on air

Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. Παρακολουθώντας τα πρώτα επεισόδια του «Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς», του νέου τουρκικού σίριαλ που εξασφάλισε ο AΝΤ1, ήρθαν στο μυαλό μου οι καναδο-βρετανο-ιρλανδικοί «Tudors». Ιστορικό (υποτίθεται) σίριαλ το ένα, ιστορικό (υποτίθεται) σίριαλ και το άλλο. Μεγάλη παραγωγή η μία, μεγάλη παραγωγή η άλλη.

on air | tovima.gr
Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. Παρακολουθώντας τα πρώτα επεισόδια του «Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς», του νέου τουρκικού σίριαλ που εξασφάλισε ο AΝΤ1, ήρθαν στο μυαλό μου οι καναδο-βρετανο-ιρλανδικοί «Tudors». Ιστορικό (υποτίθεται) σίριαλ το ένα, ιστορικό (υποτίθεται) σίριαλ και το άλλο. Μεγάλη παραγωγή η μία, μεγάλη παραγωγή η άλλη. Με θέμα και οι δύο τους έρωτες (κυρίως αυτούς) δύο προσωπικοτήτων (του ενδέκατου σουλτάνου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Ερρίκου Η’) και την ωραιοποιημένη αναπαράσταση της ζωής τους σε σεράγια και παλάτια.

Ωστόσο, όπως θα γνωρίζουν όσοι είχαν παρακολουθήσει έστω τους δύο πρώτους κύκλους των «Tudors» στο Μega (μόνο αυτούς είχε προβάλει, το 2007 και το 2008), η μεν διεθνής παραγωγή είναι ένα τηλεοπτικό διαμαντάκι, η δε τουρκική ένα υποπροϊόν το οποίο, αν δεν είχε προκύψει η οικονομική κρίση (με όλες τις εκπτώσεις που έφερε μαζί της), δεν θα είχε θέση στις οθόνες μας.

Δυστυχώς, ως τηλεθεατές, θέλαμε – δεν θέλαμε… ετουρκέψαμεν, και τώρα δίπλα στη «Σιλά», στον πονόψυχο αλλά σκλάβο της παράδοσης αγά της και στους άλλους εξ Ανατολών, αισθητικής «Βίπερ Νόρα» ήρωες, έχουμε τον ξελιγωμένο Πορθητή με το λάγνο μάτι και τις σεξουλιάρες χανούμισσες που ξεμαλλιάζονται για μια θέση στο κρεβάτι του.
Σε μια σειρά η οποία στη γειτονική Τουρκία προκάλεσε την οργή των σκληροπυρηνικών μουσουλμάνων εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο παρουσιάζει μια σημαντική, για την ιστορία της χώρας, προσωπικότητα. Που είναι αρκετά προσεγμένη στην κινηματογράφησή της, στην επιλογή των ντεκόρ, στο θέμα των κοστουμιών (κυρίως των ανδρικών, γιατί τα γυναικεία παραμοιάζουν σύγχρονα) κτλ. κτλ. Αλλά και που, με την (ηθελημένη;) αφέλεια του σεναρίου της, τις σχηματικές ερμηνείες, και την αρκετά παλιομοδίτικη αισθητική της, γυρίζει χρόνια πίσω τον έλληνα τηλεθεατή: στην εποχή του «Εν Τούτω Νίκα» με τα εθνικοπατριωτικά μηνύματα και την αδέξια ανάγνωση – αναπαράσταση των γεγονότων που διαμόρφωσαν τα Βαλκάνια, την Ευρώπη.
Από μια σειρά μυθοπλασίας (και φιλοτουρκικής προπαγάνδας εν προκειμένω) δεν περιμένω βεβαίως ιστορική ακρίβεια, έχω όμως απαιτήσεις σε θέματα παραγωγής, ειδικά σήμερα που σε Ευρώπη και Αμερική γυρίζονται σίριαλ τα οποία ανταγωνίζονται (και συχνά κερδίζουν) τις καλύτερες ταινίες του διεθνούς κινηματογράφου. Αυτά έξω από τα σύνορα. Εντός, η σχεδόν αποκλειστική ψυχαγωγία μας από τα… καλάθια των τουρκικών στούντιο επιβεβαιώνει την παρακμή των καναλιών που το μόνο το οποίο τα ενδιαφέρει (και το μόνο που μπορούν) είναι να αγοράζουν ό,τι πιο φτηνό κυκλοφορεί στην αγορά. Οσο μεγαλύτερη όμως η έκπτωση, τόσο πιο ευτελές το προϊόν.
Καλό χειμώνα λοιπόν με τον πασά και την Αλεξάντρα – Ρωξελάνα του, ελλείψει άλλων. Δυστυχώς έκλεισε και το Alter και δεν έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε εκ νέου τα πάθη των… δικών μας πασάδων στη «Λίμνη των στεναγμών». Με εκείνα τουλάχιστον γελούσαμε.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk