Μια Ιταλίδα στο Ηρώδειο

Eρμηνεύει «Τοσκα» στο Ηρώδειο και θαυμάζει την αδικοχαμένη Εϊμι Γουάινχαουζ. Προβληματίζεται για την οικονομική κρίση στη χώρα της και θεωρεί πως ο Μάριο Μόντι είναι περισσότερο καθηγητής και λιγότερο πολιτικός. Βρίσκει ομοιότητες στην ελληνική και την ιταλική περηφάνια. Η διάσημη ιταλίδα υψίφωνος Ντανιέλα Ντεσί είναι ένας παθιασμένος άνθρωπος. Μας μίλησε και για τα πάθη της.

Ποια είναι τα βαθύτερα συναισθήματά σας κάθε φορά που καλείστε να ερμηνεύσετε τον ρόλο της Τόσκα; «Εχω ερμηνεύσει τον ρόλο αυτό πάνω από 100 φορές! Είναι ο ρόλος που με ακολουθεί. Κάθε φορά που χρειάζεται να τον ερμηνεύσω αισθάνομαι υποχρεωμένη να τον πλάσω ξανά από την αρχή, σαν να τον προσεγγίζω για πρώτη φορά. Δεν μου έχει γίνει ποτέ ρουτίνα. Κάθε φορά ανακαλύπτω νέα πράγματα σε αυτόν. Με την Τόσκα έχω πραγματικά μια ιδιαίτερη σχέση. Πέρα από το γεγονός ότι η Τόσκα είναι και αυτή μια τραγουδίστρια της όπερας, περισσότερο συνδέομαι με τον συγκεκριμένο ρόλο γιατί έχει πάθος, ευαισθησία και ταυτόχρονα μια ιδιαίτερη δύναμη».

Ισως έχετε ανακαλύψει κοινά στοιχεία ανάμεσα στην προσωπικότητα της Τόσκα και τη δική σας… «Η Tόσκα είναι μια γυναίκα που ακολουθεί το πάθος της. Εχει τεράστια εσωτερική δύναμη, αλλά και ιδιαίτερη ευαισθησία. Νομίζω κάθε γυναίκα μπορεί να βρει κοινά στοιχεία στον χαρακτήρα αυτό».

Για ποιον λόγο πιστεύετε ότι η «Tόσκα», το διασημότερο θρίλερ της παγκόσμιας όπερας, παραμένει πάντα τόσο δημοφιλής; «Αναμφίβολα, πρόκειται για ένα αριστούργημα – και από την άποψη της μουσικής σύνθεσης, αλλά και της θεατρικής πλοκής. Προκαλεί πολύ έντονα συναισθήματα στο κοινό, αλλά και στους ίδιους τους ερμηνευτές. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι θεωρείται ένα από τα ωραιότερα έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου. Η ιστορία, παρά το ότι εντάσσεται σε ένα πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο, είναι διαχρονική και αιώνια, ακριβώς επειδή τα συναισθήματα είναι παντοτινά».

Η εντυπωσιακή πλοκή; Οι έντονες συγκρούσεις; Η συχνή αλλαγή «παραστάσεων»; Τι είναι τελικά εκείνο, σύμφωνα με την προσωπική σας γνώμη, το οποίο διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του σύγχρονου θεατή; «Ολα αυτά μαζί. Μιλάμε για μια συγκλονιστική ιστορία αγάπης, αλλά μέσα σε ένα πολιτικό περιβάλλον. Η ζήλια, ο θυμός, η πολιτική διάσταση της ιστορίας, αλλά και η δύναμη της Eκκλησίας κάνουν το έργο αυτό τόσο μοντέρνο, ακριβώς γιατί είναι θέματα που μας απασχολούν συνεχώς ακόμη και σήμερα. Αυτή η γυναίκα σε εντυπωσιάζει με το πάθος της, καθεμία θα ήθελε να της μοιάσει».

Πώς θα χαρακτηρίζατε τη συνεργασία σας με τον διάσημο Αργεντινό Ούγκο ντε Ανα, ο οποίος εκτός από τη σκηνοθεσία υπογράφει και τα σκηνικά και τα κοστούμια; «Με τον Ούγκο γνωριζόμαστε πολλά χρόνια. Νιώθουμε ευτυχείς διότι μαζί δημιουργήσαμε πολλά ωραία και ενδιαφέροντα πράγματα. Είμαστε πολύ δεμένοι μεταξύ μας. Νιώθουμε εκτίμηση ο ένας για τη δουλειά του άλλου. Είμαστε και οι δύο έντονοι χαρακτήρες. Ισως αυτό είναι το στοιχείο που μας έφερε κοντά σε επαγγελματικό επίπεδο. Είμαστε τελειομανείς και εργαζόμαστε πάντα για ένα πολύ υψηλό επίπεδο σε αυτό που κάνουμε. Αυτό που θαυμάζω στον Ντε Ανα είναι η δουλειά που κάνει με τους χαρακτήρες. Δουλεύει σε βάθος ακόμη και τον πιο μικρό ρόλο και δεν τον ενδιαφέρουν τα επιφανειακά χαρακτηριστικά. Του έχω τέτοια εμπιστοσύνη, που όταν φοράω ένα από τα κοστούμια τα οποία έχει σχεδιάσει για εμένα δεν κοιτάζομαι καν στον καθρέφτη. Και ξέρετε πόσο σημαντικός είναι ο καθρέφτης για μια γυναίκα».

Τι ρόλο παίζει η πολιτική στη ζωή σας; «Δεν ασχολούμαι με την πολιτική, προτιμώ να ασχολούμαι με την τέχνη. Βεβαίως ενημερώνομαι και έχω άποψη για την επικαιρότητα, αλλά αυτό που με ενδιαφέρει κυρίως είναι η τέχνη μου».

Η Ιταλία βιώνει μια εξαιρετικά δύσκολη οικονομική, κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα. Οι οικονομικές δυσκολίες έχουν επηρεάσει τις πολιτιστικές δραστηριότητες και γενικότερα τη βιομηχανία του θεάματος στην πατρίδα σας; «Αναμφίβολα, ναι. Εγιναν πολλές περικοπές στον πολιτισμό κατά την περίοδο Μπερλουσκόνι. Τώρα αυτό που προσπαθούμε είναι να επανέλθουμε στην περίοδο της ακμής που γευόμασταν προ κρίσης. Από τη μία ήταν καλό που έγιναν οι περικοπές, διότι έτσι φτάσαμε και στο αναγκαίο ξεκαθάρισμα και ξεσκαρτάρισμα, από την άλλη, όμως, όταν οι περικοπές γίνονται χωρίς σοβαρά κριτήρια, δημιουργούνται πολλά προβλήματα και αδικίες. Με όλη αυτή την κατάσταση το ιταλικό λυρικό θέατρο πέρασε μια μεγάλη κρίση. Η ποιότητα των παραγωγών μοιραία έπεσε πολύ. Τώρα με τα λίγα χρήματα που υπάρχουν προσπαθούμε να επαναφέρουμε το επίπεδο της ποιότητας, για το οποίο είναι γνωστό το ιταλικό λυρικό θέατρο. Οι θυσίες όλων μας και κυρίως των γνωστών καλλιτεχνών, που κάποτε μπορούσαν να καυχιούνται για κασέ υπέρογκα, είναι αναγκαίες».

Το προσωπικό σας λάιφσταϊλ όμως, είναι ιδιαίτερα ακριβό και glamorous. Σε παλαιότερη συνέντευξή σας είχατε δηλώσει ότι λατρεύετε την εξαιρετική γεύση του χαβιαριού Beluga και του φουαγκρά. Ο μέχρι τώρα τρόπος ζωής σας πώς μπορεί να συμβαδίσει με την κρίση που βιώνει αυτή τη στιγμή η Ιταλία; «Η καθημερινότητά μου είναι πολύ απλή. Μετά τις παραστάσεις μού αρέσει να επιστρέφω σπίτι, σε μια μικρή περιοχή κοντά στο Μιλάνο. Περνάω τον χρόνο μου με τον σύζυγό μου, τα παιδιά και τον σκύλο μου. Πολλές φορές μού αρέσει να μαγειρεύω· και ξέρετε, το κάνω πολύ καλά! Εκτός από το χαβιάρι και το φουαγκρά που προαναφέρατε, μου αρέσουν πολύ οι μακαρονάδες και το σούσι».

Αν και το 64% των συμπατριωτών σας, σύμφωνα πάντα με πρόσφατη δημοσκόπηση, πιστεύει ότι η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι άλλαξε με αρνητικό τρόπο την Ιταλία, ο πρώην πρωθυπουργός φέρεται αποφασισμένος να επιστρέψει στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας. Αποδίδετε και εσείς ευθύνες στον «Καβαλιέρε» για την άσχημη οικονομική κατάσταση της πατρίδας σας; «Η κατάσταση που βιώνουμε σήμερα στην Ιταλία δεν είναι κάτι που προκλήθηκε στο πολύ κοντινό μας παρελθόν, αλλά στην τελευταία εικοσαετία. Σε μια περίοδο κατά την οποία το ιταλικό κράτος ήταν επιφανειακό, αν όχι ανύπαρκτο. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι έκανε και καλά πράγματα, όπως για παράδειγμα βοήθησε στην άνθηση της ιταλικής βιομηχανίας. Εν τούτοις, τα τελευταία χρόνια έδωσε μια πολύ κακή εικόνα της Ιταλίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Και τα άπειρα ροζ σκάνδαλα δεν βοήθησαν καθόλου το τσαλακωμένο προφίλ της Ιταλίας».

Ο Μάριο Μόντι έχει κερδίσει έδαφος στην ευρωπαϊκή διπλωματία. Τώρα φαίνεται να «ανακάμπτει» και στην ιταλική κοινωνία μετά την επιτυχή στάση του στη διαπραγμάτευση των Βρυξελλών. Πώς χαρακτηρίζετε τον εντολοδόχο ιταλό πρωθυπουργό; «Ο Μόντι είναι καθηγητής και όχι πολιτικός. Βρέθηκε να αντιμετωπίζει μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Προσπαθεί να βρει τρόπους για να βγούμε από την κρίση. Πολεμάει τη φοροδιαφυγή και στην προσπάθειά του να θεραπεύσει την οικονομία έπληξε και τα χαμηλά οικονομικά και κοινωνικά στρώματα, δημιουργώντας δυσαρέσκεια με αυτόν τον τρόπο. Κατανοώ την αναγκαιότητα κάποιων νομοθετικών ρυθμίσεων. Πρέπει όμως οι ενέργειες που γίνονται να έχουν γνώμονα την ανακούφιση και όχι την εξαθλίωση των Ιταλών. Είμαστε περήφανος λαός και δεν σηκώνουμε πολλά πολλά. Οπως ακριβώς και οι Ελληνες».

Είστε ευτυχισμένη στην προσωπική σας ζωή; «Ναι. Ζω μια όμορφη, απλή, ήρεμη ζωή. Κοντά σε ανθρώπους που με αγαπούν και με στηρίζουν».

Διηγηθείτε μας κάτι πολύ εντυπωσιακό, ίσως και λίγο extreme, που έκανε ένας άνδρας για σας. «Ο νυν σύντροφός μου Φάμπιο Αρμιλιάτο είναι τενόρος και εκτός από πολλά άλλα πράγματα μοιραζόμαστε και το πάθος μας για τη μουσική. Εχει κάνει πολλά πράγματα που με ευχαρίστησαν και με διασκέδασαν. Οταν πρωτογνωριστήκαμε, εγώ συμμετείχα στον Μουσικό Μάιο της Φλωρεντίας και αυτός ήταν στην Ουάσιγκτον για τις ανάγκες της παράστασης “Τροβατόρε”. Ξαφνικά χτύπησε το κουδούνι μου. Ηταν εκείνος! Είχε έρθει να με δει για μερικές ώρες. Εκανε τη διαδρομή Ουάσιγκτον-Παρίσι-Φλωρεντία και Φλωρεντία-Παρίσι-Ουάσιγκτον μέσα σε 24 ώρες! Τι άλλο να ζητήσει μια γυναίκα;».

Ποια είναι η γνώμη σας για την Αννα Νετρέμπκο; Εχουν γράψει για εκείνη ότι αντιπροσωπεύει την εικόνα του γκλάμουρ στην όπερα, ενώ εσάς σας έχουν χαρακτηρίσει «θεά της όπερας»… «Δεν έχει τύχει να τη δω ποτέ στο θέατρο και ως εκ τούτου δεν έχω προσωπική άποψη. Αυτό που βλέπω είναι ότι έχει φτιαχτεί για εκείνη μια εικόνα που την ακολουθεί, είναι πραγματικά μια πολύ όμορφη γυναίκα, αλλά δεν μπορώ να σας πω κάτι περισσότερο γιατί δεν την έχω παρακολουθήσει ποτέ να ερμηνεύει ζωντανά».

Εχετε παρακολουθήσει ποτέ συναυλίες της Μαντόνα, της Lady Gaga, της Ριάνα, της Μπιγιονσέ; Σας ενδιαφέρει αυτού του είδους η μουσική; «Θαύμαζα την Εϊμι Γουάινχαουζ, αλλά δυστυχώς έφυγε νωρίς. Η ποπ μουσική μού αρέσει γιατί απαιτεί λιγότερη συγκέντρωση από την κλασική. Και σίγουρα σε απελευθερώνει, σε βοηθά να βγάλεις το αγρίμι από μέσα σου, να εκτονωθείς με άλλους, πιο αρχέγονους τρόπους. Ολα αυτά καθόλου άσχημα δεν μου ακούγονται!».

*«Τόσκα» 26-29/7, Ωδείο Ηρώδου Αττικού. Μια παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής σε σκηνοθεσία Ούγκο ντε Ανα, σε μουσική διεύθυνση Μύρωνα Μιχαηλίδη.

BHMAgazino
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk