Η φοροδιαφυγή και η (αν)αξιοπιστία του κράτους

Το πρόβλημα της φοροδιαφυγής έχει αποδειχθεί αλληλένδετο με την ελληνική οικονομική κρίση

Το πρόβλημα της φοροδιαφυγής έχει αποδειχθεί αλληλένδετο με την ελληνική οικονομική κρίση και σε καθημερινή βάση απασχολεί τα ΜΜΕ. Ισως και στην τελευταία γωνιά της ευρωζώνης γνωρίζουν πλέον ότι στη χώρα μας ούτε οι πολίτες πληρώνουν τους φόρους που τους αναλογούν, ούτε το κράτος ενδιαφέρεται ουσιαστικά να τους εισπράξει. Η τρόικα διαπραγματεύεται με την κυβέρνηση για τον στόχο περιορισμού της φοροδιαφυγής – 2 ή 4 δισ.; – και ο όρος «φακελάκι» έχει μάλλον διεθνοποιηθεί.
Σε αντίθεση όμως με το μήνυμα που μάλλον ανόρεχτα η κυβέρνηση, αλλά με ιδιαίτερη πίεση οι δανειστές μας προσπαθούν να περάσουν, η φοροδιαφυγή σε γενική κλίμακα είναι δυστυχώς ένα διεθνές φαινόμενο.

Να ποιο είναι το κοινό σχόλιο όλων των γερμανών υπουργών Οικονομικών των τελευταίων κυβερνήσεων και μάλιστα ανεξαρτήτως κομματικού προσανατολισμού για το κοινωνικό αυτό φαινόμενο: «Μετά τον σεξουαλικό οργασμό, ο γερμανός φορολογούμενος αισθάνεται τη μεγαλύτερη ικανοποίηση όταν κατορθώνει να αποφύγει να πληρώσει φόρους».

Και επειδή στην Ελλάδα ξεσηκώθηκαν πολλοί και μη εξαιρετέοι με τα νόμιμα παράθυρα που εκμεταλλεύονται οι τραγουδιστές, πρέπει να πούμε ότι ούτε αυτά είναι κάποια ελληνική εφεύρεση. Στην πρόσφατη ιστορία μέσω ανάλογων παραθύρων οι γερμανοί φορολογούμενοι – φυσικά αυτοί με τα υψηλά εισοδήματα – έχουν επενδύσει σε αποτυχημένα φιλμ γυρισμένα στο Χόλιγουντ, σε δεξαμενόπλοια κατασκευασμένα πανάκριβα στη Νότια Κορέα και σε ανέγερση κτιρίων (γραφεία και κατοικίες) σε περιοχές της Ανατολικής Γερμανίας όπου κανείς δεν θέλει να πάει ούτε για να δουλέψει ούτε για να κατοικήσει!
Παράλογη συμπεριφορά, που μοναδικό κίνητρο έχει την αποφυγή πληρωμής φόρων σε μια χώρα όπου ο δημόσιος τομέας κατορθώνει ακόμη να προσφέρει μια αξιοπρεπή δημόσια παιδεία, σύγχρονα και καλά οργανωμένα νοσοκομεία και μια πετυχημένη αστυνόμευση, ενώ παρουσιάζει εδώ και χρόνια μειωμένους δείκτες εγκληματικότητας. Για να μην ξεχάσουμε και τους μυθικούς για την ποιότητά τους και δωρεάν στη χρήση γερμανικούς αυτοκινητοδρόμους.
Αν όμως ο γερμανός φορολογούμενος φέρεται έτσι, τι μπορούμε να περιμένουμε από τον έλληνα; Αλήθεια, τι ποιότητα υπηρεσιών προσφέρει ο ελληνικός δημόσιος τομέας; Ενας ψύχραιμος αναλυτής δυσκολεύεται να ανακαλύψει έστω και έναν τομέα δραστηριότητας όπου αυτός που πληρώνει φόρους έχει την αίσθηση ότι τα χρήματά του πιάνουν τόπο.
Οπως πολλοί αρθρογράφοι έχουν επισημάνει, η πελατειακή σχέση δυστυχώς όλων των πολιτικών κομμάτων με τον υπέρογκο δημόσιο τομέα τα έχει οδηγήσει σε μια εθελοτυφλία. Αυτό που πολλοί πολίτες – φυσικά όχι οι δημόσιοι υπάλληλοι – αναφέρουν στις συζητήσεις τους μπορεί να συνοψιστεί ως εξής:
Ας έρθει ο υπουργός Υγείας να μας ζητήσει 500 εκατ. ευρώ, αλλά να μας υποσχεθεί (δηλαδή να δεσμευθεί) ότι σε έναν χρόνο θα έχουν π.χ. όλα τα περιφερειακά νοσοκομεία το ειδικευμένο προσωπικό και τον βαθμό οργάνωσης που αναλογεί σε μια αναπτυγμένη χώρα. Θα του τα δώσουμε.
Ας έρθει ο υπουργός Δικαιοσύνης να μας ζητήσει 200 εκατ. ευρώ, αλλά να μας υποσχεθεί ότι μέσα στον χρόνο θα επιταχυνθεί η απονομή δικαιοσύνης κατά 30%. Θα του τα δώσουμε.
Ας έρθει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη να μας ζητήσει 400 εκατ. ευρώ, αλλά να μας υποσχεθεί ότι θα μειωθούν η εγκληματικότητα και οι παράνομες δραστηριότητες κατά 40%. Θα του τα δώσουμε.
Αλλά όταν έρχεται ο υπουργός Οικονομικών και μας ζητάει 2 δισ. ευρώ για να βουλώσει ακόμη μια τρύπα του προϋπολογισμού, ε, τότε του λέμε να πάει να… κουρεύεται.
Οι πολίτες χρειάζονται συγκεκριμένους στόχους, διότι αυτός είναι ο τρόπος λειτουργίας της παροχής υπηρεσιών. Διότι αυτό επιτρέπει εύκολο έλεγχο της επιτυχίας ή της αποτυχίας της προσπάθειας. Διότι έτσι αποδεικνύεται ο σεβασμός του κράτους απέναντι σε αυτόν που του παραχωρεί ένα μέρος από το εισόδημα του. Ενός εισοδήματος το οποίο – πέρα από τους πραγματικούς απατεώνες και τους εγκληματίες – έχει αποκτηθεί με κόπους, υπερωρίες και θυσίες της προσωπικής ζωής του εργαζομένου.
Το κλειδί για την πάταξη της φοροδιαφυγής δεν βρίσκεται, κατά την άποψή μου, στα χέρια του κ. Στουρνάρα ή του όποιου άλλου υπουργού Οικονομικών. Βρίσκεται στα χέρια σύσσωμου του Υπουργικού Συμβουλίου. Και διαβάζοντας για τις εσωτερικές συζητήσεις και τους προβληματισμούς των κυβερνητικών στελεχών, καθίσταται πασιφανές ότι τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου δεν έχουν συνειδητοποιήσει την αναγκαιότητα των μέτρων που πρέπει να ληφθούν και των διαρθρωτικών αλλαγών που απαιτούνται ώστε για να γίνει η Ελλάδα ένα σεβαστό και αξιόπιστο κράτος.

Στον βαθμό, όμως, που δεν θα επέλθει αυτή η αλλαγή νοοτροπίας αλλά και στρατηγικής, η φοροδιαφυγή θα εξακολουθήσει να αποτελεί ένα είδος «άμυνας» του έλληνα φορολογουμένου απέναντι σε έναν παμφάγο και ανίκανο δημόσιο τομέα, απέναντι σε ένα παμφάγο και ανίκανο κράτος.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Ibiza, Mykonos και .... Πλάκα Το δημοφιλέστατο νησί της Ισπανίας με τους κορυφαίους DJ μοιάζει τόσο μακρινό αυτή τη δύσκολη λόγω COVID-19 εποχή. Ακόμα... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk