Ευρώπη, μια «οικονομική Δημοκρατία»

Ευρώπη, μια «οικονομική Δημοκρατία» | tovima.gr

Όπως έχω ξαναγράψει, η Ευρώπη είναι ένα περιφερειακό μόρφωμα πολύ ιδιαίτερο και ξεχωριστό. Η διαφοροποιητική-διαχωριστική γραμμή που τίθεται σε επίπεδο θεωρίας, οργάνωσης, λειτουργίας και αποφάσεων είναι τόσο έντονη που δύναται πέρα από τις όποιες παρεκκλίσεις από «standard» μοντέλα διεθνούς οργάνωσης, να δημιουργήσει προϋποθέσεις μετασχηματισμού θεμελιακών δομών του Διεθνούς συστήματος, όπως για παράδειγμα του θεσμού της Δημοκρατίας. Η τελευταία, λειτουργώντας πλέον «αξιωματικά» σχεδόν σε παγκόσμια κλίμακα, έχει πάρει πολλές μορφές κατά την πάροδο των χρόνων.

Όλοι σε γενικές γραμμές έχουμε ακούσει όρους όπως «Σοσιαλδημοκρατία», «αστική δημοκρατία» και «αστική φιλελεύθερη δημοκρατία», άλλες φορές κατανοώντας-λόγω γνωστικού υποβάθρου- τις έννοιες αυτές και άλλοτε αγνοώντας τες, γνωρίζοντας εμπειρικά και μόνο την επιτακτική ανάγκη διατήρησης της. Στην Ευρώπη, ο μετασχηματισμός του όρου Δημοκρατία, τείνει να πάρει μια μορφή κινούμενη στα όρια του ηθικού και επιτρεπτού φάσματος των διαφοροποιήσεων και εκδοχών της, μια μορφή που καταχρηστικά ονομάζω «οικονομική Δημοκρατία», καταρχάς λόγω της αδοκιμότητας του όρου αλλά κυρίως εξαιτίας της παρούσας πολιτικοοικονομικής συγκυρίας.

Αυτή λοιπόν η νέα μορφή Δημοκρατίας, φαίνεται πως σταδιακά κατακλύζει την γηραιά ήπειρο. Φυσικό, σε μία Ευρώπη νέο-νεολειτουργιστικά δομημένη, όπου θα κάθε πρόβλημα-ακόμα και πολιτικής χροιάς-υπάρχει ένα οικονομικό εργαλείο έτοιμο να δώσει λύση. Η, ως έναν βαθμό θεμιτή, αυτή προσέγγιση, δικαιολογούμενη από την προαναφερθείσα ευρωπαϊκή ιδιαιτερότητα, σήμερα και ύστερα από 60 χρόνια απαρακώλυτης λειτουργίας παρουσιάζεται να χωλαίνει και να αρνείται πεισματικά να δώσει την θέση της σε μηχανισμούς και εργαλεία πιο σύγχρονα και ισχυρότερα.

Η εγγενής αυτή ηγεμονική τάση του Νεολειτουργισμού και της οικονομικής ολοκλήρωσης που αυτός προτάσσει, φαίνεται πως βάζει την Ευρώπη σε περιπέτειες και την φέρνει αντιμέτωπη με μια μορφή δημοκρατίας, η οποία είναι αχαρτογράφητη και παρουσιάζει χαρακτηριστικά που μπορούν να μετατρέψουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα σε έναν κατά κόρων οικονομικο οργανισμό, ηγεμονικό και μονήρη, όλες οι πτυχές και πολιτικές του οποίου θα καθορίζονται από αριθμούς και οικονομικά μέτρα, εκφρασμένα φυσικά από τους προωθητές ,θιασώτες και δρακόντειους τηρητές του εν λόγω μοντέλου

Στο μονοπάτι αυτό βρίσκεται η Ευρώπη σήμερα. Σε ένα μονοπάτι οπου το κοινό νόμισμα θεωρείται αυτοσκοπός, με τους θεσμούς να εθελοτυφλούν και να παρουσιάζονται αδύναμοι ή και κατά πολλούς χωρίς θέληση, να προχωρήσουν σε αυτό για το οποίο ο Σπινέλι , ο Λιντμπέρκ και ο Χάας αφιέρωσαν ατελείωτες σελίδες επιστημονικού έργου. Η πολιτική ολοκλήρωση, χάθηκε κάπου στην πορεία, ανάμεσα στην ενιαία αγορά και το σύμφωνο σταθερότητας. Χάθηκε, όχι εκ προθέσεως αλλά εξ αμελείας. Και τώρα ύστερα από 25 χρόνια, ο οικονομικός εκφασισμός, έχει καλύψει τόσο καλά το υποσυνείδητο της χειμαζόμενης από την κρίση χρέους Ευρώπης ,που δεν θυμάται το σημείο οπου έχασε το «χρυσό κέρμα της πολιτικής ολοκλήρωσης».

Οι λύσεις είναι δύο. Είτε η ευρώπη να γυρίσει πίσω, αναζητώντας σε ποιο σημείο έχασε το κέρμα και να ενθυμούμενη την τότε αμέλεια διορθώνοντας την, χάνοντας όμως πολύτιμο χρόνο, είτε να κάνει μια πλήρη στροφή και να «κόψει δρόμο» δραπετεύοντας από το μονοπάτι της οικονομικής και ευκαιριακής Δημοκρατίας. Ο δρόμος αυτός σίγουρα θα είναι δύσβατος, άγνωστος και με κινδύνους. Έφτασε όμως το σημείο οπου η Ευρώπη πρέπει να αποδείξει στον εαυτό της τον λόγο ύπαρξης της, την δυναμική της και την θέση της στο παγκόσμιο σύστημα. Εάν δεν καταφέρει να αποδεσμευθεί από τα οικονομικά δεσμά που την οδηγούν στο μονοπάτι της καταστροφής με το όπλο στον κρόταφο, τότε το μέλλον της είναι αβέβαιο και δυσοίωνο. Όπως θα έλεγε και ο Σπινέλι : … και μη εισενέγγεις Ευρώπην εις νεολειτουργισμόν , αλλα ρύσαι υμάς εκ των τεχνοκρατών. Αμήν.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk