on air

Το 1936 ο Χίτλερ κάλεσε τη Λένι Ρίφενσταλ να κινηματογραφήσει τους Ολυμπιακούς του Βερολίνου. Η αμφιλεγόμενη ως προς την πίστη της στα ναζιστικά ιδεώδη («είναι τόσο όμορφη όσο μια σβάστικα» είχε γράψει αμερικανός δημοσιογράφος) αλλά αδιαμφισβήτητα υπερταλαντούχα σκηνοθέτρια ρίχτηκε στη δουλειά για να δημιουργήσει την «Olympia», ταινία-σταθμό για τις ανάγκες της οποίας χρησιμοποίησε πρωτοποριακές τεχνικές όπως η κίνηση της κάμερας πάνω σε ράγες ώστε να παρακολουθείται η δράση των αθλητών.

on air | tovima.gr
Το 1936 ο Χίτλερ κάλεσε τη Λένι Ρίφενσταλ να κινηματογραφήσει τους Ολυμπιακούς του Βερολίνου. Η αμφιλεγόμενη ως προς την πίστη της στα ναζιστικά ιδεώδη («είναι τόσο όμορφη όσο μια σβάστικα» είχε γράψει αμερικανός δημοσιογράφος) αλλά αδιαμφισβήτητα υπερταλαντούχα σκηνοθέτρια ρίχτηκε στη δουλειά για να δημιουργήσει την «Olympia», ταινία-σταθμό για τις ανάγκες της οποίας χρησιμοποίησε πρωτοποριακές τεχνικές όπως η κίνηση της κάμερας πάνω σε ράγες ώστε να παρακολουθείται η δράση των αθλητών. Πρόκειται για έργο τέχνης όπου το ανθρώπινο σώμα αναδεικνύεται ως γλυπτό αποστομωτικής ομορφιάς και ο περιβάλλων χώρος (ακόμα και ο συννεφιασμένος ή ανέφελος ουρανός) ως πίνακας μεγάλου ζωγράφου – αναζητήστε στο YouTube τις σεκάνς των καταδύσεων. Είχα την τύχη να γνωρίσω αυτή τη μυστηριώδη γυναίκα όταν πριν από χρόνια είχε επισκεφθεί την Ελλάδα. Μου είχε μιλήσει, σε ένα δωμάτιο του «Χίλτον», για τη δουλειά της, επιμένοντας στον «αποχαρακτηρισμό» των ταινιών της από «έργα ναζιστικής προπαγάνδας» και δηλώνοντας ότι κι αν χρησιμοποιήθηκαν έτσι, δεν ήταν αυτός ο δικός της σκοπός. Οποιος θέλει την πιστεύει… Επιστράτευσαν ακόμη και τα πλάνα των αθλητών από την «Olympia» για να με κατηγορήσουν για εμμονή στην αισθητική της άρειας φυλής, είχε πει, για να αναρωτηθεί: το καλογυμνασμένο σώμα είναι από μόνο του έργο τέχνης, πώς να το κινηματογραφήσεις αλλιώς;
Θυμήθηκα τα λόγια της παρακολουθώντας την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών του Λονδίνου, αλλά και διάφορα αθλήματα.

Στην πρώτη «το σώμα του αθλητή» απείχε, άλλοι ήταν οι πρωταγωνιστές: ηθοποιοί, τραγουδιστές, πλάσματα της μυθοπλασίας. Κυρίως όμως εκείνο που πρωταγωνιστούσε και που διαλαλούσε την παντοδυναμία του ήταν η τεχνολογία με τις απεριόριστες δυνατότητές της. Η τεχνολογία που επέτρεπε στα σκηνικά να αλλάζουν με εντυπωσιακό ρυθμό, στις δράσεις που εξελίσσονταν live να «ενσωματώνονται» σε καλογυρισμένα φιλμάκια, στις κερκίδες του σταδίου αλλά και στις οθόνες των τηλεοράσεών μας να μετατρέπονται σε πλατφόρμες «έξυπνων τηλεφώνων» και υπολογιστών. Και στις πολυεθνικές να διαφημίζονται άμεσα ή έμμεσα – αυτό είναι κυρίως το ζητούμενο. Η τεχνολογία που κάνει τις καθημερινές μεταδώσεις των αθλημάτων άρτιες αλλά και τόσο διεκπαιρεωτικές. Και που μας «επιβάλλει» τρόπους συμπεριφοράς και σκέψης… Σκέφτηκα ότι αν αυτά τα επιστημονικής φαντασίας κόλπα λειτούργησαν στα χέρια του ανέμπνευστου Ντάνι Μπόιλ, στα χέρια μιας σύγχρονης (αυστηρά ως προς το ταλέντο) Ρίφενσταλ θα μετέτρεπαν τους Αγώνες σε εικαστικό αριστούργημα, επαναδίδοντάς τους τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα τους. Ομως στην εποχή του fast food, του εύκολου εντυπωσιασμού, και του καταναλωτικού πυρετού (για όσους αντέχουν ακόμα) όπου η αισθητική ενδιαφέρει όλο και λιγότερο, ποιος θα επένδυε σε μια σκηνοθέτρια των δικών της ποιοτικών απαιτήσεων; Νομίζω κανένας. Το ζητούμενο είναι η ταχύτητα. Εχει και αυτή τη γοητεία της. Δεν μπορώ όμως να μην αναλογιστώ πόσα πράγματα χάνουμε τρέχοντας…

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk