Για μια θέση στον ήλιο της «βαριάς βιομηχανίας»

Παλιά, όχι πολύ παλιά όμως, η εποχική δουλειά στον τουρισμό ήταν κουραστικός μεν αλλά σίγουρα επικερδής τρόπος, ειδικά για τις νεαρότερες ηλικίες, να βγάλεις καλά χρήματα σε μικρό χρονικό διάστημα. Η εφετινή χρονιά όμως αναμένεται να είναι αρκετά διαφορετική, ακόμη και συγκρινόμενη με ένα ή δύο χρόνια πριν. Η προσφορά είναι πολύ μεγαλύτερη από τη ζήτηση. Ανθρωποι που ακόμη και πέρυσι είχαν απορρίψει προσφορές εργασίας στα νησιά εφέτος βρέθηκαν οι ίδιοι να χτυπάνε πόρτες.

Παλιά, όχι πολύ παλιά όμως, η εποχική δουλειά στον τουρισμό ήταν κουραστικός μεν αλλά σίγουρα επικερδής τρόπος, ειδικά για τις νεαρότερες ηλικίες, να βγάλεις καλά χρήματα σε μικρό χρονικό διάστημα. Η εφετινή χρονιά όμως αναμένεται να είναι αρκετά διαφορετική, ακόμη και συγκρινόμενη με ένα ή δύο χρόνια πριν. Η προσφορά είναι πολύ μεγαλύτερη από τη ζήτηση. Ανθρωποι που ακόμη και πέρυσι είχαν απορρίψει προσφορές εργασίας στα νησιά εφέτος βρέθηκαν οι ίδιοι να χτυπάνε πόρτες. Οσοι τελικά καταφέρουν να εργαστούν θα το κάνουν συνήθως με χειρότερους οικονομικούς όρους σε σχέση με πέρυσι. Και θα είναι η πρώτη φορά που θα δουλέψουν ύστερα από έναν ακριβώς χρόνο.

Ο Γιώργος Καραΐσκος, 30 ετών, άνεργος για αρκετούς μήνες, είχε αποφασίσει ότι θα περάσει το καλοκαίρι του «εργαζόμενος ως σερβιτόρος – μπουφετζής σε ξενοδοχείο της Σαντορίνης. Τα λεφτά δεν ήταν ιδιαιτέρως καλά, 580 ευρώ καθαρά, συν τα όποια φιλοδωρήματα, δουλειά επτά ημέρες την εβδομάδα, ενώ η συμφωνία περιελάμβανε φαγητό και διαμονή. Το κυριότερο όμως ήταν ότι θα συγκέντρωνα αρκετά ένσημα με τα οποία θα μπορούσα να εισπράττω επίδομα ανεργίας το φθινόπωρο».

Λίγες ημέρες προτού ξεκινήσει η σεζόν δέχθηκε τηλεφώνημα από τον υπεύθυνο του ξενοδοχείου «ο οποίος μου ανακοίνωσε πως εξαιτίας των μειωμένων κρατήσεων ο μισθός που θα μου δινόταν θα ήταν 400 ευρώ, ενώ για το πόσα ένσημα θα έπαιρνα η ιδιοκτησία δεν μπορούσε να υποσχεθεί τίποτα. Πρέπει να είσαι τελείως απελπισμένος για να δεχθείς κάτι τέτοιο. Ευτυχώς ύστερα από λίγες ημέρες βρήκα άλλη δουλειά» καταλήγει.
«Κάποτε η καλοκαιρινή σεζόν ήταν ένας τρόπος για να γυρίσεις με αρκετά χρήματα στην τσέπη σου, δουλεύοντας βέβαια πολύ σκληρά. Αυτό πλέον δεν ισχύει» λέει η Ιζαμπέλ Νίρου, η οποία τώρα εργάζεται ως μαγείρισσα σε ουζερί στη Σαμοθράκη. Και αυτή είχε συμφωνήσει για εργασία σε πολυτελές ξενοδοχείο σε νησί των Κυκλάδων, πραγματοποιώντας μάλιστα και τη σχετική εκπαίδευση. Εδώ δεν υπήρξε μείωση μισθών αλλά απλά ακύρωση των προγραμματισμένων προσλήψεων.
«Αν και δουλεύω εδώ και οκτώ χρόνια στον συγκεκριμένο χώρο, δυσκολεύτηκα πιο πολύ από κάθε άλλη χρονιά να βρω δουλειά. Στη Σαμοθράκη αρχικά δούλεψα για 25 ευρώ μεροκάματο και… απεριόριστο ωράριο, αλλά ευτυχώς αυτή τη στιγμή βρήκα κάτι καλύτερο».
Παρόμοια είναι και η μαρτυρία της Νίκης Κ., η οποία θα ξεκινήσει να εργάζεται σε λίγες ημέρες σε μικρό νησί των Κυκλάδων και ως πέρυσι απέρριπτε προσφορές για καλοκαιρινή εργασία. «Εφέτος έψαξα αρκετά για να βρω δουλειά. Ευτυχώς τουλάχιστον τα χρήματα είναι καλά και περιλαμβάνουν τη διαμονή. Πάντως ακόμη και στα τοπ νησιά, όπως η Μύκονος, ακούς για μεροκάματα που κινούνται στα επίπεδα των 25-30 ευρώ».
Προφανώς τα συγκεκριμένα παραδείγματα δεν είναι οι άτυχοι ή οι εξαιρέσεις της ιστορίας… Summer in Greece 2012. Αυτές τις ημέρες μάθαμε λόγω της απεργίας των εργαζομένων στον τουρισμό και στον επισιτισμό κάποιες από τις πρώτες συνέπειες του δεύτερου μνημονίου. Στις 18 Ιουλίου λήγει η τρίμηνη ισχύς της μετενέργειας για τους ξενοδοχοϋπαλλήλους μετά την καταγγελία της κλαδικής σύμβασης από την πλευρά των ξενοδόχων. Η πρόταση των εργοδοτών κάνει λόγο για μειώσεις μισθών κατά 18%, κάτι που η άλλη πλευρά φαίνεται να απορρίπτει.
Είτε μιλήσεις με εργαζομένους στις Κυκλάδες, στην Κρήτη, στα νησιά του Ιονίου ή στα Δωδεκάνησα και στα άλλα «δυνατά χαρτιά της βαριάς βιομηχανίας της χώρας», ακούς περίπου τα ίδια πράγματα: για εκβιασμούς υπογραφών ατομικών συμβάσεων, για «μαύρη εργασία», για ξενοδοχεία που άνοιξαν στις αρχές Μαρτίου και ως τον Μάιο δεν απασχολούσαν… κανέναν εργαζόμενο, για ανθρώπους άνω των 40 ετών που ζητούν δουλειά ως σερβιτόροι για πρώτη φορά στη ζωή τους, για εργοδότες που λένε «εγώ τόσα δίνω, άμα σ’ αρέσει», για σπαστά ωράρια, για υπερωρίες που δεν πληρώνονται, για ρεπό που δεν τηρούνται και για εργαζομένους κάτω των 25 ετών που αμείβονται (όπως προβλέπει το δεύτερο μνημόνιο που κάποιοι επιχειρηματίες εφαρμόζουν… πρόωρα) με 510 ευρώ μεικτά!

Μειώσεις ως 40%

«Στο Ηράκλειο ήδη πολλοί ξενοδόχοι έχουν προχωρήσει σε μειώσεις μισθών που αγγίζουν ακόμη και το 40% και πιέζουν καθημερινά για την υπογραφή ατομικών συμβάσεων» λέει ο πρόεδρος των ξενοδοχοϋπαλλήλων του Νομού Ηρακλείου κ. Γιώργος Αρετίνης. Την ίδια στιγμή κατακλύζονται από νέους ανθρώπους από τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη οι οποίοι δηλώνονται ως μαθητευόμενοι. «Δουλεύουν 10 και 12 ώρες την ημέρα και αμείβονται με 400 ευρώ» λέει ο κ. Μανώλης Μπαμιάκης, πρόεδρος των ξενοδοχοϋπαλλήλων του Νομού Χανίων. «Υποτίθεται ο νόμος ορίζει πως η πρακτική έχει συγκεκριμένες αρμοδιότητες και το ποσοστό των μαθητευομένων σε μία μονάδα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 17%» συμπληρώνει.
Μάλιστα στη Λάρισα, σύμφωνα με όσα κατήγγειλε η ομοσπονδία των εργαζομένων στον τουρισμό και στον επισιτισμό, η εφευρετικότητα στην παρανομία προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. «Μια μικρή επιχείρηση προσπάθησε και κατάφερε να αποσπάσει υπογραφές των ελλήνων εργαζομένων της προκειμένου να τους μεταδημοτεύσει εικονικά… στη Βουλγαρία και να τους ασφαλίζει εκεί. Κάτι τέτοιο δείχνει την αποθράσυνση των εργοδοτών, η οποία στηρίζεται στο νομοθετικό πλαίσιο του δεύτερου μνημονίου» σχολιάζει από την πλευρά του ο κ. Παναγιώτης Προύτζος, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατών Επισιτισμού και Υπαλλήλων Τουριστικών Επαγγελμάτων.
Δεν φαίνεται ιδιαίτερα αισιόδοξος για τη συνέχιση των κινητοποιήσεων μετά τη «μικρότερη του αναμενομένου συμμετοχή στην απεργία της Τετάρτης».

Με το πιστόλι στον κρόταφο
Απειλές απολύσεων και «μαύρη εργασία»

Προφανώς ο τουρισμός ήταν πάντα, και όχι μόνο στη χώρα μας, ένας τομέας όπου οι «χαλαρές» εργασιακές σχέσεις ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Οι εργοδότες κάνουν λόγο για αναπόφευκτη εξέλιξη λόγω της συγκυρίας, οι εργαζόμενοι θεωρούν ότι η κρίση χρησιμοποιείται πιο πολύ ως πρόφαση παρά ως πραγματική αιτία. Απλώς εφέτος η κατάσταση δείχνει να επιδεινώνεται.

«Τα μεγάλα ξενοδοχεία και γενικά ο τουρισμός έχουν πληγεί λιγότερο σε σχέση με άλλους κλάδους» σχολιάζει η κυρία Σοφία Λιβέρη, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας και ξενοδοχοϋπάλληλος. Πέρυσι παρά τις αρχικές κινδυνολογίες οι ίδιοι ομολόγησαν ότι πήγαν πολύ καλά, εφέτος «όντως η αρχή της σεζόν ήταν άσχημη, όμως την επόμενη ημέρα των εκλογών του Ιουνίου οι κρατήσεις στο νησί αυξήθηκαν απότομα κατά 82%» και συμπληρώνει: «Στην απεργιακή συγκέντρωση της Τετάρτης ήμασταν περίπου 300 άτομα. Αριθμός μικρός, αν σκεφθείς ότι στον τουρισμό απασχολούνται νόμιμα περίπου 5.000 άνθρωποι στο νησί, ενώ σε επιπλέον 2.000 υπολογίζονται οι «μαύροι» εργαζόμενοι. Προηγήθηκε όμως επί μία εβδομάδα η τρομοκράτηση των εργαζομένων ότι αν απεργήσουν θα απολυθούν».

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κοινωνία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk