Η απληστία των μεταλλίων

ΑΥΤΟΣΚΟΠΟΣ – όχι ο μοναδικός – των μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων είναι η όσο το δυνατόν ευρύτερη συγκομιδή μεταλλίων – και δη χρυσών – προς ικανοποίηση των προσωπικών βλέψεων των πρωταγωνιστών και βέβαια και του εθνικού (κρατικού) γοήτρου. Ανάμεσα σ’ αυτά τα ακραία σημεία του άξονα του πρωταθλητισμού και του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού κινούνται πλείστα όσα άλλα συμφέροντα και ενδιαφέροντα που σ’ ένα γενικό σύνολο εκφράζουν το μέχρις απληστίας κυνήγι των μεταλλίων.

Η απληστία των μεταλλίων | tovima.gr
ΑΥΤΟΣΚΟΠΟΣ – όχι ο μοναδικός – των μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων είναι η όσο το δυνατόν ευρύτερη συγκομιδή μεταλλίων – και δη χρυσών – προς ικανοποίηση των προσωπικών βλέψεων των πρωταγωνιστών και βέβαια και του εθνικού (κρατικού) γοήτρου. Ανάμεσα σ’ αυτά τα ακραία σημεία του άξονα του πρωταθλητισμού και του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού κινούνται πλείστα όσα άλλα συμφέροντα και ενδιαφέροντα που σ’ ένα γενικό σύνολο εκφράζουν το μέχρις απληστίας κυνήγι των μεταλλίων. Τα μετάλλια είναι τριών χρωμάτων νόμισμα, κατά κυριολεξία. Και μέσα από την πάχυνση – με διάφορους τρόπους – των τραπεζικών και άλλων περιουσιακών στοιχείων πλασάρεται, άλλοτε με την κάλυψη του εθνικού γοήτρου καθώς και του οπαδοποιημένου αθλητικού θεάματος και άλλοτε με διάτρητη την υποκρισία, ως φώτιση από το αθλητικό πνεύμα…
***
ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ της κατανομής των μεταλλίων σε διεθνούς εμβέλειας διοργανώσεις – καλή ώρα το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου και οι Ολυμπιακοί Αγώνες – είναι ένα πεδίο εξαγωγής συμπερασμάτων για το Big Play της συμφεροντοσκοπίας. Τα μετάλλια είναι διαπιστευτήρια διεθνούς «εκτίμησης της συγκεκριμένης χώρας», αφήνοντας στην άκρη ποια μέσα χρησιμοποιήθηκαν. Διδακτικά, εν προκειμένω, τα παραδείγματα όπως αυτό του στίβου της Τουρκίας με τον κυνισμό της αγοράς πρωταθλητών από την Κένυα και την Αιθιοπία και γενικά η διευρυνόμενη παρουσία αθλητών και αθλητριών από την πλουσιότατη δεξαμενή της Αφρικής. Το είδαμε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, το βλέπουμε στους Ολυμπιακούς. Για να είμαστε εξηγημένοι, η επισήμανση αυτή δεν πρέπει να συσχετίζεται με την παρουσία αθλητών και αθλητριών με ρίζες από άλλες χώρες που είτε γεννήθηκαν στη χώρα που τους αξιοποιεί είτε μεγάλωσαν εκεί, μορφώθηκαν και εντάχθηκαν στην κοινωνία της.
ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ των μεταλλίων και των τριών χρωμάτων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου (κάπου 120) το 60% κερδήθηκε από έξι χώρες που όλες (και αυτό έχει ευνόητη σημασία, με τις τόσες παραμέτρους) ανήκουν σε κράτη με τεράστιο ή μεγάλο πληθυσμικό όγκο (Γερμανία, Ρωσία, Γαλλία, Ουκρανία, Τουρκία, Βρετανία). Το υπόλοιπο 40% απλώνεται σε είκοσι και πλέον χώρες με μεσαία ή μικρή πληθυσμική δεξαμενή, με λίγες τις εξαιρέσεις. Εννέα καμαρώνουν – και όχι άδικα – το μοναδικό μετάλλιό τους. Το συμπέρασμα είναι ότι το μέγεθος του πληθυσμού μιας χώρας έχει άμεση συνάρτηση με την άγρα μεταλλίων. Για τις άλλες υπερέχει η εθνική ικανοποίηση, αρκεί να μη χρησιμοποιείται ως μέτρο άρτιας αθλητικής λειτουργικότητας. Αυτό, αν όχι στην ολότητα, πάντως σε μεγάλο ποσοστό. Το μετάλλιο δρα ως συναισθηματικός λαϊκός καταλύτης, αλλά δεν είναι και εγγύηση για το πραγματικό επίπεδο της σωστά οργανωμένης λειτουργίας του εθνικού αθλητικού χώρου.
***
ΣΤΗ ΡΟΗ και φυσικά μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου θα εξαχθούν τα συμπεράσματα για το παθιασμένο και αγωνιώδες κυνήγι των μεταλλίων. Η μεγάλη μάζα των διακρίσεων θα πάει στις μεγάλες πληθυσμικά χώρες με τις ΗΠΑ να έχουν το προβάδισμα, αλλά η διαφορά από αυτές που θα τις ακολουθούν, πιθανότατα, θα είναι μειωμένη. Αυτό, εφόσον συμβεί, θα οφείλεται κατά κύριο λόγο στο ότι μικρές κρατικές οντότητες – π.χ. τα κρατίδια των Αντιλλών και της Καραϊβικής – αναδεικνύουν αθλητές και αθλήτριες σε ταχύτερο αριθμό απ’ ό,τι συνέβαινε ως τώρα, ενώ στην απεραντοσύνη της Αφρικής το ολιγοπώλιο της Κένυας και της Αιθιοπίας στον στίβο μειώνεται. Ερωτηματικό αφορά τον Κίτρινο Γίγαντα, που μετά τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου παρουσιάζει στασιμότητα διεθνούς προβολής.
***

ΕΝΑ άλλο ερωτηματικό αναφύεται στη Νότια Αμερική, όπου η ηγέτιδα δύναμη, η Βραζιλία, εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016 που θα συνεγείρουν στην πραγματικότητα μια ολόκληρη ήπειρο – όπως είναι, από κάθε άποψη – θα μπει όσο πιο δυνατά μπορέσει στα προεόρτια της διοργάνωσης του Ρίο ντε Τζανέιρο. Σε τελική ανάλυση, οι Ολυμπιακοί Αγώνες, που από την ίδια τη ρίζα τους στα τέλη του 19ου αιώνα είχαν σαφή γεωπολιτικό χαρακτήρα, συνεχώς και πιο έντονα «προικίζονται» με όλες τις παραμέτρους της παγκοσμιοποίησης.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk