Σεξιστικά γουρούνια για πάντα

Υπάρχουν ακόμη σεξιστικά γουρούνια; Και αν υπάρχουν, ποιος νοιάζεται; Προ ημερών υπέπεσε στην αντίληψή μου το Everyday Sexism Project (Εργασία για τον σεξισμό στην καθημερινή ζωή) που έχει ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό στη Βρετανία.

Σεξιστικά γουρούνια για πάντα | tovima.gr

Υπάρχουν ακόμη σεξιστικά γουρούνια; Και αν υπάρχουν, ποιος νοιάζεται; Προ ημερών υπέπεσε στην αντίληψή μου το Everyday Sexism Project (Εργασία για τον σεξισμό στην καθημερινή ζωή) που έχει ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό στη Βρετανία. Γυναίκες όλων των ηλικιών καλούνται να αποστείλουν (ακόμη και μέσω Τwitter) μια «τραυματική» εμπειρία από την καθημερινότητά τους με θύτη έναν άνδρα (ή τη «μάτσο» κουλτούρα εν γένει). Οχι, δεν μιλάμε για βαριά περιστατικά (βιασμούς, κακοποιήσεις κ.ο.κ.), αλλά για πιο «light» παραβιάσεις της γυναικείας ιδιωτικότητας: ένα χοντροκομμένο αστείο στον διάδρομο του γραφείου, ένα στρίμωγμα στο μετρό, ένα χυδαίο σχόλιο στον δρόμο κτλ.

Η ανταπόκριση ξεπέρασε και τις πιο τρελές φεμινιστικές προσδοκίες των εμπνευστριών του πρότζεκτ. Eκατοντάδες γυναίκες δέχτηκαν να εξομολογηθούν κάτι υποτιμητικό/ταπεινωτικό/προσβλητικό που τους έχει συμβεί. Γιατί σε όλες κάτι έχει συμβεί. Η γκάμα είναι τεράστια. Αναφέρω ενδεικτικά μερικά σχόλια: «Θα ήθελα να κάνω τη βάρδια μου στη δουλειά χωρίς να ακούω σχόλια για το στήθος μου», «Την ώρα που διέσχιζα τον δρόμο, ένας τύπος κατέβασε το παράθυρο του αυτοκινήτου του και μου φώναξε: “Καραλεσβία!”», «Σε μια συνέντευξη για δουλειά με είχαν ρωτήσει: “Και τι θα κάνεις αν το παιδί σου κολλήσει ιλαρά;”», «Ενας τύπος στο μετρό φορούσε μια μπλούζα που έγραφε: “Η αδελφή σου είναι καυτό μωρό, αλλά η μάνα σου κάνει αυτό το σούπερ κόλπο με τη γλώσσα της”». Στόχος του όλου εγχειρήματος ήταν ακριβώς αυτό: να αποδείξει ότι εν έτει 2012 ο σεξισμός είναι αυτός που ήταν πάντα.

Αντιλαμβάνομαι ότι για πολλούς και πολλές ο όρος «σεξισμός στην καθημερινή ζωή» ακούγεται σαν «διαφήμιση ταμπόν», όπως θα έλεγε και ο Τσάρλι Σιν στο «Two and a Half Men», ίσως την πιο πετυχημένη σεξιστική αμερικανική σειρά που γυρίστηκε τα τελευταία χρόνια (προβάλλεται καθημερινά από τον Alpha). Ομως στη Γαλλία τουλάχιστον αντιμετωπίστηκε πολύ πρόσφατα ως ένα σοβαρό «κοινωνικό θέμα που ζητάει πολιτική απάντηση». Ο νέος νόμος που ψηφίστηκε το καλοκαίρι – σε μια από τις σπάνιες στιγμές ομοφωνίας Αριστεράς και Δεξιάς – δεν δίστασε να ορίσει ως παρενόχληση «εκβιασμούς, σεξουαλικά αστεία, μασάζ στον αυχένα, τοποθέτηση πορνογραφικών περιοδικών στο γραφείο κάποιου κ.ο.κ.». Οποία ειρωνεία όμως! Στο βήμα αυτής της Εθνοσυνέλευσης άκουσε (τον περασμένο Ιούλιο) τα σφυρίγματα και τα πιπεράτα σχόλια η γαλλίδα υπουργός Επικρατείας και Ισότητας Σεσίλ Ντυφλό, επειδή τόλμησε να εμφανιστεί με ένα αεράτο φλοράλ φουστάνι.

Οι σκληροπυρηνικές φεμινίστριες του 2012 (όπως, π.χ., η γαλλική οργάνωση Osez le féminisme) εστιάζουν στον σεξισμό του δρόμου. «Δεν αποσκοπούμε να εξαλείψουμε το καμάκι από τους δημόσιους χώρους» θα γράψουν πριν από λίγο καιρό στη «Le Monde». «Επιθυμούμε απλώς να τονίσουμε τη διαφορά του από το φλερτ, το οποίο ζητάει ανταπόκριση και δεν είναι επίμονο αν δεν τη λάβει». Επεσήμαναν, μάλιστα, ότι οι αντιδράσεις των γυναικών στον καθημερινό σεξισμό θυμίζει αντίδραση των θυμάτων σεξιστικής βίας: ενοχοποίηση, ντροπή και φόβος. Στους ακαδημαϊκούς κύκλους, πάλι, των ΗΠΑ, προτιμούν να ασχολούνται με τον πιο εκλεπτυσμένο «καλοήθη σεξισμό». Hτοι, το να πατρονάρεις μια γυναίκα σε χώρο εργασίας, να την αντιμετωπίζεις ως περισσότερο «εύθραυστη» και τελικά να την αποκλείεις από καίριες πρωτοβουλίες και θέσεις.

Ανεξάρτητα από τις φεμινιστικές κορόνες, η αλήθεια είναι ότι οι περισσότερες – το επιβεβαίωσα ρωτώντας και νέα κορίτσια – έχουμε μια ιστορία να διηγηθούμε. Μια ιστορία επώδυνη, ταπεινωτική ή γελοία. Που συνοδεύτηκε ενδεχομένως και από ένα σχόλιο του τύπου: «Ελα, δεν έχεις χιούμορ». Η μύηση ξεκινά και για τα δύο φύλα εξ απαλών ονύχων.

Θυμήθηκα ένα δικό μου μάθημα οδήγησης. Εγώ μόλις 19 ετών, ο δάσκαλος είχε στο αυτοκίνητο και τον τετράχρονο γιο του. «Τι έχουμε πει ότι λέμε;» έλεγε ο μπαμπάς δείχνοντας τα «αξιοθέατα». «Ωραίος κώλος!» έλεγε ο μικρός που ήξερε το μάθημά του. Είπα να ρίξω το αυτοκίνητο σε κανένα χαντάκι, αλλά δεν ήθελα να επαληθεύσω ένα ακόμη στερεότυπο.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Ibiza, Mykonos και .... Πλάκα Το δημοφιλέστατο νησί της Ισπανίας με τους κορυφαίους DJ μοιάζει τόσο μακρινό αυτή τη δύσκολη λόγω COVID-19 εποχή. Ακόμα... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk