Η «ασφάλεια» των κοινωνικών πόρων

Η «ασφάλεια» των κοινωνικών πόρων | tovima.gr

Σε παρελθόντα χρόνο, είχε αναφερθεί η «δυστροπία» των διοικήσεων και των συνδικαλιστικών φορέων των ασφαλισμένων αρκετών επαγγελματικών και επιστημονικών χώρων, στο ενδεχόμενο συμμετοχής τους σε «υπερ-ταμεία», με την δικαιολογία ότι η περιουσία τους δεν είναι δυνατόν να αναλωθεί για την κάλυψη ελλειμμάτων άλλων ασφαλιστικών οργανισμών. Η προάσπιση των συμφερόντων κάθε πολίτη, είναι θεμιτή, όταν μάλιστα εκών-άκων ζημιώνεται αναιτίως και χωρίς αντιπαροχή. Αυτό αλλωστε είναι και συνταγματικά προβλεπόμενο.

Το ενδιαφέρον στην αντίδραση των παραπάνω συνίσταται στην μερική ή και σε γενικές γραμμές ουδεμία πληροφόρηση για την προέλευση της «περιουσίας» αλλά και για την ποιότητα και ικανότητα διοίκησης, όπως αυτή προσδιορίζεται από διαθέσιμα οικονομικά στοιχεία. Στο παρόν παρατίθενται μερικά δεδομένα, ενός συγκεκριμένου –και πάντως μη κατονομαζομένου- φορέα, τα οποία ο ίδιος έδωσε στην δημοσιότητα, ακριβώς μετά την διαπίστωση πως «δεν βγαίνουν τα νούμερα».

Οι ασφαλισμένοι του εν λόγω, εκτός του ότι αυτοί και μόνον καλύπτονται από αυτόν, αφήνοντας με διάφορα προσχήματα ομοιοεπαγγελματίες συναδέλφους τους εκτός των ωφελημάτων του, αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα «αυτοδιοικούμενου» ασφαλιστικού οργανισμού.

Τα έσοδα του ταμείου μας, προέρχονται σε ποσοστό 80% από «κοινωνικό» πόρο, ο οποίος επιβαρύνει το κόστος, άρα και τις τελικές τιμές διάθεσης χιλιάδων προϊόντων, καθημερινής ή όχι χρήσης. Η ύφεση, μειώνοντας τις πωλήσεις των παραπάνω, συμπαρέσυρε ανάλογα το συγκεκριμένο έσοδο, χωρίς, ωστόσο, να καταβληθεί οποιαδήποτε προσπάθεια «συμμαζέματος»» των δαπανών.

Σε σχετική δήλωσή της, η διοίκηση του ταμείου, ενημερώνει ότι «ανακάλυψε» διπλο-εγγεγραμμένους σε αυτό, ενώ όφειλε να τους διαγράφει άμα τη διαπιστώσει της παρεκτροπής, κάλυψη παγίων παροχών στο σύνολο των ασφαλισμένων, ανεξάρτητα από την εισοδηματική τους επιφάνεια, σπατάλη μέσω παροχών περίθαλψης σε ιδιώτες παρόχους, ενώ συντηρεί ίδια δομή σχετικών υπηρεσιών κ.λ.π.

Αυτό που θεωρείται ιδιαίτερα επιβαρυντικό και συγχρόνως αποδεικνύει το «ρίσκο» που δεν λήφθηκε υπόψη, λόγω επιμονής στην μη ουσιαστική διαχείριση των πραγμάτων, ειδικά στην επιμέλεια της διαχείρισης εσόδων-εξόδων, είναι η διατήρηση παροχών και μάλιστα σε επίπεδα που δεν εγγυώνται την «ασφάλεια» ενός ασφαλιστικού οργανισμού.

Ακόμη και σε περιόδους «ισχνών αγελάδων», όπως η τρέχουσα, το καθεστώς των «κεκτημένων» δεν μεταβλήθηκε ουδόλως, με αποτέλεσμα την «εν μια νυκτί» κυριολεκτικά, ανατροπή όλων όσων στο παρελθόν ήταν «αυτονόητα» για τους ασφαλισμένους του παραδείγματός μας. Συγκεκριμένα: Έναντι μείωσης των εσόδων, κατά -25%το 2011 (πρόβλεψη 2012:-27%) το κόστος μέσης επικουρικής σύνταξης μειώθηκε μόνο κατά -1,5% μεταξύ 2010-11. Το αντίστοιχο κόστος περίθαλψης, με αναγωγή ανά άμεσο ασφαλισμένο, ήταν 1.358 και 1.050 Ευρώ/ετησίως για το 2010

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk