Σοφία Υφαντίδου: Αλμα εις ύψος

«Τον καλύτερο αγώνα της ζωής της έκανε η επταθλήτρια Σοφία Υφαντίδου, στο Ντενσεζάνο της Ιταλίας, αφού με 6.109 βαθμούς βελτίωσε το ατομικό της ρεκόρ και έπιασε το όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Η αθλήτρια του Φιλίππου Βέροιας σημείωσε, μάλιστα, την τέταρτη καλύτερη επίδοση φέτος στον κόσμο, παίρνοντας την πρώτη θέση στη διοργάνωση». Μόλις διαβάσατε μια τυπική παράγραφο που γράφτηκε πρόσφατα στις αθλητικές σελίδες του ελληνικού Τύπου για να ανακοινώσει τη συμμετοχή της Σοφίας Υφαντίδου στους επικείμενους Ολυμπιακούς.

Η ενασχόληση ενός κοριτσιού με τον αθλητισμό στην Ελλάδα ακολουθεί συνήθως την ίδια παραλλαγμένη ιστορία. «Αρχισα να ασχολούμαι με τον αθλητισμό από το δημοτικό, με αφορμή τον θεσμό των ταλέντων. Ο τωρινός προπονητής μου επέμενε να συνεχίσω στο Αθλητικό Γυμνάσιο, όμως εγώ, επειδή καμιά από τις φίλες μου δεν θα πήγαινε εκεί, αρνιόμουν. Αξιζε τον κόπο η επιμονή του, με έσπρωξαν και οι γονείς μου, στον πατέρα μου αρέσει πολύ ο αθλητισμός. Από κάποια ηλικία και μετά το είδα πιο σοβαρά. Οταν άρχισαν να έρχονται και οι διακρίσεις, πρώτα εντός Ελλάδας και έπειτα εκτός συνόρων, συνειδητοποίησα ότι θα έκανα πρωταθλητισμό στη ζωή μου. Μέχρι τα 17-18, δεν καταλάβαινα γιατί έπρεπε να θυσιάζω τόσα πράγματα από την προσωπική μου ζωή για να κάνω προπονήσεις. Ηθελα να βγαίνω περισσότερο, να μη χρειάζεται να προσέχω τόσο. Κάποια στιγμή θα έρθει η ώρα να αναπληρώσω και τον χαμένο χρόνο. Υπολογίζω πως μου μένουν ακόμη τέσσερα χρόνια επαγγελματικού στίβου. Οταν κλείσει ο κύκλος της καριέρας μου, με το πτυχίο της Γυμναστικής Ακαδημίας που θα έχω, θα ήθελα να γίνω προπονήτρια σε μικρά παιδιά».

Για τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς λέει ό,τι θα έλεγε μια νεαρή αθλήτρια που κατακτά άλλη μία κορυφή. «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι το όνειρο κάθε αθλητή. Οταν έρχεται αυτή η στιγμή, πετάς στα σύννεφα από τη χαρά. Ακόμη και μια θέση στην οκτάδα θα αποτελέσει για μένα τεράστια διάκριση. Για να το πετύχω, θα πρέπει να αγωνιστώ με ψυχή και μυαλό». Η Σοφία έχει γεννηθεί στη Βέροια και την αγαπάει, «είναι μια επαρχιακή πόλη, μικρή και φιλόξενη. Πάντα εδώ θέλω να γυρνάω, για μένα είναι η ωραιότερη πόλη στον κόσμο. Το μόνο παράπονό μου είναι πως, ενώ τόσα χρόνια είμαι πανελληνιονίκης, τώρα με τους Ολυμπιακούς άρχισαν να μου δίνουν σημασία. Οι αρμόδιοι δεν κάνουν τίποτε για να προβάλλουν τα ταλέντα της πόλης στον αθλητισμό». Ανυπόκριτη και αυθόρμητη, λέει ότι το τραγούδι που της αρέσει πιο πολύ τελευταία είναι το «Πιο ψηλά» των Vegas (ταιριάζει κιόλας στην περίπτωσή της). Γούρια έχει πάρα πολλά, αλλά ξεχωρίζει ένα αρκουδάκι, που το κουβαλάει παντού, και κάποιες εικόνες της Παναγίας. Για το τέλος έχει και μια συμβουλή να μας δώσει: «Το θέμα στο έπταθλο είναι να επικεντρώνεις όλη τη σκέψη και την προσπάθειά σου στο αγώνισμα στο οποίο συμμετέχεις εκείνη τη στιγμή και όχι την επίδοσή σου στο προηγούμενο ή στο τι θα γίνει στο επόμενο». Ισχύει και για τη ζωή, έτσι δεν είναι;

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Δείτε επίσης
Αφιερώματα
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk