Η αυστηρώς ακατάλληλη «τσόντα» των Ολυμπιακών

Εν έτει 2012, ο αθλητισμός επιμένει να υποθάλπει μια επιθετικά «μάτσο» κουλτούρα. Aπό τις σεξιστικές διαφημιστικές καμπάνιες που συνοδεύουν σταθερά κάθε Super Βοwl και τα πολλά υποσχόμενα κορίτσια στα πρωταθλήματα underwear ράγκμπι, μέχρι τα βρισίδια που εισπράττουν οι γυναίκες διαιτητές και τις λίστες με τις πιο «hot» αθλήτριες του γνωστού αμερικανικού σάιτ Bleacher Report.

Η αυστηρώς ακατάλληλη «τσόντα» των Ολυμπιακών | tovima.gr

Ο πλανήτης επιχαίρει για την επερχόμενη άφιξη των Ολυμπιακών του 2012. Την ίδια στιγμή ένας «ξενέρωτος» συνασπισμός ακτιβιστριών υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών (End Violence Against Women) κατηγορεί την Οργανωτική Επιτροπή των Αγώνων του Λονδίνου ότι τελευταία στιγμή απέσυρε τα φυλλάδια με τις (τηλεφωνικές) γραμμές βοήθειας που επρόκειτο να διανεμηθούν και που απευθύνονταν κυρίως σε γυναίκες (και σε αθλήτριες) που πέφτουν θύματα σεξουαλικής βίας, trafficking κ.ο.κ. Προφανώς, οι διοργανωτές θεώρησαν προτιμότερο να εστιάσουν στο πνεύμα του ολυμπισμού και να θάψουν, για μία ακόμη φορά, τα ποταπά ένστικτά του.

Δεν είναι, φυσικά, μόνο οι Ολυμπιακοί. Εν έτει 2012, ο αθλητισμός επιμένει να υποθάλπει μια επιθετικά «μάτσο» κουλτούρα. Aπό τις σεξιστικές διαφημιστικές καμπάνιες που συνοδεύουν σταθερά κάθε Super Βοwl και τα πολλά υποσχόμενα κορίτσια στα πρωταθλήματα underwear ράγκμπι, μέχρι τα βρισίδια που εισπράττουν οι γυναίκες διαιτητές και τις λίστες με τις πιο «hot» αθλήτριες του γνωστού αμερικανικού σάιτ Bleacher Report (όπου υποδαυλίζεται η σιελόρροια με ολόσωμες φωτογραφίες της Μαρία Κιριλένκο και της Αμάντα Μπίαρντ).

Ειδική μνεία πρέπει να γίνει και στα τοιαύτης τεχνοτροπίας γηπεδικά συνθήματα (ανάμεσα στα εγχώρια επικρατέστερο παραμένει το «γ… το μ… της μ… σου» και ας μη θέλεις να το ακούσει ο πεντάχρονος γιος σου). Τα πράγματα, βέβαια, παύουν να είναι γραφικά όταν στο παιχνίδι «μπαίνουν» το trafficking, η πορνεία, η σεξουαλική κακοποίηση και η ενδοοικογενειακή βία. Σύμφωνα με έρευνα που διενήργησε το 2011 η End Violence Against Women, τα μεγάλα αθλητικά γεγονότα ρουφάνε σαν σφουγγάρια την «ανδρική» παραβατικότητα. Κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ του 2006, κάθε φορά που έπαιζε η Αγγλία, τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας εμφάνιζαν αύξηση της τάξεως του 30%. Την ημέρα δε που η Αγγλία έχασε 4-1 από τη Γερμανία (στο Μουντιάλ του 2010) καταγράφηκε ρεκόρ επιθέσεων από «οικείους». Mόνο στη μητροπολιτική επαρχία Γκρέιτερ Μάντσεστερ τα κρούσματα έφθασαν τα 350.

Φυσικά, δεν είναι μόνο ο «μπρουτάλ» οπαδός. Στο έμπλεο τεστοστερόνης σύμπαν των σπορ, μερικές φορές ο ίδιος αθλητής (εφόσον, βέβαια, κατορθώσει να ξεφύγει από το «ντάντεμα» της Nike ή της Reebok) ενθαρρύνεται να γίνει «τσογλάνι». Να πιει, βρε αδελφέ, λίγο παραπάνω ή να «κερατώσει» τη «δικιά» του (συνήθως ένα δίμετρο μοντέλο που ονειρεύεται να ανήκει στην κέρινη Super League π.χ. των WAGs – αρκτικόλεξο του Wife and Girlfriends). Αμα, βέβαια, γίνει η «στραβή», ένα απροκάλυπτο καθεστώς ασυλίας, στο οποίο εμπλέκεται φυσικά το μάνατζμεντ των συλλόγων, οι εταιρείες (με τα συμβόλαια των εκατομμυρίων) και τα media (με τη σιγήν ιχθύος) θα κρατήσουν τον «παιxταρά» μακριά από τις κόκκινες κάρτες του νόμου. Και οι ίδιοι οι «οπαδοί» θα πάρουν εκδίκηση. Θυμίζω τα Τ-shirt «Ελευθερώστε τον Κόμπι» που φορούσαν το 2003 οι φαν του κατηγορηθέντος για βιασμό Κόμπι Μπράιαντ των Λος Αντζελες Λέικερς. Αλλά και τα απειλητικά τηλεφωνήματα που δέχθηκε η 19χρονη ρεσεψιονίστ του ξενοδοχείου στο Κολοράντο, αυτή που τόλμησε να τον κατηγορήσει για βιασμό. Διόλου τυχαίο ότι τελικά δήλωσε απρόθυμη να πάει στα δικαστήρια (τα «βρήκαν», βέβαια, εξωδικαστικώς).

Οι βρετανές ακριβίστριες διακηρύσσουν ότι αυτό δεν θα είναι το «καλοκαίρι του αθλητισμού», αλλά του «σεξισμού». Λένε ότι ανησυχούν για τα κορίτσια από το πρώην ανατολικό μπλοκ που έχουν επιστρατευτεί να γεμίσουν τα ολοκαίνουργια «σπίτια» στα προάστια του Λονδίνου. Νοικοκυρεμένο και απαστράπτον, και αυτό το Ολυμπιακό Χωριό των ρεκόρ και των πολυεθνικών υπόσχεται να μείνει μακριά από όλα αυτά που κρύβονται επιμελώς στο μαλακό υπογάστριό του. Υπόσχεται να ασχοληθεί μόνο με τις δικές του ντοπαρισμένες ορμές. Που και αυτές είναι μάλλον υπερεκτιμημένες, σύμφωνα με το βιβλίο «The Secret Olympian» (Bloomsbury Publishing Plc) που μόλις κυκλοφόρησε. Συγγραφέας του ένα μέλος της βρετανικής ομάδας κωπηλασίας στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ και της Αθήνας που υιοθετεί το ψευδώνυμο «Anon». Αυτός αποκαλύπτει, μεταξύ άλλων, ότι το Ολυμπιακό Χωριό στο Σίδνεϊ ξέμεινε από προφυλακτικά όχι λόγω των ρωμαϊκών οργίων που φιλοξενήθηκαν εκεί, αλλά επειδή πολλοί αθλητές τα έπαιρναν με τις χούφτες για σουβενίρ. l

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk