Απορίες ενός αφελούς πολίτη

Απορίες ενός αφελούς πολίτη | tovima.gr

Από την ημέρα που προκλήθηκε αυτή η πρόσφατη διεθνής οικονομική κρίση ( φυσική ή τεχνητή ), η οποία έπληξε ανεπανόρθωτα και την χώρα μας, έχω επικεντρώσει το ενδιαφέρον μου, στις λέξεις εκείνες που έχουν γίνει καθημερινής χρήσεως και τα ΜΜΕ διαρκώς τις αναμοχλεύουν : «δημόσιο εξωτερικό χρέος», «αγορές», «χρεοκοπία» και «εθνική κυριαρχία» . Τις τρεις από τις έννοιες των λέξεων αυτών, γνωρίζω πολύ καλά, όπως άλλωστε πιστεύω και κάθε άλλος μέσος Ελληνας πολίτης . Όμως, την έννοια της λέξεως «αγορές», ομολογώ ότι άργησα λιγάκι να την κατανοήσω .

Mετά από πολλή σκέψη και με την βοήθεια του διαδικτύου, κατάλαβα τελικά ότι η αθώα αυτή λέξη καλύπτει επιμελώς όλους αυτούς τους διεθνείς τοκογλύφους, που επιτελούν ένα άκρως “φιλανθρωπικό έργο” στην ανθρωπότητα, δανείζοντας τα ,”μετά πολλών κόπων” αποκτηθέντα χρήματά τους, σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες του πλανήτη μας, εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία ( φυσική ή επίπλαστη ) των πολιτικών ηγεσιών τους . Αυτές οι τέσσερις έννοιες είναι αλληλοεξαρτώμενες, δηλαδή συνδέονται μεταξύ τους με κάποια σχέση, που μπορεί να είναι απλή, αλλά και πολύ σύνθετη.

Για παράδειγμα : Οι αγορές καλύπτουν υπό όρους τα δημόσια εξωτερικά χρέη των χωρών, αλλά όχι πάντα . Το δημόσιο χρέος μπορεί να οδηγήσει μια χώρα στην χρεοκοπία, αλλά όχι πάντα . Αυτό όμως, που δεν γίνεται αμέσως κατανοητό, είναι πώς μπαίνει στο χορό αυτών των λέξεων η εθνική κυριαρχία . Αυτό βέβαια μας το είχε πει ο δεύτερος πρόεδρος των ΗΠΑ, John Adams : « Υπάρχουν δύο τρόποι, για να κατακτήσεις και να υποδουλώσεις ένα έθνος . Ο ένας είναι το σπαθί και ο άλλος το χρέος » .Αλλά αυτό, καμία από τις πολιτικές ηγεσίες των λαών δεν το έλαβε ποτέ σοβαρά υπόψη .

Όλα αυτά μπορεί να γίνονται κατανοητά, αλλά εγώ είμαι ένας αφελής πολίτης και έχω ακόμη μερικές απορίες :

Πρώτη απορία : Πώς είναι δυνατόν, όλες οι χώρες του κόσμου να είναι σήμερα χρεωμένες, άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο, σ’αυτές τις « αγορές » και να μην καταφέρνει καμία απ’αυτές να είναι αυτοσυντήρητη, δηλαδή να έχει εξωτερικό χρέος μηδέν ; Η Σαουδική Αραβία, για παράδειγμα, που είναι η δεύτερη κατά σειράν πετρελαιοπαραγωγός χώρα και πνίγεται κυριολεκτικά στο πετρέλαιο, γιατί είχε το 2009 ένα εξωτερικό χρέος 72 δισεκατομμύρια δολάρια και ίσως σήμερα ακόμη μεγαλύτερο ;

Δεύτερη απορία . Αλλά θα αφήσω την Σαουδική Αραβία, γιατί δεν γνωρίζω αυτή τη χώρα και θα έλθω στην Ελλάδα, όπου η μοίρα μου με έφερε να ζήσω . Εδώ το εξωτερικό χρέος είναι πολύ μεγαλύτερο και απ’ότι μαθαίνω, πάντα μέσω του διαδικτύου, πρέπει να εγγίζει σήμερα τα 316 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ ( 149 % του ΑΕΠ ) παρ’όλο το “κούρεμα” των 100 δισεκατομμυρίων ευρώ. Δεν είναι βέβαια καθόλου παράλογο, γιατί η χώρα μας είναι πολύ φτωχή, συγκριτικά με την Σαουδική Αραβία, αφού όπως μας λένε δεν έχει πετρέλαια – μας το είπε άλλωστε και ένας τέως πρωθυπουργός – ούτε άλλα στερεά ευγενή ορυκτά .

Θα το δεχθώ αν και αμφιβάλλω . Δεν έχει βιομηχανίες . Αυτό αληθεύει, γιατί αυτές οι λίγες που υπήρχαν, μετανάστευσαν στο εξωτερικό . Εχει όμως γεωργία, αλλά αυτή ψυχοραγεί παρά τις αλλεπάλληλες εκείνες επιδοτήσεις . Εχει και τουρισμό, αλλά ποιος βρέθηκε μ’αυτόν σοβαρά να ασχοληθεί . Εχει ακόμη και εμπορική ναυτιλία, πολύ σημαντική, αλλά αυτή αποδίδει μόνο στους εφοπλιστές . Συνεπώς, θα μπορούσε να πεί κανείς, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας μας είναι τόσο πενιχρές, ώστε το κράτος αναγκάστηκε να εκτοξεύσει το χρέος της, σ’αυτά τα δυσθεώρητα ύψη .

Όμως, πόσο θα ήταν αυτό το δημόσιο χρέος σήμερα, αν το κράτος είχε εισπράξει, εδώ και πολλά χρόνια τώρα, όλους αυτούς τους φόρους που διαφεύγουν, λόγω της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής, όλους τους διαφεύγοντες δασμούς από την διακίνηση και τους φόρους από τη νοθεία των καυσίμων και αν δεν είχαν υπερκοστολογηθεί τα διάφορα δημόσια έργα και οι κρατικές προμήθειες, λόγω των γνωστών μιζών που εισπράττουν οι ανώτεροι και κατώτεροι κρατικοί λειτουργοί ;

Τρίτη απορία : Το συνολικό εξωτερικό χρέος όλων των χωρών της υφηλίου ανέρχεται σήμερα στο αστρονομικό ποσό των 57 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και το κεφάλαιο το οποίο διακινούν αυτές οι “αγορές”, για να παίξουν αυτό το παιγνίδι, ασφαλώς θα πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερο, τουλάχιστον 80 τρισεκατομμύρια δολάρια . Πόσοι είναι οι κάτοχοι αυτού του κεφαλαίου, χίλιοι, εκατό χιλιάδες ή ένα εκατομμύριο ; Αν είναι χίλιοι, τότε κατά μέσον όρο, θα πρέπει ο καθένας τους να διαθέτει ένα κεφάλαιο της τάξεως των 80 δισεκατομμυρίων δολαρίων και αν είναι ένα εκατομμύριο, το κεφάλαιο αυτό θα ανέρχεται στο ποσόν των 80 εκατομμυρίων δολαρίων .

Πώς βρέθηκαν όλα αυτά τα χρήματα στις τσέπες αυτών των ανθρώπων ;

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk