Ο Μιτ Ρόμνι απορρίπτει τους παραδοσιακούς του ψηφοφόρους

Η άτυχης δήλωση του Μιτ Ρόμνεϊ ότι δεν έχει καμία πρόθεση να προσελκύσει το 47% των αμερικανικών ψηφοφόρων

Ο Μιτ Ρόμνι απορρίπτει τους παραδοσιακούς του ψηφοφόρους | tovima.gr
ΤΟ ΒΗΜΑ – ΤΗΕ PROJECT SYNDICATE

Η άτυχης δήλωση του Μιτ Ρόμνεϊ ότι δεν έχει καμία πρόθεση να προσελκύσει το 47% των αμερικανικών ψηφοφόρων του Μπαράκ Ομπάμα καθώς θεωρεί ότι είναι «θύματα που εξαρτώνται από την κυβέρνηση, δεν πληρώνουν φόρους και αρνούνται να πάρουν την ευθύνη για την ίδια τους τη ζωή» αποδεικνύει για ακόμη μια φορά πως οι πολιτιστικές γενικεύσεις, ειδικά στην πολιτική, είναι επικίνδυνες.

Στις ΗΠΑ γίνεται συχνά ένας διαχωρισμός ανάμεσα στους πολίτες των «κόκκινων πολιτειών» που ψηφίζουν το Ρεπουμπλικανικό κόμμα και αυτών που διαμένουν στις «μπλε πολιτείες» ψηφίζοντας Δημοκρατικούς. Και όμως, οι άνθρωποι στις «κόκκινες» πολιτείες φαίνεται πως είναι αυτοί που, αντίθετα με ό,τι λεει ο Ρόμνεϊ, είναι οι «λιγότεροι υπεύθυνοι» σχετικά με τη ζωή τους. Πράγματι, τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν πως οι «κόκκινοι» πολίτες είναι περισσότερο υπέρβαροι, γυμνάζονται λιγότερο, είναι εξαιρετικά απρόσεκτοι όσον αφορά στη σεξουαλική τους συμπεριφορά, ενώ καπνίζουν και πίνουν πολύ, θέτοντας τον εαυτό τους και τους γύρω τους σε κίνδυνο.

Όσον αφορά έξι «τεκμήρια υπευθυνότητας», οι μεσοί όροι των πέντε πιο «κόκκινων» πολιτειών (Γουαιόμινγκ, Οκλαχόμα, Γιούτα, Αίνταχο κι Αλάσκα) είναι χειρότεροι σε σχέση με τους αντιστοίχους των πέντε πιο «μπλε» (Νέα Υόρκη, Μασαχουσέτη, Ρόουντ Αϊλαντ, Βερμόντ και Χαβάη): και στα έξι μετρήσιμα μεγέθη (παχυσαρκία, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα χλαμύδια, εγκυμοσύνη στην εφηβεία, θύματα τροχαίων ατυχημάτων και επιθέσεις με όπλα) οι Ρεπουμπλικάνοι «κόκκινοι» κάτοικοι είχαν πολύ πιο «ανεύθυνη» (συχνά κατά 50%) συμπεριφορά με σχέση με τους Δημοκρατικούς «μπλε» .

Κι όμως, οι – πολύ πιο μορφωμένοι – κάτοικοι των «μπλε» πολιτειών ποτέ τους δεν σήκωσαν το δάκτυλο για να δείξουν επιδεικτικά τους συμπατριώτες τους στις «κόκκινες» περιοχές ως «ανεύθυνους» γιατί θα ήταν ελιτιστικό και απρεπές να κατηγορήσεις έναν κάτοικο μιας γειτονικής πολιτείας ως «σεξουαλικά επιπόλαιο, χοντρό, τεμπέλη, απαίδευτο και μέθυσο».

Ο συντηρητικός πολιτικός αναλυτής Τσαρλς Μάρεϊ στο νέο του βιβλίο, «Coming Apart», κάνει μια περαιτέρω σύγκριση των δυο κατηγοριών. Ο Μάρεϊ θεωρεί πως οι κάτοικοι των «super-zip» πολιτειών (Μασαχουσέτη, Μπελμόντ), με υψηλό επίπεδο μόρφωσης και εισοδήματος, είναι εκείνοι που συνεχίζουν να τηρούν τις αμερικανικές αξίες της σκληρής δουλειάς και των οικογενειακών αρχών. Κι όσοι ζουν εκτός των περιοχών αυτών, «λουφάρουν» από την εργασία τους δηλώνοντας δήθεν ασθένεια και τεμπελιάζουν χαζεύοντας πολλές ώρες τηλεόραση.

Τα στατιστικά στοιχεία του, που βασίστηκαν μόνο στη μελέτη λευκών Αμερικανών, δείχνουν πως όσοι ζουν στις πιο προνομιούχες περιοχές αύξησαν τις ώρες εργασίας τους, καθιστώντας τους κάτοικους αυτους ως «αξιοθαύμαστους, αφού καταφέρνουν και κάνουν καλή δουλειά, χωρίς να κρίνουν τον διπλανό τους».

Αυτό λοιπόν είναι ένα επιχείρημα που γίνεται ακόμη πιο δυνατό, ειδικά αν αναλογιστούμε ότι προέρχεται από έναν συντηρητικό επιστήμονα. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: τί θα γίνει με τους Αμερικανούς των «κόκκινων» πολιτειών που δήθεν κηρύττουν την «σκληρή δουλειά και τις οικογενειακές αξίες», αλλά, όπως βλέπουμε από τα παραπάνω στοιχεία, αποτυγχάνουν να εφαρμόσουν τα πλέον βασικά; Η ανάλυση αυτής της νοοτροπίας θα ήταν μια πιο σωστή κι αντικειμενική στάση εκ μέρους ενός Ρεπουμπλικάνου πολιτικού όπως ο Ρόμνεϊ. Όμως η υποκρισία αποτελεί εδώ και τρεις δεκαετίες την πλέον δοκιμασμένη στρατηγική νίκης για κάθε συντηρητικό πολιτικό.

*Ο Τζέφρι Φράνκελ είναι τέως οικονομικός σύμβουλος του πρώην αμερικανού προέδρου, Μπιλ Κλίντον και καθηγητής στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk