Η ελληνική «κόκκινη γραμμή»

«Αν η τρόικα επιμένει να αρνείται την αποτελεσματικότητα των μέτρων ή την ανάγκη ηπιότερης δημοσιονομικής προσαρμογής, είναι αυτονόητο ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να κάνει αυτό που υπαγορεύει το εθνικό συμφέρον. Διότι στη ζωή δεν υπάρχει «δεν μπορώ», μόνο «δεν θέλω»».

Η ελληνική «κόκκινη γραμμή» | tovima.gr
«Αν η τρόικα επιμένει να αρνείται την αποτελεσματικότητα των μέτρων ή την ανάγκη ηπιότερης δημοσιονομικής προσαρμογής, είναι αυτονόητο ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να κάνει αυτό που υπαγορεύει το εθνικό συμφέρον. Διότι στη ζωή δεν υπάρχει «δεν μπορώ», μόνο «δεν θέλω»». Η παραπάνω φράση δεν ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά αποτελεί τον επίλογο της έγκυρης εβδομαδιαίας επισκόπησης της ελληνικής οικονομίας της Alpha Bank. Το γεγονός ότι το κορυφαίο ιδιωτικό τραπεζικό ίδρυμα καλεί την κυβέρνηση να πράξει «αυτό που υπαγορεύει το εθνικό συμφέρον», δηλαδή να μην υπαναχωρήσει στην περίπτωση που η τρόικα επιμείνει στις παράλογες απαιτήσεις της, έχει την αυτονόητη σημασία του, αφού η εν λόγω τράπεζα τόλμησε να σπάσει την πιο ιερή απαγόρευση της τελευταίας διετίας.
Ως σήμερα η ανυπακοή στην τρόικα δεν είχε ποτέ τεθεί ως αίτημα και προτροπή προς την κυβέρνηση παρά μόνο από κόμματα της αντιπολίτευσης και από αιρετικές φωνές. Προφανώς πολλά έχουν αλλάξει – και όχι μόνο στο πολιτικό πεδίο. Τα επιχειρήματα υπέρ της ανυπακοής εδράζονται στο γεγονός ότι η τρόικα υποεκτίμησε τα έσοδα και υπερέβαλε σε ό,τι αφορά τις δαπάνες του προϋπολογισμού του 2012 και γι’ αυτό οφείλει σήμερα να αναγνωρίσει την προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης και να προσφέρει άμεσα στην ελληνική οικονομία το οξυγόνο ρευστότητας που χρειάζεται χωρίς να ζητεί παράλογες και εκδικητικές περικοπές που θα ανατρέψουν τις εύθραυστες πολιτικές ισορροπίες και θα αποτελειώσουν τη βαριά τραυματισμένη κοινωνική συνοχή.
Επί της ουσίας η απαίτηση για τη χάραξη «κόκκινης γραμμής» απέναντι στην πολιτική της τρόικας και των δανειστών αποκτά ενισχυμένο κύρος και νομιμότητα όταν πλέον υποστηρίζεται και εκφράζεται δημοσίως από κορυφαίους παράγοντες της ελληνικής οικονομίας. Προσφέρει πρόσθετη ισχύ στη διαπίστωση ότι η Ελλάδα δεν είναι «φιλοξενούμενη» στο ευρώ, ότι η χώρα καταβάλλει δυσανάλογα μεγάλο τίμημα, κοινωνικό, οικονομικό και ηθικό, προκειμένου να συμβάλει στη στήριξη ενός ετοιμόρροπου κοινού νομισματικού οικοδομήματος και δεν έχει παρά να απαιτήσει την έμπρακτη απόσυρση του μύθου ότι η διατήρησή της εντός της ευρωζώνης οφείλεται στη γενναιοδωρία των εταίρων της.
Η εκτέλεση του προϋπολογισμού δείχνει ότι έχει επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα. Το κράτος μπορεί να υποστηρίξει για αρκετό καιρό με τα δικά του έσοδα τις δαπάνες για την καταβολή μισθών και συντάξεων. Η δόση της τρόικας χρειάζεται αφενός για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και αφετέρου για την αποπληρωμή των εθνικών δανείων που μετατράπηκαν σε διακρατικά μετά το PSI. Η έγκαιρη καταβολή της δόσης συμφέρει αφενός την ΕΚΤ, η οποία επιθυμεί υγιείς τράπεζες στην ευρωζώνη, και αφετέρου τους εταίρους, οι οποίοι δεν θα ήθελαν να δουν τα διακρατικά δάνεια των προγραμμάτων διάσωσης να εξαφανίζονται εξαιτίας κάποιας επιβεβλημένης στάσης πληρωμών. Το συμπέρασμα είναι ότι η κυβέρνηση διαθέτει ισχυρότατα διαπραγματευτικά όπλα. Και έχει το χρέος να τα επιστρατεύσει διότι… «στη ζωή δεν υπάρχει «δεν μπορώ», υπάρχει «δεν θέλω»».

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk