Λούκος, Τζαβάρας, φεστιβάλ, ταυτότητα

Ο Γιώργος Λούκος ανέλαβε διευθυντής του Ελληνικού Φεστιβάλ σε μια στιγμή μεγάλου τέλματος και κρίσης του ιστορικού θεσμού. Κατόρθωσε να του δώσει το φιλί της ζωής, το ανανέωσε. Για την ακρίβεια, δημιούργησε ένα αντιφεστιβάλ που είχε αποκλειστικά τη δική του σφραγίδα: στους χώρους – το βιομηχανικό συγκρότημα της Πειραιώς 260, στο πρόγραμμα – με κεντρικούς άξονες το θέατρο, το χοροθέατρο και τον σύγχρονο χορό. Στην Πειραιώς 260 είδαμε σημαντικές παραστάσεις, σημαντικούς καλλιτέχνες, δοκιμάσαμε τη γεύση της καλλιτεχνικής αρτιότητας, συγκινηθήκαμε.

Λούκος, Τζαβάρας, φεστιβάλ, ταυτότητα | tovima.gr
Ο Γιώργος Λούκος ανέλαβε διευθυντής του Ελληνικού Φεστιβάλ σε μια στιγμή μεγάλου τέλματος και κρίσης του ιστορικού θεσμού. Κατόρθωσε να του δώσει το φιλί της ζωής, το ανανέωσε. Για την ακρίβεια, δημιούργησε ένα αντιφεστιβάλ που είχε αποκλειστικά τη δική του σφραγίδα: στους χώρους – το βιομηχανικό συγκρότημα της Πειραιώς 260, στο πρόγραμμα – με κεντρικούς άξονες το θέατρο, το χοροθέατρο και τον σύγχρονο χορό. Στην Πειραιώς 260 είδαμε σημαντικές παραστάσεις, σημαντικούς καλλιτέχνες, δοκιμάσαμε τη γεύση της καλλιτεχνικής αρτιότητας, συγκινηθήκαμε.
Δεν θα συμφωνήσω όμως με τους γκρούπις του κ. Λούκου, δημοσιογράφους και μη (που του κάνουν πολύ κακό με τον επαρχιακό ακτιβισμό τους), ότι για πρώτη φορά μαζί του ήρθαμε σε επαφή συγχρονικά με τη διεθνή παραγωγή και τα διεθνή ρεύματα. Το Φεστιβάλ από την ίδρυσή του, στις αρχές της δεκαετίας του 1950, είχε κοσμοπολίτικο χαρακτήρα ως προς τον προγραμματισμό του. Τον Βιτέζ, τον Μπρουκ, τον Στρέλερ τους είδαμε στην Αθήνα πολύ νωρίς. Και ο Λαμπράκης, από το 1991 στο Μέγαρο Μουσικής, δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να καλλιεργεί την εξωστρέφεια. Μην τα ξεχνάμε.
Η Πειραιώς 260 ήταν απολύτως επιτυχημένη. Και από πλευράς κοινού. Η επιτυχία της αποτυπώνεται και στον προγραμματισμό του νέου πολιτιστικού οργανισμού της Αθήνας, της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών, που έχει την ίδια φιλοσοφία προγράμματος. Είναι φανερό ότι στο επίπεδο των επιρροών η Πειραιώς 260 δημιούργησε μια «κουλτούρα». Αλλά η αποτίμηση της εξαετίας του κ. Λούκου (ήταν επιλογή της πρώτης κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή) δεν θα ήταν ολοκληρωμένη αν περιοριζόταν στο 260.
Ο κ. Λούκος φάνηκε τουλάχιστον αμήχανος απέναντι στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Δεν μπόρεσε να το εντάξει στο πρόγραμμά του και κυρίως να εκμεταλλευτεί το μεγάλο κύρος που έχει αυτός ο χώρος στο διεθνές κοινό και τους διεθνείς καλλιτέχνες. Το κυριότερο, δεν μπόρεσε να βάλει τις βάσεις για την αναδιοργάνωση των Επιδαυρίων, ας πούμε ένα διεθνές φεστιβάλ αρχαίου δράματος με συμπαραγωγές, παγκόσμιες πρεμιέρες κ.λπ., πράγματα που είμαι σίγουρος ότι ο κ. Λούκος τα ξέρει καλύτερα από τον καθένα.
Το τέλος της δεύτερης θητείας του κ. Λούκου πλησιάζει. Είναι στο χέρι της πολιτικής ηγεσίας να τον κρατήσει ή να τον αλλάξει. Ο κανόνας λέει ότι έναν επιτυχημένο δεν τον αλλάζεις, εκτός αν έχεις κάποιον καλύτερο. Γιατί υπάρχουν και ορισμένοι που θεωρούν ότι ο κ. Λούκος ολοκλήρωσε τον κύκλο του, εξάντλησε την ιδέα του. Φοβάμαι όμως πολύ για τις επιλογές της πολιτικής ηγεσίας. Με ανησυχεί, για παράδειγμα, η δήλωση του κ. Τζαβάρα, την περασμένη Τρίτη στη Λυρική, ότι «το υπουργείο Πολιτισμού θα κάνει συστηματική προσπάθεια για την ενίσχυση της εθνικής ταυτότητας». Και με ανησυχεί γιατί όταν επικαλούνται σήμερα την εθνική ταυτότητα – μια έννοια φυσαρμόνικα – το αποτέλεσμα είναι δραματικό. Στη χειρότερη περίπτωση… χρυσή αυγή. Στην καλύτερη, καλλιτεχνικά και ιδεολογικά κλαπατσίμπαλα.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk