Στην πλαζ

Παρατηρώ πάντα στην πλαζ αυτούς που διαβάζουν και τι διαβάζουν. Είναι ένα είδος κοινωνιολογικής μελέτης, ένα σήμα για έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζεις και προσπαθείς να εισχωρήσεις λαθραία σε μια πτυχή του χαρακτήρα του. Πολλές φορές, βεβαίως, πέφτεις έξω. Πριν από λίγα χρόνια παρατηρούσα με έναν φίλο μια πολύ όμορφη κοπέλα που μόλις βγήκε από το νερό άνοιξε ένα βιβλίο. Δυστυχώς, έτσι όπως ήταν γυρισμένη, δεν φαινόταν ο τίτλος του βιβλίου.

Στην πλαζ | tovima.gr
Παρατηρώ πάντα στην πλαζ αυτούς που διαβάζουν και τι διαβάζουν. Είναι ένα είδος κοινωνιολογικής μελέτης, ένα σήμα για έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζεις και προσπαθείς να εισχωρήσεις λαθραία σε μια πτυχή του χαρακτήρα του. Πολλές φορές, βεβαίως, πέφτεις έξω. Πριν από λίγα χρόνια παρατηρούσα με έναν φίλο μια πολύ όμορφη κοπέλα που μόλις βγήκε από το νερό άνοιξε ένα βιβλίο. Δυστυχώς, έτσι όπως ήταν γυρισμένη, δεν φαινόταν ο τίτλος του βιβλίου. Οταν κάποτε αποφάσισε να το κλείσει έκπληκτοι είδαμε τον τίτλο: «Πώς να κάνεις φίλους στο γραφείο». Ηταν δυνατόν αυτή η κούκλα να αναρωτιέται πώς θα κάνει φίλους στο γραφείο; Απάντηση δεν πήραμε ποτέ. Μια άλλη φορά σε μια ερημική παραλία ενός μακρινού νησιού όπου κατέβαιναν κυρίως νεαρά ζευγάρια παρατήρησα με ευχαρίστηση ότι σχεδόν όλοι διάβαζαν. Η απογοήτευσή μου ήταν μεγάλη όμως όταν είδα ότι η πλειονότητα διάβαζε παραλογοτεχνία. Οι σοβαρότεροι διάβαζαν αστυνομική λογοτεχνία. Μου ερχόταν να κλείσω το δοκίμιο που είχα μαζί μου, μη με περάσουν για εκκεντρικό.
Η αλήθεια είναι ότι στην πλαζ υπάρχει ένα είδος απελευθέρωσης. Πολλοί παίρνουν μαζί τους ό,τι τύχει: εφημερίδα, περιοδικό, το κόμικ του γιου τους, ένα ξεχασμένο στο κομοδίνο βιβλίο. Αλλοι το σχεδιάζουν από τον χειμώνα και διαλέγουν βιβλία που ήθελαν να διαβάσουν, αλλά δεν είχαν τον χρόνο. Συνήθως τα βιβλία αυτά τα έχουν ήδη αγοράσει. Υπάρχει και η κατηγορία εκείνων που διαβάζουν μόνο το καλοκαίρι. Αυτοί αγοράζουν τελευταία στιγμή και κυνηγούν κυρίως τα μπεστ σέλερ. Σου λένε, αφού θα διαβάσω λίγα βιβλία, τουλάχιστον να είναι «δοκιμασμένα», να αρέσουν και σε άλλους, να μην κάνω «πειράματα». Στην πλαζ έχω συναντήσει ανθρώπους που έχουν περίεργα αναγνωστικά γούστα: κάποια κοπέλα ένα καλοκαίρι διάβαζε χειρόγραφα – φαντάζομαι ότι θα ήταν επιμελήτρια ή αναγνώστρια σε εκδοτικό οίκο (πολύ επιμελής, φυσικά!). Ενας φίλος διάβαζε κάποτε μια οκτάτομη δερματόδετη ιστορία κουβαλώντας κάθε τόμο προσεκτικά τυλιγμένο σε ένα στεγνό πανί. Οι εφημεριδοφάγοι δεν πάνε ποτέ στην πλαζ αν δεν περάσουν από το περίπτερο της χώρας. Τους βλέπω στα νησιά να περιμένουν με αγωνία το καράβι που θα φέρει εφημερίδες. Οι αθλητικές συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Θυμάμαι γνωστό νεαρό συγγραφέα σε απομονωμένη, για γυμνιστές, παραλία κυκλαδίτικου νησιού, ο οποίος με το που γδύθηκε έβγαλε μια αθλητική εφημερίδα και διάβαζε επί ώρες ατάραχος. Πάνω απ’ όλα τα γυναικεία μυθιστορήματα, αυτά που τα λένε αισθηματικής φύσεως, δεσπόζουν στον γυναικόκοσμο κάθε ηλικίας. Καταλαβαίνω μια μεσόκοπη να θέλει έστω και νοερά να ξεφύγει με μια αισθηματική περιπέτεια, αλλά γιατί μια νεαρή γυναίκα δεν προσπαθεί να τη ζήσει και προτιμά να τη διαβάζει; Περί ορέξεως, λοιπόν, κολοκυθόπιτα.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk