιτικών διακηρύξεων ή των ιστορικών καταβολών διαφέρουν σημαντικά.
Είναι εξίσου προφανές όμως ότι από την άποψη της δημοκρατίας τη βλάπτουν το ίδιο.
Για διαφορετικούς λόγους ο καθένας; Και σε διαφορετικό βαθμό; Να το δεχθώ. Αλλά τη βλάπτουν.
Να πάρω το κλασικό ιστορικό παράδειγμα, τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης.
Είναι προφανές ότι τη δημοκρατία κατέλυσαν ο Χίτλερ και οι ναζί. Αλλά στην αποσταθεροποίηση της δημοκρατίας που τους άνοιξε τον δρόμο συνετέλεσαν εξίσου η λαϊκή άκρα Δεξιά και η κομμουνιστική άκρα Αριστερά της εποχής.
Δεν πιστεύω ασφαλώς ότι η σημερινή Ελλάδα θυμίζει Δημοκρατία της Βαϊμάρης.
Γι’ αυτό και βρίσκω απολύτως γελοία τα προσκλητήρια «αντιφασιστικών μετώπων». Ούτως ή άλλως, η Ιστορία επαναλαμβάνεται μόνο ως φάρσα.
Πιστεύω όμως ότι η συζήτηση για τον ρόλο των άκρων στην δημοκρατία είναι μια θεμελιώδης συζήτηση για την ίδια τη δημοκρατία.
Για τρεις λόγους.
Πρώτον, επειδή από την άποψη του δημοκρατικού συστήματος το πρωτάθλημα λαϊκισμού είναι ένα και ενιαίο. Ανεξάρτητα με ποια ομάδα και ποια φανέλα μετέχει ο καθένας.
Δεύτερον, επειδή οι αιτίες και οι ρητορικές που εκτρέφουν τους δεξιούς ή τους αριστερούς λαϊκισμούς είναι κοινές. Το «άκρο» στην πολιτική δεν είναι τόσο επιλογή ιδεολογίας όσο εκδήλωση ιδιοσυγκρασίας.
Τρίτον, επειδή ο λαϊκισμός αποτελεί μια ευθεία αμφισβήτηση της δημοκρατίας, στην όποια εκδοχή του.
Γι’ αυτό θεωρώ απολύτως αφερέγγυους όσους για λόγους φτηνής πολιτικής σκοπιμότητας πρώτα δίχασαν την ελληνική κοινωνία με αφορμή το μνημόνιο και μετά ανακάλυψαν την ανάγκη του «αντιφασιστικού μετώπου».
Μπα; Τώρα θυμήθηκαν τον ναζιστικό κίνδυνο; Ή μήπως μόλις συνειδητοποίησαν ότι πολιτεύονται χέρι-χέρι με τον Κασιδιάρη;
Tώρα κατάλαβαν πως όταν κατασκευάζεις ανιστόρητες διαχωριστικές γραμμές κινδυνεύεις να βρεθείς στο ίδιο χαράκωμα με παράξενες παρέες;
Αντιλαμβάνομαι βεβαίως ότι τέτοιες παρέες ενοχλούν. Αλλά αν προέκυψαν, το φταίξιμο είναι όλο δικό τους. Και κακώς τσακώνονται με όποιον το επισημαίνει.
Διότι στη λογική των άκρων υπάρχει μόνο ένα σοβαρό αντίδοτο: να μην είσαι άκρο… Διαφορετικά είτε παίζεις μπάλα με κόκκινη είτε με μαύρη φανέλα, μικρή σημασία έχει.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk