Το σπίτι των διακοπών μου

Αλέξανδρος  Τομπάζης  Αρχιτέκτων
«Στη θερινή κατοικία μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την έννοια του προσωρινού. Εφόσον σχεδιάζουμε για ένα περιορισμένο κλιματικό φάσμα, μπορούμε να εφαρμόσουμε μια ιδέα πιο ελεύθερα, λιγότερο φορμαλιστικά. Tο ελληνικό κλίμα δίνει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας αλληλουχίας χώρων – ανοικτών, στεγασμένων και κλειστών – που λειτουργούν ενιαία. Αν δώσουμε έμφαση στον υπαίθριο χώρο, με την κατάλληλη φύτευση θα έχουμε φυσική σκιά και δροσερές γωνιές χωρίς να καταφεύγουμε σε κλιματιζόμενα δωμάτια. Ετσι περιορίζουμε σημαντικά τη δόμηση και την κατανάλωση ενέργειας, κερδίζοντας πολλά με λίγα μέσα».

Μπάμπης  Ιωάννου  Αρχιτέκτων

«Καλοκαιρινές διακοπές. Χαλαρότητα και ξενοιασιά. Σπίτι σε ελληνικό νησί. Την ημέρα το σφύριγμα του μελτεμιού, τη νύχτα η δροσιά της θάλασσας. Την ημέρα εκτυφλωτικό φως που σε κουράζει, τη νύχτα ο ήχος των τραγουδιών από μακρινή ταβέρνα. Το σπίτι απλό, με υλικά την τσιμεντοκονία και τον άσπρο σοβά, χωρίς καμιά ευθεία. Καλοκαιρινή χαλαρότητα».

Ελλη Παγκάλου Αρχιτέκτων τοπίου

«Γιασεμιά και νερό επάνω σε ζεστό χώμα. Καλοκαίρι. Πρώτα ήταν ο φράκτης με τα γιασεμιά και τη βουκαμβίλια. Εκεί κρύβαμε τα μαγιό μας μετά το νυχτερινό μπάνιο στη θάλασσα, πάντα κρυφά. Μετά, η αλέα με τους ιβίσκους, που τους έβαζε η Μαρία στα μαλλιά, και η βροχή που έπεφτε από το πορτοκαλί στρογγυλό ποτιστήρι στο γρασίδι. Η μεγάλη βεράντα και η μοβ βουκαμβίλια που ανέβαινε ως τον επάνω όροφο. Στο πλάι, ο τοίχος με τις περικοκλάδες και πίσω τα δέντρα, βερικοκιές και βανίλιες. Ο Ομπρε και ο Ρούντι, οι αχώριστοι φίλοι της Αννας. Ησυχοι χωμάτινοι δρόμοι και μονάχα ο ήχος από τα τζιτζίκια και μακρινά αεροπλάνα. Στο πιο φωτεινό σπίτι του καλοκαιριού».

Αμάντα Μιχαλοπούλου Συγγραφέας
«Περνούσα τα παιδικά μου καλοκαίρια στο οικογενειακό εξοχικό μας, στην Κορινθία. Επέστρεψα ύστερα από χρόνια με την κόρη μου εκεί από όπου ξεκίνησα, σ’ ένα σπίτι δίπλα στο κύμα, χτισμένο με υλικά της ελληνικής γης, άγριο τσιμέντο, τερακότα και ξύλο, από έναν γάλλο αρχιτέκτονα που αγαπούσε την Ελλάδα περισσότερο από τους Ελληνες. Την ίδια πορεία με μένα ακολούθησαν και οι γνώριμοι των παιδικών μου χρόνων. Επέστρεψαν στα οικογενειακά εξοχικά με τα παιδιά τους και τους γονείς τους, παππούδες πια, σε ρόλο μπεϊμπισίτερ. Οταν τους συναντώ, κάθε Αύγουστο, σκέφτομαι πόσο “εύγλωττος” είναι ο κύκλος της ζωής. Σιέστα, ροδάκινα καθαρισμένα από τη γιαγιά, ψίθυροι αργά το βράδυ από τη διπλανή βεράντα και κάθε πρωί οι κυρίες-σημαδούρες με τα πλατύγυρα καπέλα τους στα βαθιά. Τα τοπία του Κορινθιακού είναι παρόντα στα περισσότερα βιβλία μου. Κάποιος ήρωας  συναντά, καταχείμωνο, έναν καλοκαιρινό γνώριμο και εκπλήσσεται που φοράει κλειστά παπούτσια και πουλόβερ».

Ορσαλία Παρθένη Σχεδιάστρια μόδας

φωτό:Nikos Vardakastanis
«Τα ηλιοβασιλέματα στη Μικρή Βενετία, η διαδρομή προς τον Αγιο Σώστη, τα γλυκά στην Ανω Μερά, τα πρωινά ψώνια, το χάζι του κόσμου από το πεζούλι του σπιτιού μου, οι ανακατεμένες μουσικές συνθέτουν τη δική μου Μύκονο. Πρωτοπήγα το 1978, έξι ετών τότε, εντυπωσιάστηκα από τα λευκά σπίτια, τα στενά σοκάκια, την έλλειψη βλάστησης: στοιχεία που με έκαναν να αγαπήσω τις απλές χάρες του νησιού και διαμόρφωσαν την αισθητική μου. Τώρα πια, ξαναζώ τα παιδικά καλοκαίρια μου μέσα από τα μάτια των παιδιών μου».

Θοδωρής Ζουμπουλάκης Αρχιτέκτων
 

φωτό:Βασίλης Σκοπελίτης 
«Τόσο κοντά στην Αθήνα και, ταυτόχρονα, τόσο μακριά. Το σπίτι στην Υδρα είναι εμπειρία. Σε ιστορικό οικισμό χωρίς δρόμους και αυτοκίνητα, κυριολεκτικά επάνω στη θάλασσα, με την πυξίδα να δείχνει προς τη Δύση. Ακόμη και η διαδικασία του χτισίματός του επιβεβαιώνει την ιδιαιτερότητά του: τα υλικά κατέφθαναν με καΐκια και μουλάρια, συνήθως υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες, και το χτίσιμο γινόταν με σχεδόν πρωτόγονο τρόπο, όπως ταιριάζει στην περιοχή αυτή του νησιού. Ενα σπίτι πάντα ανοιχτό για να το χαιρόμαστε εμείς και οι φίλοι μας. Ενα ηλιοβασίλεμα με φόντο τη Δοκό και τα ψαροκάικα – η πιο έντονη και ιδιαίτερη στιγμή της ημέρας».

Σώτη Τριανταφύλλου Συγγραφέας
«Περνούσα τα καλοκαίρια της παιδικής μου ηλικίας ανάμεσα σε δύο σπίτια: το ένα ήταν το πέτρινο σπίτι της θείας μου στο χωριό, κοντά στη θάλασσα, το άλλο ήταν μια έπαυλη χτισμένη ψηλά στον βράχο με μια πισίνα σε σχήμα κλεψύδρας. Στη μνήμη μου αυτά τα δύο σπίτια συγχέονται, γίνονται ένα: παρ’ ότι αντιπροσώπευαν διαφορετικούς κόσμους όταν ήμουν μικρή, αργότερα κατάλαβα ότι έμοιαζαν, ότι ήταν κομμάτια της ίδιας παράδοσης, της ίδιας μορφολογίας. Η επιμήκης στεγασμένη είσοδος με τους κιονίσκους, ο εξώστης, η μικρή εσωτερική αυλή, τα απλά οικοδομικά μέσα, η πλαστική σχέση των επιφανειών και των όγκων μεταξύ τους και προς το φως, τον ήλιο και το καλοκαιρινό τοπίο. Ποτέ δεν είδα αυτά τα σπίτια σε καιρό χειμώνα: θυμάμαι πως τρώγαμε κεράσια δεν θυμάμαι μήλα, δεν θυμάμαι πορτοκάλια».

Τατιάνα Σπινάρη Γκαλερίστα

φωτό:Ιωάννα Κουφοπούλου
«Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική που διατηρήθηκε με συνέπεια, η μυρωδιά του γιασεμιού της γειτονικής αυλής, οι καδραρισμένες θέες του λιμανιού από τα παράθυρα και τις μπαλκονόπορτες του σπιτιού, τα έργα φίλων καλλιτεχνών στους τοίχους, οι αναμνήσεις καλοκαιρινών εκθέσεων και ατελείωτων συζητήσεων είναι που κάνουν για μένα το σπίτι του Πόρου ιδιαίτερο. Η “συμβίωσή” του με την γκαλερί Citronne στον χώρο των παλιών αποθηκών του ισογείου, η οποία στη συνέχεια επεκτάθηκε και στην εσωτερική αυλή, πλουτίζει τον χώρο και τον μεταμορφώνει κάθε φορά που αλλάζουν και οι εκθέσεις».

 

Γιώργος Κουμεντάκης Συνθέτης
«Για μένα το σπίτι είναι ένα, χειμώνα καλοκαίρι. Βρίσκεται σκαρφαλωμένο μέσα στον ιστό ενός τηνιακού οικισμού, εκεί που με δυσκολία μεταφέρεις ψώνια, χώμα, γλάστρες… ανθρώπους. Το καλοκαίρι αποτελεί πέρασμα για φίλους. Τον χειμώνα δεν έρχεται κανείς, τους τρομάζει η αφιλόξενη φύση. Μεγαλωμένος στην Κρήτη, αναζητούσα έναν τόπο που να παραπέμπει σε εκείνες τις μνήμες. Πολλοί νομίζουν ότι το τοπίο είναι από μόνο του πηγή έμπνευσης. Δεν αρκεί αυτό. Οι παραλίες, το φαγητό, η γραφικότητα περνούν σε δεύτερη μοίρα. Αυτό που διατηρεί την όρεξή μου να μένω εδώ είναι η σύγκρουση αυτής της πραγματικότητας και του φαντασιακού τόπου που κουβαλώ μέσα μου. Δύο τόποι που μάχονται και συμπληρώνονται. Εφησυχασμός και ένταση. Μια “σχέση” ζωντανή, ακόμη και μέσα στα χειμωνιάτικα τερτίπια του καιρού: χιόνι, νοτιάς, βοριάς, βροχή, σιωπή. Ολα αυτά τα χρόνια δεν έχω σκεφτεί στιγμή να μετακομίσω. Ο εθισμός είναι ιερός για μένα. Η αέναη, επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα μου αρέσει. Την απολαμβάνω».

Γεράσιμος Καππάτος Γκαλερίστας
«Ενα από τα αγαπημένα μου θερινά σπίτια είναι το εξοχικό της Λίντα Μπένγκλις, στο Καστελόριζο. Γνωρίστηκα με αυτή τη σπουδαία καλλιτέχνιδα πριν από 15 χρόνια και αμέσως με κάλεσε στο εξοχικό της, που μόλις το είχε ανακαινίσει. από τότε πηγαίνω συχνά. Ηταν η πρώτη φορά που πήγαινα στο Καστελόριζο και ένιωσα αμέσως την ιδιαιτερότητά του. Ενας βράχος, λιγοστοί κάτοικοι, δύσκολη επικοινωνία, τα απέναντι παράλια τόσο ξένα και τόσο κοντά, πολλοί ξενιτεμένοι, λίγοι τουρίστες, τριγύρω η Μεσόγειος και ο καλοκαιρινός ήλιος να σου θυμίζει ότι είσαι στην Ελλάδα».

Θωμάς Δοξιάδης Αρχιτέκτων τοπίου
 «Θερινή κατοικία είναι η επιστροφή σε αυτά που έχουν σημασία: το τοπίο, τη θάλασσα, τον ήλιο, τη φύση, τη σωματική σχέση με τα πράγματα, τον χρόνο και τον χώρο για το πνεύμα, την επαφή με την οικογένεια και τους φίλους. Ετσι έχω βιώσει κι εγώ τα ελληνικά καλοκαίρια. Με αυτή την αίσθηση που σε χαλαρώνει, που είναι αβίαστη λειτουργικά και σε ανανεώνει πνευματικά. Οι θερινές κατοικίες που σχεδιάζει το γραφείο μας Doxiadis plus, φέρνουν τους ανθρώπους σε άμεση σχέση με τη φύση και με τον εαυτό τους. Δένουν με το τοπίο, όπως οι σοφές παλιές κατοικίες, και λύνουν τις ανάγκες με απλούς και λειτουργικούς τρόπους. Σχεδιάζονται με αγάπη και τη μεταφέρουν μέσα στον χώρο και στους ανθρώπους που θα τον ζήσουν».

Σοφία Σπυράτου Χορογράφος
«Η θερινή κατοικία είναι ο χώρος στον οποίο ο καθένας νιώθει λιγάκι σαν βασιλιάς. Τα δικά μου “θερινά ανάκτορα” είναι η Επίδαυρος. Νομίζω ότι δεν έχει περάσει ούτε ένα καλοκαίρι τα τελευταία 30 χρόνια που να μη βρεθώ εκεί, είτε συμμετέχοντας σε κάποια παράσταση είτε ως απλός θεατής. Το φυσικό κάλλος της Επιδαύρου, ο χώρος του θεάτρου, η γειτνίαση με τη θάλασσα και το Λυγουριό όπου διαμένω συνδυάζονται γοητευτικά με τον μυστικισμό της καλλιτεχνικής πράξης. Είναι, νομίζω, ιδανικός συνδυασμός για να περάσει κανείς το καλοκαίρι του».

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αφιερώματα
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk