Περιμένοντας τους βαρβάρους της τρόικας

«Ο ένας πολιτικός αρχηγός κοροϊδεύει τον άλλον» λέει πρώην υπουργός. «Δεν μπορώ να αντιληφθώ τι ακριβώς εννοούν με τη φράση ισοδύναμα μέτρα» συμπληρώνει. Οσοι πρώην υπουργοί διαθέτουν κυβερνητική εμπειρία μετά το 2009, αμφισβητούν τα μεταδιδόμενα από τους δύο πολιτικούς αρχηγούς και τον Πρωθυπουργό ότι και τα 11,5 δισεκατομμύρια θα βρεθούν σε μια οικονομία χωρίς παραγωγή, χωρίς κατανάλωση και χωρίς ρευστότητα και κανείς δεν πρόκειται να θιγεί πέραν ορισμένων ολίγων.

Περιμένοντας τους βαρβάρους της τρόικας | tovima.gr
«Ο ένας πολιτικός αρχηγός κοροϊδεύει τον άλλον» λέει πρώην υπουργός. «Δεν μπορώ να αντιληφθώ τι ακριβώς εννοούν με τη φράση ισοδύναμα μέτρα» συμπληρώνει. Οσοι πρώην υπουργοί διαθέτουν κυβερνητική εμπειρία μετά το 2009, αμφισβητούν τα μεταδιδόμενα από τους δύο πολιτικούς αρχηγούς και τον Πρωθυπουργό ότι και τα 11,5 δισεκατομμύρια θα βρεθούν σε μια οικονομία χωρίς παραγωγή, χωρίς κατανάλωση και χωρίς ρευστότητα και κανείς δεν πρόκειται να θιγεί πέραν ορισμένων ολίγων.
Οι γνώστες δεν κουράζονται να επαναλαμβάνουν ότι σχεδόν τα τρία τέταρτα των δαπανών του προϋπολογισμού αφορούν αποδοχές μισθωτών και συνταξιούχων και ότι η περικοπή των λειτουργικών δαπανών ως μοναδική οικονομική θεραπεία δεν ανήκει παρά στο πεδίο της δημοσιονομικής μυθοπλασίας. Παραμένει λοιπόν άξιο απορίας γιατί οι πολιτικοί αρχηγοί – εκτός ίσως από τον κ. Βενιζέλο, ο οποίος έχει αφήσει να εννοηθούν τα επερχόμενα… – δεν παραδέχονται ότι το καλύτερο που μπορούν να πράξουν είναι να δώσουν σκληρή μάχη με την τρόικα έτσι ώστε να επιτύχουν τις μικρότερες δυνατές οριζόντιες περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις. Το βέλτιστο αποτέλεσμα της νέας διαπραγμάτευσης θα ήταν η επιμήκυνση των ετών προσαρμογής σε τέσσερα ή περισσότερα σε συνδυασμό με πρωτοβουλίες ανάνηψης της οικονομίας έτσι ώστε μεγάλο μέρος της προσαρμογής να επιτευχθεί μέσα από την επιστροφή στην ανάπτυξη.
Προϋπόθεση όμως γι’ αυτό είναι οι υγιείς τράπεζες και είναι σαφές ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός τελεί σε σύγχυση σε ό,τι αφορά τους τελικούς όρους ανακεφαλαιοποίησης. Κάθε ημέρα που περνάει χωρίς υγιείς τράπεζες ισοδυναμεί με νέα απώλεια εκατοντάδων θέσεων εργασίας, με έξαρση της φτώχειας και όξυνση του πολιτικού κλίματος. Παρ’ όλα αυτά ουδείς εκ των επιτελών στα κέντρα λήψης αποφάσεων φαίνεται να βιάζεται να αποφασίσει. Και επειδή ήδη πολύτιμος χρόνος έχει χαθεί, για μια ακόμα φορά η προσαρμογή θα πρέπει να επιτευχθεί υπό συνθήκες ύφεσης χωρίς αναπτυξιακές πνοές, με άδικες οριζόντιες περικοπές που θα επιτείνουν την ύφεση.
Η κυβέρνηση, εξίσου ανήμπορη όσο και οι δύο προηγούμενες να δικαιολογήσει πολιτικά την ύστατη λύση των περιοριστικών μέτρων, καθησυχάζει τους πολίτες. Αναμένει την έλευση των βαρβάρων της τρόικας, οι οποίοι, κατά την προσφιλή τους μέθοδο θα αποφανθούν ότι η λίστα των περικοπών δεν αθροίζει τις απαιτούμενες εξοικονομήσεις και θα εκβιάσει για τη λήψη έκτακτων μέτρων, τα οποία η κυβέρνηση, με θλίψη και οδύνη θα ανακοινώσει αργά κάποιο βράδυ σε μια αναστατωμένη κοινωνία, ισχυριζόμενη για μια ακόμα φορά ότι «έσωσε τη χώρα από τη δραχμή». Κοντολογίς, όταν μια κυβέρνηση που ορκίζεται στο ευαγγέλιο των μεταρρυθμίσεων καθυστερεί την κυριότερη μεταρρύθμιση που είναι η εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος, τότε η έσχατη λύση που διαθέτει είναι να αναμένει τους βαρβάρους της τρόικας και να υποκριθεί ότι εκείνοι επέβαλαν την ταπείνωση και την ένδεια και όχι η δική της ανικανότητα να κυβερνήσει τη χώρα προς όφελος του λαού.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk