Δημοσιονομικοί απατεώνες

Δυο θα είναι τα μεγάλα αστέρια στο Εθνικό Κογκρέσο των Ρεπουμπλικάνων

Δημοσιονομικοί απατεώνες | tovima.gr

TO BHMA/ The New York Times

Δυο θα είναι τα μεγάλα αστέρια στο Εθνικό Κογκρέσο των Ρεπουμπλικάνων, και κανένα από αυτά δεν θα είναι ο Μιτ Ρόμνι. Το ένα αστέρι θα είναι φυσικά ο Πολ Ράιαν, η επιλογή του κ.Ρόμνι για την αντιπροεδρία. Το άλλο θα είναι ο Κρις Κρίστι, ο κυβερνήτης του Νιου Τζέρσι, που θα εκφωνήσει την εναρκτήρια, κεντρική ομιλία του συνεδρίου. Και, ενώ οι δύο άνδρες φαίνονται, ως προς την εξωτερική τους εμφάνιση αλλά και τις δηλώσεις τους, να είναι εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους, στην πραγματικότητα είναι αδελφές ψυχές.

Από ποια άποψη; Από την άποψη ότι και οι δύο έχουν καλλιεργήσει προσεκτικά την εικόνα τους ως σκληρών, δημοσιονομικά υπεύθυνων τύπων, διατεθειμένων να πάρουν δύσκολες αποφάσεις. Και στις δύο περιπτώσεις, η εικόνα αυτή είναι εντελώς πλαστή. Έχω γράφει αρκετά πράγματα τελευταία για να αποδομήσω τον μύθο του κ.Ράιαν, οπότε επιτρέψτε μου σήμερα να στραφώ στον κ.Κρίστι.

Όταν ο κ.Κρίστι ανέλαβε την θέση του κυβερνήτη τον Ιανουάριο του 2010, το Νιου Τζέρσι – όπως και πολλές ακόμη πολιτείες – έπνεε τα λοίσθια από δημοσιονομικής άποψης, λόγω των επιπτώσεων της οικονομικής ύφεσης. Σε αντίθεση με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, οι πολιτείες είναι συνταγματικά αναγκασμένες να διατηρούν λιγότερο ή περισσότερο ισοσκελισμένους τους προϋπολογισμούς τους κάθε χρόνο, έστω και αν διατηρούν κάποια περιθώρια λογιστικών «αλχημειών»: έτσι, όπως και οι άλλοι κυβερνήτες, ο κ.Κρίστι ήταν αναγκασμένος να σφίξει το ζωνάρι με μέτρα λιτότητας.

Τίποτε το αφύσικο μέχρι εδώ: αν και ο κ.Κρίστι έκανε τότε πολλή φασαρία για τις σκληρές οικονομικές επιλογές του, τα ίδια λίγο-πολύ έκαναν και άλλοι κυβερνήτες. Ούτε απέφυγε τα λογιστικά τεχνάσματα: όπως και οι προκάτοχοι του στο Νιου Τζέρσι, ο κ.Κρίστι έκλεισε τις «μαύρες τρύπες» του πολιτειακού προϋπολογισμού αναβάλλοντας την εκταμίευση των ασφαλιστικών εισφορών προς τα πολιτειακά συνταξιοδοτικά ταμεία των δημοσίων υπαλλήλων, δανειζόμενος ουσιαστικά από τα μελλοντικά κονδύλια – ενώ ταυτόχρονα διοχέτευε χρήματα προς το Ταμείο Συγκοινωνιών της πολιτείας του .

Αυτό που διαφέρει στην πολιτική λιτότητας του κ.Κρίστι, σε σχέση με άλλους κυβερνήτες, είναι η αφύσικα επιλεκτική φύση της. Έτσι, ο κυβερνήτης έδειξε πρόθυμος να ακυρώσει την προτεινόμενη νέα σιδηροδρομική υπόγεια σήραγγα που θα συνέδεε την πολιτεία με το Μανχάταν, ένα έργο που ζητά απεγνωσμένα να ολοκληρωθεί ο πληθυσμός της πολιτείας, αλλά δεν δίστασε καθόλου να επενδύσει μεγάλα ποσά από τον πολιτειακό προϋπολογισμό σε ένα κολοσσιαίο εμπορικό κέντρο στο Μέντοουσλαντς και σε ένα καζίνο στο Ατλάντικ Σίτι.

Επίσης, ενώ το οικονομικό πρόγραμμα του αφορά σχεδόν αποκλειστικά περικοπές δημοσίων δαπανών, ο κ.Κρίστι προώθησε στην πράξη αύξηση της φορολογίας για τους χαμηλόμισθους εργαζομένους και μικροϊδιοκτήτες, καταργώντας μια σειρά από φοροαπαλλαγές που τους ευνοούσαν. Ταυτόχρονα όμως άσκησε βέτο στην επιβολή μιας προσωρινής επιπλέον φορολόγησης των εκατομμυριούχων της πολιτείας, και συνάμα αρνήθηκε να αυξήσει τον πολιτειακό φόρο στην βενζίνη, αν και είναι από τους χαμηλότερους στις ΗΠΑ και πολύ χαμηλότερος από τον φόρο που επιβάλουν στα καύσιμα οι γειτονικές πολιτείες. Για τον κ.Κρίστι, όπως φαίνεται, μόνον ορισμένοι άνθρωποι πρέπει να κάνουν θυσίες.

Όπως προείπα, όμως, ο κ.Κρίστι κάνει πολλή φασαρία για τις σκληρές επιλογές του, υποστηρίζοντας όλο τον τελευταίο χρόνο πως χάρη στις δικές του περικοπές δαπανών σημειώθηκε αυτό που αποκαλεί στις ομιλίες του «Jersey comeback»- η υποτιθέμενη «επιστροφή» του Νιου Τζέρσι στην οικονομική ανάκαμψη». Παρεμπιπτόντως, ανεξάρτητοι αναλυτές όπως η ομάδα PolitiFact έχουν διαψεύσει με στοιχεία αυτούς τους ισχυρισμούς.

Ακούγεται περίεργο λοιπόν το γεγονός ότι ο κ.Κρίστι δήλωσε ήδη στους δημοσιογράφους πως δεν θα χρησιμοποιήσει τον όρο «Jersey comeback» στην κεντρική ομιλία του ενώπιον του Συνεδρίου. Γιατί; Είναι μάλλον απλό: εκεί που «επέστρεφε» η οικονομία του Νιου Τζέρσι στην (όποια) ανάκαμψη, το όχημα «ντελαπάρισε». Πράγματι, τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι η πολιτεία έχει το τέταρτο υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στις ΗΠΑ. Και είναι εντυπωσιακό πως το Νιου Τζέρσι, με 9,8% επίσημη ανεργία, ξεπερνά πλέον σε σημαντικό βαθμό την ανεργία του παραδοσιακά πληττόμενου από την ανεργία Μίσιγκαν, το οποίο πράγματι ανέκαμψε χάρη στην διάσωση του κλάδου αυτοκινήτου από την κυβέρνηση Ομπάμα – διάσωση στην οποία αντιτάχθηκαν σφόδρα οι Ρεπουμπλικάνοι.

Στις ΗΠΑ βέβαια, οι κυβερνήτες δεν παίζουν και τόσο μεγάλο ρόλο στην βραχυπρόθεσμη οικονομική απόδοση των πολιτειών τους, οπότε για την νέα διολίσθηση της οικονομίας του Νιου Τζέρσι δεν ευθύνεται στ΄ αλήθεια ο κ.Κρίστι. Το πρόβλημα είναι πως επιμένει ότι οι συγκεκριμένες πολιτικές του δικαιώνονται από την υποτιθέμενη ανάκαμψη της πολιτείας.

Όλοι αυτοί οι κομπασμοί περί του «Jersey comeback» δεν είναι μόνο παχιά λόγια. Σκοπός τους είναι να δείξουν πως οι καλές εποχές επέστρεψαν, πως τα δημόσια έσοδα αυξάνονται και, άρα, μπορεί επιτέλους να γίνει αυτό που πραγματικά θέλει ο κ.Κρίστι: μια σοβαρή περικοπή στον φόρο εισοδήματος.

Ακόμη και αν η υποτιθέμενη ανάκαμψη ήταν αληθινή, η ιδέα της μείωσης της φορολογίας θα ήταν εξαιρετικά αμφιλεγόμενη. Σύμφωνα με όλα τα στοιχεία, το Νιου Τζέρσι εξακολουθεί να παρουσιάζει μεγάλο δομικό έλλειμμα, δηλαδή το είδος του ελλείμματος που διατηρείται υψηλό ακόμη και όταν η οικονομία ανακάμπτει. Πόσο μάλλον που οι προτάσεις Κρίστι για μείωση της φορολογίας εισοδήματος δεν θα βοηθούσαν σχεδόν καθόλου την μεσαία τάξη, ενώ αντίθετα θα ωφελούσαν πάρα πολύ τους πλούσιους.

Σε κάθε περίπτωση όμως, οι καλές εποχές δεν έχουν επιστρέψει, ούτε φυσικά σημειώνεται άνοδος στα δημοσία έσοδα ικανή να δικαιολογήσει νέες φορομειώσεις. Δεν θα έπρεπε λοιπόν ο τόσο υπεύθυνος κ.Κρίστι να αποδεχτεί την ιδέα μιας αναβολής στην εφαρμογή των φορολογικών σχεδίων του, έως ότου την επιτρέψουν τα πραγματικά έσοδα της πολιτείας του; Όμως σιγά μην το αναβάλει!

Επιστρέφοντας στην αρχική σύγκριση του κ.Κρίστι με τον Πολ Ράιαν, λοιπόν, βλέπουμε πως ο κ.Ράιαν είναι κατά βάθος ένας δημοσιονομικός απατεώνας, αφού την ίδια στιγμή που καυχησιολογεί για την δέσμευσή του στην μείωση του ελλείμματος, δίνει σαφώς μεγαλύτερη προτεραιότητα στις φορομειώσεις για τους πλουσίους. Το ίδιο ακριβώς παιχνίδι παίζει και ο κ.Κρίστι, έστω κι αν έχει διαφορετικό προσωπικό στιλ.

Με άλλα λόγια, υποδεχθείτε τον νέο καυχησιάρη, που είναι ο ίδιος με τον παλιό καυχησιάρη. Και προσευχηθείτε να μην μας πιάσουνε ξανά κορόιδα.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk