Παγωτό βανίλια για έναν λιχούδη

«Ο Γουέλς τα είχε όλα, σκέφτηκα με δέος αλλά και χωρίς καμιά συμπόνια» έγραφε κάποτε για τον Ορσον Γουέλς ο Γκορ Βιντάλ, που πέθανε πριν από λίγο καιρό. «Ηξερα – εκείνος το ήξερε; – καθώς τον παρατηρούσα να θριαμβεύει, πως η καριέρα του εκτροχιαζόταν, ενώ η Γκίλντα των ονείρων μας είχε εκτοπίσει την ομορφότερη Ντολόρες ντελ Ρίο».

«Ο Γουέλς τα είχε όλα, σκέφτηκα με δέος αλλά και χωρίς καμιά συμπόνια» έγραφε κάποτε για τον Ορσον Γουέλς ο Γκορ Βιντάλ, που πέθανε πριν από λίγο καιρό. «Ηξερα – εκείνος το ήξερε; – καθώς τον παρατηρούσα να θριαμβεύει, πως η καριέρα του εκτροχιαζόταν, ενώ η Γκίλντα των ονείρων μας είχε εκτοπίσει την ομορφότερη Ντολόρες ντελ Ρίο».
Η «Γκίλντα των ονείρων μας». Καμία άλλη από τη Ρίτα Χέιγουορθ. Ομορφες γυναίκες και οι δύο, όμως, όπως το θέτει ο Βιντάλ, «για τον κόσμο η Ντελ Ρίο ήταν ένα άνοστο ξωτικό, ενώ η Χέιγουορθ ήταν τόσο λαχταριστή όσο η κρέμα σοκολάτα που λιώνει πάνω σ’ ένα παγωτό βανίλια. Ηταν το εδώ και τώρα, ένα φαινόμενο στο καλλιτεχνικό στερέωμα των σταρ». Ο,τι πρέπει για έναν ιδιοφυή λιχούδη όπως ο Ορσον Γουέλς.
Γεννημένη στο Μπρούκλιν ως Μαργαρίτα Κάρμεν Κανσίν, η Ρίτα Χέιγουορθ ήταν μόλις τρία χρόνια μικρότερη από τον Γουέλς και από 12 ετών συνεργαζόταν σε μεξικάνικους χορούς με τον πατέρα της, ο οποίος σύμφωνα με στοιχεία ενός από τους βιογράφους του Γουέλς, του Ντέιβιντ Τόμσον («Rosebud»), την ανάγκαζε να κοιμάται μαζί του – κάτι που δεν είπε ποτέ σε κανέναν πλην του Γουέλς. Τα παιδικά της χρόνια δεν ήταν ευχάριστα και ίσως να μην είναι διόλου τυχαίο ότι, όπως και η μητέρα της, κατέληξε αλκοολική.
Το 1937 η Ρίτα Χέιγουορθ ξέφυγε από τον πατέρα της κάνοντας έναν γάμο. Ο Εντουαρντ Τζάντσον, πάμπλουτος επιχειρηματίας με τα διπλάσια χρόνια της, άρχισε πρώτος τις προσπάθειες να καθοδηγήσει την καριέρα της. Η Χέιγουορθ είχε μόλις προσληφθεί στην Κολούμπια του Χάρι Κον, φίλου του Τζάντσον. Αλλαξε το όνομά της, «άνοιξε» το μέτωπό της με μια επίπονη επέμβαση, έβαψε τα μαλλιά της πυρόξανθα και πήρε τη μορφή με την οποία θα έμενε στην Ιστορία.
Εχει γραφεί ότι ο Γουέλς «συνάντησε» για πρώτη φορά τη Ρίτα Χέιγουορθ στο Μεξικό μέσα από τις σελίδες ενός τεύχους του «Life». Παρ’ ότι εκείνη την εποχή είχε γυρίσει τον «Πολίτη Κέιν», η Χέιγουορθ ήταν πολύ πιο διάσημη από εκείνον. Ως το 1940 άλλωστε (έναν χρόνο πριν από τον «Κέιν») είχε ήδη γυρίσει περισσότερες ταινίες από όσες ο Γουέλς θα σκηνοθετούσε σε όλη τη ζωή του. Ανάμεσά τους μεγάλες εμπορικές επιτυχίες όπως «Μόνο οι άγγελοι έχουν φτερά» με τον Ντάγκλας Φέρμπανκς, «Αίμα και άμμος», κλασικό ερωτικό μελόδραμα του Ρούμπεν Μαμούλιαν, και «Ποτέ δεν θα πλουτίσεις», ελαφρύ μουσικοχορευτικό με τον Φρεντ Αστέρ.
Ο Γουέλς είχε εμμονή με τη Χέιγουορθ, διέδιδε ακόμη και ότι θα παντρευτούν, γεγονός που την εκνεύριζε αφάνταστα, παρ’ ότι ο γάμος της με τον Τζάντσον δεν είχε συνέχεια. Η μεγάλη επιτυχία της ως σταρ του σινεμά αλλά και η τάση της να φλερτάρει με όλα τα αρσενικά, όπως ο συμπρωταγωνιστής της στην ταινία «Ανοιξιάτικο χτυποκάρδι» (1942) Βίκτορ Ματσιούρ, έπαιξαν ρόλο στον χωρισμό.
«Πρέπει να είχε διακρίνει στη Χέιγουορθ κάτι που του πήγαινε, πέρα από τη σαρκική επιθυμία» γράφει στο «Rosebud» ο Τόμσον. Σύμφωνα με τον ίδιο ο Γουέλς βρήκε το τηλέφωνό της από έναν άλλο «υποψήφιο εραστή» της, τον Αντονι Κουίν. Συναντήθηκαν και τα έφτιαξαν.

Αστέρι κάτω από τα σεντόνια
Αρχικώς για τη Χέιγουορθ η σχέση με τον Γουέλς ήταν ένα διάλειμμα γαλήνης μέσα στη δόξα που την είχε χτυπήσει κατακούτελα. Εκείνος ήξερε να μιλάει, εκείνη ένιωθε όμορφα όταν τον άκουγε. Την «ανέβαζε» λέγοντας πόσο καταπληκτική ήταν, ενώ εκείνη, ανασφαλής και φοβισμένη, δεν ένιωθε καθόλου έτσι: θεωρούσε τον εαυτό της θύμα και όχι θεά του έρωτα. Η χυδαία, αν και ενδεχομένως σωστή τοποθέτηση του Tόμσον στο «Rosebud» έχει ως εξής: «Ο Γουέλς ήταν το αστέρι της κάτω από τα σεντόνια, ένας τόσο καλός συζητητής και ένας παντογνώστης. Και η Ρίτα τού άρεσε».
Το 1942 ο Ορσον Γουέλς έστησε μια τέντα τσίρκου στο Λος Αντζελες όπου παρουσίαζε νούμερα «μαγείας» στα οποία διάφοροι σταρ κρατούσαν βοηθητικό ρόλο στα ταχυδακτυλουργικά κόλπα του (ο Τζόζεφ Κότεν, η Αγκνες Μούρχεντ, αργότερα και Ευρωπαίοι όπως η Μαρλένε Ντίτριχ και ο Ζαν Γκαμπέν). Οι παραστάσεις είχαν τεράστια επιτυχία. Τις είδαν περισσότεροι από 50.000 θεατές και ο Γουέλς ένιωθε υπερήφανος, ενθουσιασμένος από το χάος και τους αυτοσχεδιασμούς. Η Χέιγουορθ ανήκε επίσης στον θίασο, είτε παίζοντας «Το κορίτσι με τα μάτια ακτίνες Χ» σε ένα νούμερο με βουντού, είτε το κορίτσι που ο δόκτωρ Γουέλς «πριόνιζε» κάνοντας τα δύο μισά της να περιφέρονται πάνω στη σκηνή ώσπου να τα «κολλήσει» ξανά μεταξύ τους.
Δεν δέχτηκαν όλοι με χαμόγελο τη σχέση της Χέιγουορθ με τον Γουέλς. Ο παραγωγός Χάρι Κον, για παράδειγμα, δεν ήθελε το αστέρι του υπό την επιρροή του Γουέλς και την ανάγκασε να αφήσει το σόου. Παρά τα προβλήματα ο Γουέλς στις 7 Σεπτεμβρίου 1943 της πρόσφερε την ασφάλεια ενός πολυπόθητου γάμου στη Σάντα Μόνικα, μακριά από τα δεσμά του συγγενικού παρελθόντος της.
Οι έντονοι χαρακτήρες του Γουέλς και της Χέιγουορθ είχαν ως αποτέλεσμα μια σχέση γεμάτη κυκλοθυμία, πάθος, αλκοόλ και ερωτικά προβλήματα. Σε κάποια φάση της ζωής τους γύρισαν μαζί όλον τον κόσμο διαδίδοντας ότι η σοουμπίζ ήταν παρελθόν και για τους δύο – κάτι που δεν ίσχυσε ποτέ. Στις 17 Δεκεμβρίου 1944 γεννήθηκε στην Καλιφόρνια η κόρη τους Ρεβέκκα. Ο Γουέλς δεν πολυασχολήθηκε με το γεγονός, αφού βρισκόταν σε περιοδεία στην Ανατολική Ακτή, όπου δεν έλειψαν οι σύντομες ερωτικές σχέσεις (με την Τζούντι Γκάρλαντ για παράδειγμα).

Ερωτική Γκίλντα, αντιερωτική Ελσα
Η «Κυρία από τη Σανγκάη», κινηματογραφική μεταφορά του pulp μυθιστορήματος «Αν πεθάνω πριν ξυπνήσω» του Σέργουντ Κινγκ (δημοσιευμένο το 1938), υπήρξε η ταφόπλακα στη σχέση του Γουέλς με τη Χέιγουορθ και κατά τραγική ειρωνεία η μοναδική συνεργασία τους στον κινηματογράφο. Η Χέιγουρθ είχε μόλις γευτεί τη μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας της στην «Γκίλντα» (1945) και ένιωθε έτοιμη για τον ρόλο μιας ακόμη μοιραίας γυναίκας, της Ελσα, η οποία κυριεύει και οδηγεί στο σκοτάδι τον αφελή ναυτικό Μάικλ Ο’ Χάρα (Γουέλς).
Ωστόσο, όταν, τον Οκτώβριο του 1946, ξεκίνησαν τα γυρίσματα στο σκάφος «Ζάκα» του Ερολ Φλιν, το ζεύγος βρισκόταν πλέον σε διάσταση. Στην πιο άνιση ίσως ταινία τής ούτως ή άλλως άνισης φιλμογραφίας του Γουέλς, η Ελσα της Χέιγουορθ δεν έχει καμία σχέση με την Γκίλντα. Αντιθέτως, έχεις την εντύπωση ότι ο Γουέλς θέλησε να την απομακρύνει όσο πιο μακριά μπορούσε από την Γκίλντα. Την κούρεψε, την έβαψε κατάξανθη, τη σοβάρεψε, την έκανε πιο αυστηρή, σχεδόν αντιερωτική.

πότε & πού:
Η βιογραφία «Rosebud. Η ζωή του Ορσον Γουέλς», που έγραψε ο Ντέιβιντ Τόμσον, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πάπυρος.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk