Στενεύουν τα περιθώρια για τη σωτηρία της ευρωπαϊκής οικονομίας

Με μια συντονισμένη πρωτοβουλία του τελευταίου διημέρου, Βερολίνο και Φραγκφούρτη προσπάθησαν να αποκαταστήσουν μια σχετική ηρεμία στις ευρωπαϊκές αγορές και στο ευρώ. Για τα μπάνια των ηγετών, άραγε; Ή επειδή κάτι άρχισε να συνειδητοποιεί ο «οικονομικώς ορθός» Βορράς; Διότι η Ευρώπη είναι προφανές ότι οδεύει ολοταχώς προς τον τοίχο. Ζαλισμένη στη δίνη της υποτιμητικής κερδοσκοπίας, η ευρωπαϊκή οικονομία μοιάζει να μην αντέχει την «ελαφρότητα» και τη «μικροψυχία» της πολιτικής ηγεσίας της – οι χαρακτηρισμοί είναι του «Monde».

Με μια συντονισμένη πρωτοβουλία του τελευταίου διημέρου, Βερολίνο και Φραγκφούρτη προσπάθησαν να αποκαταστήσουν μια σχετική ηρεμία στις ευρωπαϊκές αγορές και στο ευρώ. Για τα μπάνια των ηγετών, άραγε; Ή επειδή κάτι άρχισε να συνειδητοποιεί ο «οικονομικώς ορθός» Βορράς; Διότι η Ευρώπη είναι προφανές ότι οδεύει ολοταχώς προς τον τοίχο. Ζαλισμένη στη δίνη της υποτιμητικής κερδοσκοπίας, η ευρωπαϊκή οικονομία μοιάζει να μην αντέχει την «ελαφρότητα» και τη «μικροψυχία» της πολιτικής ηγεσίας της – οι χαρακτηρισμοί είναι του «Monde».
Με τον Αύγουστο να πλησιάζει γεμάτος ειδήσεις, ενδεχομένως και γεμάτος εκπλήξεις – αμφότερες δυσάρεστες -, ως σοβαρότερες ελπίδες σωτηρίας προβάλλουν δύο: η παρέμβαση των αγορών και η παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα. Το καμπανάκι αφύπνισης που χτύπησε η Moody’s προς το Βερολίνο πως δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο. Και η επιβεβαίωση του ενδιαφέροντος των ΗΠΑ για τις εξελίξεις στη Γηραιά Ηπειρο που εκφράστηκε με την τετραήμερη ευρωπαϊκή περιοδεία του αμερικανικού υφυπουργού Οικονομικών Τσαρλς Κόλινς, η οποία, σημειωτέον, ξεκίνησε από την Αθήνα.
Ως την περασμένη Τετάρτη η ένταση στις ευρωπαϊκές αγορές ήταν εκρηκτική. Το κόστος δανεισμού της Ισπανίας είχε φθάσει στο 7,5%, το κόστος δανεισμού της Ιταλίας στο 6,5%, ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι είχε κλείσει τη στρόφιγγα χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών από την Ευρωτράπεζα προκειμένου να πιέσει την κυβέρνηση της Αθήνας να κόψει κι άλλο τους μισθούς και τις συντάξεις, η λειτουργία του Μόνιμου Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης των υπερχρεωμένων κρατών (ESM) καθυστερούσε για 25η ημέρα, η εφαρμογή των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής του περασμένου Ιουνίου καθυστερούσε επίσης για έναν μήνα σχεδόν, το ευρώ είχε υποχωρήσει στα επίπεδα του Καστελόριζου έναντι του δολαρίου – στα χαμηλότερα επίπεδα της τελευταίας διετίας, δηλαδή – και ο καταρρέων πολιτικός σύμμαχος της Μέρκελ Φίλιπ Ρέσλερ ανακύκλωνε με ανανεωμένη ένταση τα εθνικιστικά στερεότυπα των συμπατριωτών του απέναντι στους Νοτιοευρωπαίους, με αιχμή βεβαίως τους Ελληνες.
Το χειρότερο ίσως ήταν ότι τις εκτιμήσεις του Ρέσλερ περί «ανώδυνης εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη» και περί «καλής προετοιμασίας του ευρώ για να αντεπεξέλθει στα νέα δεδομένα» αναπαρήγαγε ο αγγλοσαξονικός Τύπος όχι ως ειδησεογραφία – αναφέροντας, δηλαδή, τις εκτιμήσεις του γερμανού αντικαγκελαρίου – αλλά ως αρθρογραφία. «Η Ευρώπη έχει χάσει κάθε ικμάδα της δύναμής της, έχει γίνει τελείως ανίκανη για να αντιδράσει σε οτιδήποτε» διαπίστωνε την περασμένη Δευτέρα στους «New York Times» ο πρώην υποδιευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) Αλεσάντρο Λέιπολντ.
Την ίδια ημέρα, όμως, 17 επιφανείς οικονομολόγοι της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων ο Βέλγος Αντρέ Σαπίρ του Ινστιτούτου Bruegel των Βρυξελλών, ο Γάλλος Ζαν-Πολ Φιτουσί του διάσημου Ινστιτούτου Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού, αλλά και δύο εκ των πέντε «σοφών» οικονομολόγων-συμβούλων της γερμανικής κυβέρνησης, ο Πέτερ Μπόφινγκερ και ο Λαρς Φελντ, υπέγραφαν κοινό κείμενο στο οποίο ανέλυαν τη φαινομενική αντίθεση συμφερόντων ανάμεσα στις πιστώτριες χώρες, όπως είναι η Γερμανία, η Γαλλία, η Αυστρία, η Ολλανδία, η Φινλανδία, και στις χώρες-οφειλέτες, όπως είναι η Ισπανία, η Ιταλία, η Ελλάδα και η Πορτογαλία. «Από τον Ιούλιο του 2012 η Ευρώπη υπνοβατεί προς μια καταστροφή ανυπολόγιστων διαστάσεων» υπογραμμίζουν οι 17 οικονομολόγοι. Και για την έξοδο από την κρίση προτάσσουν – άκουσον, άκουσον – «την άμβλυνση του ανθρώπινου πόνου, που διαλύει τον κοινωνικό ιστό στις βυθισμένες στην ύφεση χώρες»!
Δεν ήταν όμως το κείμενο των οικονομολόγων που προκάλεσε τη στροφή 180 μοιρών που έκανε την Πέμπτη ο «επίτιμος Γερμανός» Μάριο Ντράγκι διακηρύσσοντας ότι «η ΕΚΤ θα κάνει ό,τι χρειάζεται» για να προστατεύσει το ευρώ. Ούτε η ανάλυσή τους που αποδείκνυε ότι η επίδειξη κοινοτικού πνεύματος και αλληλεγγύης στην ευρωζώνη και η συλλογική προσπάθεια για την άρση των εγγενών ελαττωμάτων κατασκευής του ευρώ θα ωφελήσουν όλες τις χώρες-μέλη, πλεονασματικές και ελλειμματικές, ήταν αυτή που ανάγκασε την καγκελάριο Μέρκελ να… διακόψει τις διακοπές της το απόγευμα της Παρασκευής για να τηλεφωνήσει στον γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ για να επισπεύσουν την εφαρμογή της συμφωνίας του Ιουνίου και τη βοήθεια των υπερχρεωμένων χρεών – ο «Monde» έκανε λόγο και για νέο γύρο παρεμβάσεων της ΕΚΤ στη δευτερογενή αγορά ομολόγων.
Ηταν η συνειδητοποίηση από το Βερολίνο (και από άλλες βορειοευρωπαϊκές πρωτεύουσες πιθανότατα) ότι η κρίση έφθασε πλέον στο κατώφλι των δανειστών. Διότι οι ίδιοι μπορεί να θεωρούν ότι δεν κινδυνεύουν από την προϊούσα καταστροφή του Νότου. Ή να πιστεύουν ότι έχουν ακόμη χρονικά περιθώρια για να συνεχίσουν τη ραντιέρικη πολιτική εις βάρος του Νότου. Η Moody’s, όμως, δεν συμμερίζεται την αισιοδοξία και την αμεριμνησία τους. Και την Τετάρτη υποβάθμισε από «σταθερή» σε «αρνητική» την προοπτική του δημοσίου χρέους της Γερμανίας, της Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου. Ηταν η πρώτη υπενθύμιση των αγορών προς τον άτεγκτο ευρωπαϊκό Βορρά ότι, ευτυχώς ή δυστυχώς, η μοίρα του είναι συνδεδεμένη με τη μοίρα του Νότου. Ε, ήρθε και ο αμερικανός υφυπουργός για να υπενθυμίσει ότι εν όψει αμερικανικών εκλογών απαγορεύονται οι απερισκεψίες, τα ρίσκα, τα πείσματα, ως και οι πράξεις αυτοχειρίας. Αμερικανοί και αγορές, δηλαδή, προειδοποιούν εν χορώ τους ευρωπαίους ηγέτες: «Ιt’s the economy, stupid»!

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk