Ολυμπιακή προετοιμασία στη θηλιά του μνημονίου

Το ολυμπιακό τους όνειρο ζουν οι έλληνες αθλητές που βρίσκονται ήδη στο Λονδίνο, ενώ τη σειρά τους περιμένουν με αγωνία όσοι πρόκειται να ταξιδέψουν στη βρετανική πρωτεύουσα τις επόμενες ημέρες. Για να περάσουν όμως την πόρτα του ολυμπιακού παραδείσου οι 105 έλληνες «προνομιούχοι» αθλητές/τριες χρειάστηκε να ζήσουν για τέσσερα χρόνια την ελληνική κόλαση των αντίξοων συνθηκών προετοιμασίας. Το θέμα των ταλαιπωρημένων ελλήνων αθλητών της εποχής του μνημονίου απασχόλησε ακόμη και τα διεθνή ΜΜΕ.

Το ολυμπιακό τους όνειρο ζουν οι έλληνες αθλητές που βρίσκονται ήδη στο Λονδίνο, ενώ τη σειρά τους περιμένουν με αγωνία όσοι πρόκειται να ταξιδέψουν στη βρετανική πρωτεύουσα τις επόμενες ημέρες. Για να περάσουν όμως την πόρτα του ολυμπιακού παραδείσου οι 105 έλληνες «προνομιούχοι» αθλητές/τριες χρειάστηκε να ζήσουν για τέσσερα χρόνια την ελληνική κόλαση των αντίξοων συνθηκών προετοιμασίας. Το θέμα των ταλαιπωρημένων ελλήνων αθλητών της εποχής του μνημονίου απασχόλησε ακόμη και τα διεθνή ΜΜΕ. Ορισμένα μάλιστα έκαναν λόγο ακόμη και για μη συμμετοχή της Ελλάδας για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες λόγω ανέχειας! Τελικά οι διεθνείς Κασσάνδρες διαψεύστηκαν αλλά η προετοιμασία θα περάσει στη συλλογική μνήμη του ελληνικού υψηλού αθλητισμού ως η δυσκολότερη εδώ και δεκαετίες.

Η έλλειψη επαρκούς οικονομικής στήριξης των ομοσπονδιών και της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ΕΟΕ), το κλίμα αβεβαιότητας για το μέλλον τους που βασάνιζε τους αθλητές, η εικόνα εγκατάλειψης και δυσλειτουργίας των αθλητικών εγκαταστάσεων, οι αντίξοες συνθήκες προπόνησης, η αδυναμία να υλοποιηθούν ολοκληρωμένα προπονητικά προγράμματα, η έλλειψη ακόμη και προπονητών για αθλητές ολυμπιακού επιπέδου συνέθεσαν ένα σκηνικό τρόμου το οποίο χρειάστηκε να υπερβούν αθλητές και προπονητές προκειμένου να πετύχουν τον στόχο της πρόκρισης στους Αγώνες του Λονδίνου.

Λίγους μήνες πριν, τον Απρίλιο, οι «Financial Times» έθεταν εν αμφιβόλω τη συμμετοχή της Ελλάδας στους Ολυμπιακούς με αφορμή μια ανακοίνωση του ΣΕΓΑΣ που διαμαρτυρόταν για τις νέες περικοπές στον προϋπολογισμό του. Ηταν το αποκορύφωμα μιας κρίσης που ξεκίνησε δύο χρόνια πριν, όταν η Πολιτεία ανακοίνωνε ότι δεν πρόκειται να ενισχύσει πλέον την ολυμπιακή προετοιμασία των ελλήνων αθλητών. Το σοκ ήταν τεράστιο για την ΕΟΕ αλλά και τις αθλητικές ομοσπονδίες, οι οποίες παραδοσιακά γνώριζαν τις τελευταίες δεκαετίες ότι μπορούσαν να στηρίζονται στην κρατική επιχορήγηση.
Με κουβάδες στα προπονητήρια
Για παράδειγμα, την τετραετία 2005-2008 η ΕΟΕ είχε επιχορηγηθεί με 30 εκατ. ευρώ για την ολυμπιακή προετοιμασία. Και ενώ αρχικά η Πολιτεία είχε υποσχεθεί το ίδιο ποσό εν όψει του Λονδίνου έδωσε μόνο τα 7,5 εκατ. ευρώ του 2009 αφήνοντας στα κρύα του λουτρού ΕΟΕ και ομοσπονδίες. Την ίδια ώρα οι τελευταίες είδαν τις επιχορηγήσεις τους να καταβαραθρώνονται. Ακόμη και στα λεγόμενα αθλήματα «εθνικής αθλητικής προτεραιότητας» η πτώση έφθασε το 50% σε σχέση με την προ μνημονίου εποχή, ενώ ταυτόχρονα έφευγαν ή μείωναν τη συμμετοχή τους οι ιδιώτες χορηγοί.
Η εξασφάλιση του ποσού των 100.000 ευρώ από το πρόγραμμα ολυμπιακής αλληλεγγύης της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής δεν θα μπορούσε να σώσει την κατάσταση, αφού άλλωστε αφορούσε συγκεκριμένους (πέντε) αθλητές και την εθνική πόλο γυναικών. Η συμφωνία με τον ΟΠΑΠ για χορηγία ύψους 5,5 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με πληροφορίες, έσωσε τελικά την Ελλάδα από τη διεθνή διαπόμπευση και τη μη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς.
Η δραματική μείωση του προϋπολογισμού της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού όξυνε σε υπερθετικό βαθμό τα προβλήματα λειτουργίας και συντήρησης των αθλητικών εγκαταστάσεων, ακόμη και αυτών που φιλοξενούν τους πρωταθλητές, τα λεγόμενα «κέντρα υψηλού αθλητισμού». Οι συνθήκες που επικρατούν σε ορισμένα εξ αυτών παραπέμπουν σε δεκαετίες πίσω και εικόνες όπως αυτή του κλειστού προπονητηρίου του ΣΕΓΑΣ στο ΟΑΚΑ όπου οι αθλητές χρησιμοποιούν κουβάδες για να μαζεύουν το νερό που στάζει από την οροφή «κόσμησαν» ρεπορτάζ ξένων εφημερίδων. Στο συγκεκριμένο προπονητήριο η θέρμανση είναι υποτυπώδης αφού ανάβει για μόλις μία ώρα την ημέρα, δεν είναι όμως η εξαίρεση αλλά ο κανόνας.
Στα γυμναστήρια της Μίκρας και του Αγίου Κοσμά, όπου βρίσκονται τα κέντρα υψηλού αθλητισμού της γυμναστικής, «η θερμοκρασία είναι στους 10°C καθώς δεν θερμαίνονται. Και κάτω από τέτοιες συνθήκες δεν μπορείς να κάνεις προπόνηση» έχει καταγγείλει ο δεύτερος παγκόσμιος πρωταθλητής του δίζυγου Βασίλης Τσολακίδης, ο οποίος στα 33 του κάνει το ολυμπιακό ντεμπούτο του. Η εικόνα των γυμναστών να προπονούνται «κουκουλωμένοι» είναι συνήθης στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ της γυμναστικής. Παρόμοιες καταστάσεις ζουν και οι συνάδελφοί τους του στίβου που προπονούνται στο παρακείμενο κλειστό προπονητήριο ή στις υπό διάλυση εγκαταστάσεις του ανοιχτού στίβου.
Στη γύρα για μια προπόνηση
Σε γολγοθά είχε μετατραπεί η προετοιμασία της παγκόσμιας πρωταθλήτριας της εθνικής πόλο γυναικών, η οποία, όπως και η αντίστοιχη των ανδρών, δεν διέθετε σταθερό κολυμβητήριο για την προπόνησή της και είχε μετατραπεί σε τσιγγάνα. Χειρότερες ήταν οι συνθήκες για τον παγκόσμιο πρωταθλητή της κολύμβησης Αρη Γρηγοριάδη, ο οποίος έζησε πέρυσι την εμπειρία των κλειστών κολυμβητηρίων της Θεσσαλονίκης όπου προπονείται. Λόγω της έλλειψης επιχορήγησης είχε κοπεί το φυσικό αέριο στο Εθνικό και στο Ποσειδώνιο, με αποτέλεσμα να βάλουν λουκέτο. Χρειάστηκε η έντονη δημόσια παρέμβαση του Γρηγοριάδη για να συγκινηθούν οι αρμόδιοι.
Η πιο δυνατή κραυγή αγωνίας όμως έρχεται από τον αρχηγό της εθνικής πόλο ανδρών Γιώργο Αφρουδάκη, ο οποίος προβλέπει με δήλωσή του στο «Βήμα» ότι «μετά τους Ολυμπιακούς δεν θα έχουμε ούτε κολυμβητήριο για να προπονηθούμε. Εμείς οι πολίστες μπορεί να είδαμε τις αποδοχές μας να πέφτουν στο 1/3 αλλά το χειρότερο είναι ότι σε λίγο δεν θα υπάρχουν κολυμβητήρια για να μπορούμε να παίζουμε και να προπονούμαστε».

Πίεση για την επιβίωση
Επιασαν δεύτερη δουλειά για να ζήσουν!

Κυνηγημένοι από το άγχος της επιβίωσης βρέθηκαν οι έλληνες πρωταθλητές καθώς έβλεπαν τους «μισθούς» που εισέπρατταν από τις ομοσπονδίες να μειώνονται ή να μην καταβάλλονται. Την ίδια ώρα οι προπονητές τους ήταν – και είναι – απλήρωτοι επί μήνες. Αλλοι αθλητές, κατ’ όνομα επαγγελματίες και με «συμβόλαια» με τις ομάδες τους, όπως οι πολίστες, χρειαζόταν να καταφύγουν στη δεύτερη δουλειά προκειμένου να εξοικονομήσουν τα προς το ζην. Σε ρεπορτάζ των «New York Times» καταγραφόταν η μαρτυρία της διεθνούς πολίστριας Αλκηστης Αβραμίδου που εξομολογούνταν ότι «το ξανασκέφτομαι προτού ξοδέψω ακόμη και ένα ευρώ», ενώ αποκάλυπτε ότι απέφευγε να οδηγεί, με εξαίρεση όταν πήγαινε στην προπόνηση, για να μην ξοδέψει βενζίνη!

Επιπλέον βάρος στις οικονομικές δυσκολίες ήρθαν να προσθέσουν ρυθμίσεις που αφορούσαν πρωταθλητές οι οποίοι είχαν προσληφθεί στο Δημόσιο λόγω των διεθνών διακρίσεών τους. Οι εργαζόμενοι πρωταθλητές είναι πλέον αναγκασμένοι να παίρνουν άδειες άνευ αποδοχών προκειμένου να προετοιμασθούν στο εξωτερικό ή να συμμετάσχουν σε αγώνες. Ετσι όχι μόνο χάνουν εισοδήματα αλλά και συνταξιοδοτικά ένσημα.
«Τα δύο τελευταία χρόνια οι αθλητές είναι πολύ πιεσμένοι. Ανησυχούν αν θα έχουν χρήματα για να ζήσουν» εκμυστηρεύτηκε ψυχολόγος με πολυετή εμπειρία στον χώρο του αθλητισμού. «Στην Ελλάδα του μνημονίου δεν μπορείς να κάνεις όνειρα ούτε στον αθλητισμό» δήλωνε χαρακτηριστικά στο «Βήμα» ο εθνικός προπονητής στίβου κ. Δημήτρης Ευαγγελόπουλος.
Υπήρξαν ακόμη και περιπτώσεις όπου οι αθλητικές ομοσπονδίες προχώρησαν στη διάλυση των εθνικών ομάδων, όπως η άρση βαρών, όταν πληροφορήθηκαν στα μέσα του 2011 ότι η ΓΓΑ θα προχωρούσε σε «κούρεμα» κατά 50% του ήδη μειωμένου προϋπολογισμού. Αποτέλεσμα, να χαθεί το τρένο της πρόκρισης και η άλλοτε κραταιά άρση βαρών να εκπροσωπηθεί στο Λονδίνο χάρη σε μια κάρτα ελευθέρας από τη διεθνή ομοσπονδία.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αθλητισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk