Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο

Προ ετών, όταν ο… Θεός μοίραζε κτίρια, το υπουργείο Πολιτισμού κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου. Και ας είχε υπουργό τον Κώστα Καραμανλή, τον πρωθυπουργό δηλαδή τότε, και ας βρισκόταν στο υπουργείο «αντ’ αυτού» ο Ζαχόπουλος, όπως διατυμπάνιζε ο ίδιος. Οσοι πρόλαβαν πήραν λοιπόν από τα κτίρια των ολυμπιακών εγκαταστάσεων, όπως το υπουργείο Παιδείας κ.λπ., όπου ανήκει πλέον και ο πολιτισμός, μη έχοντας όμως να λαμβάνει τίποτε από τα μεγαλεία του.

Προ ετών, όταν ο… Θεός μοίραζε κτίρια, το υπουργείο Πολιτισμού κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου. Και ας είχε υπουργό τον Κώστα Καραμανλή, τον πρωθυπουργό δηλαδή τότε, και ας βρισκόταν στο υπουργείο «αντ’ αυτού» ο Ζαχόπουλος, όπως διατυμπάνιζε ο ίδιος. Οσοι πρόλαβαν πήραν λοιπόν από τα κτίρια των ολυμπιακών εγκαταστάσεων, όπως το υπουργείο Παιδείας κ.λπ., όπου ανήκει πλέον και ο πολιτισμός, μη έχοντας όμως να λαμβάνει τίποτε από τα μεγαλεία του. Και πριν αλλά και τώρα κάθε νέος υπουργός στον πολιτισμό κυριολεκτικώς τα χάνει καθώς βλέπει ότι βασικές υπηρεσίες βρίσκονται δια-σκορπισμένες σε δεκάδες διαμερίσματα που νοικιάζονται στο κέντρο της Αθήνας (Εξάρχεια, Ερμού, πλατεία Καρύτση). Ετσι το πρώτο που μας λέει είναι ότι θα δώσει λύση. Η οποία βεβαίως δεν θα δοθεί ώσπου να έρθει ο επόμενος και να υποσχεθεί τα ίδια. Στο μεταξύ, στριμωγμένοι σε μικρούς χώρους, με τα γραφεία τους να ξεχειλίζουν από έγγραφα, χωρίς αποθηκευτικούς ή άλλους βοηθητικούς χώρους, οι υπάλληλοι εργάζονται σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, χώρια τα υποχρεωτικά και συνεχή πηγαινέλα στο κεντρικό κτίριο του υπουργείου. Χορτάσαμε λοιπόν από υποσχέσεις. Αλλά και από ανεδαφικά σχέδια, όπως ότι όλες οι υπηρεσίες θα χωρέσουν στο υπό ανακαίνιση πρώην ξενοδοχείο «Ακροπόλ». Εργα, χωρίς πολλά λόγια παρακαλώ, από εδώ και πέρα. Βαρεθήκαμε.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk