Παραινέσεις προπονητή προς ολυμπιονίκη (1912)

ΕΤΟΣ (αθλητικό) Κωστή Τσικλητήρα: 100 χρόνια από τον άθλο, στους Ολυμπιακούς της Στοκχόλμης το 1912, συγκεκριμένα στις 25.6.1912, ενός 24χρονου άλτη από την Πύλο του Νέστορα και του Ναβαρίνου, να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο μήκος χωρίς φορά με 3 μ. 37 έναντι 3 μ. 36 του Αμερικανού Ανταμς που τον είχε νικήσει στο ύψος, επίσης χωρίς φορά (1 μ. 63 – 1 μ. 55).

Παραινέσεις προπονητή προς ολυμπιονίκη (1912) | tovima.gr
ΕΤΟΣ (αθλητικό) Κωστή Τσικλητήρα: 100 χρόνια από τον άθλο, στους Ολυμπιακούς της Στοκχόλμης το 1912, συγκεκριμένα στις 25.6.1912, ενός 24χρονου άλτη από την Πύλο του Νέστορα και του Ναβαρίνου, να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο μήκος χωρίς φορά με 3 μ. 37 έναντι 3 μ. 36 του Αμερικανού Ανταμς που τον είχε νικήσει στο ύψος, επίσης χωρίς φορά (1 μ. 63 – 1 μ. 55). Ο Τσικλητήρας ήταν – ήδη – ένας αναγνωρισμένος και πολυσύνθετος αθλητής (στίβος, ποδόσφαιρο, υδατοσφαίριση) με δύο ολυμπιακά μετάλλια το 1908 στο Λονδίνο και με πρώτη ολυμπιακή εμφάνιση στην Αθήνα του 1906 (6ος στο ύψος 1 μ. 30). Οι αριθμοί ξεχνιούνται, αλλά η αύρα του «αγωνιστή» δεν χάνεται. Από λαϊκό ίνδαλμα μέχρι την κατάθεση της ίδιας της ζωής του στη μεγάλη εξόρμηση της εκστρατείας του 1912-1913. Οδήγησε στην αρτίωση του ελληνικού κράτους, σε πολύ μεγάλο ποσοστό με την ενσωμάτωση στον εθνικό κορμό μιας νέας και μεγαλύτερης Ελλάδας (Μακεδονία, Ηπειρος, Θράκη, νησιά Αν. Αιγαίου).
***
Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ πλευρά μιας μεγάλης μορφής των σταδίων δεν είναι συμπλήρωμα αλλά συμπρωταγωνίστρια της ίδιας μεστής, σε λίγα χρόνια, ζωής του. Ενα πολύτιμο τεκμήριο η αλληλογραφία του Κωστή με τους γονείς του (που είχε την ευγένεια να μας εμπιστευθεί ο ανιψιός του ολυμπιονίκη, έγκριτος νομομαθής Ηρακλής Τσικλητήρας). Ανάμεσα στα πλημμυρισμένα από αγάπη και στοργή, ανησυχία και συμβουλές, ένα σπάνιας ιδιομορφίας γράμμα, μάλλον άγνωστο. Η επιστολή την οποία έστειλε από το Σούνιο στις 3 Σεπτεμβρίου 1912 ο προπονητής του ολυμπιονίκη και από τους θεμέλιους λίθους του ελληνικού στίβου στην πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα Φίλιππος Καρβελάς. Τεκμήριο της αγωνιώδους έγνοιας για το τι θα συμβεί στον αθλητή του μετά την κατάκτηση της κορυφής του αθλητικού Ολύμπου.
***
ΣΤΟ ΜΕΣΟΔΙΑΣΤΗΜΑ από τη θριαμβευτική επιστροφή από τη Στοκχόλμη του Κωστή Τσικλητήρα ως τη στράτευσή του με κατηγορηματικό σκοπό να αγωνιστεί στο μέτωπο της εκστρατείας του 1912-1913 και να μη μείνει στην Αθήνα σαν «κουραμπιές» (όπως του είχε προταθεί) προσελήφθη τιμής ένεκεν στην Τράπεζα Αθηνών. Ωστόσο κάποιοι – που πιθανόν να είχαν και ωφελήματα – του πρότειναν να μεταβεί στην Αίγυπτο και να εργαστεί στις επιχειρήσεις των ζάπλουτων ομογενών Μπενάκη και Χωρέμη. Για ένα τέτοιο ενδεχόμενο (το οποίο δεν απεφεύχθη αλλά κράτησε ελάχιστα) εκδηλώθηκε η έντονη αντίδραση των γονέων του, του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου. Αλλά οι πιο σκληρές παραινέσεις διατυπώθηκαν από τον προπονητή του Φίλιππο Καρβελά, με την προαναφερθείσα επιστολή από το Σούνιο.
Η ΑΡΧΗ της επιστολής Καρβελά είναι χαρακτηριστική: «Αγαπητέ Κώστα, γνωρίζεις πόσο αγαπώ και σε και τον Μπανίκα (διαπρεπή αθλητή της εποχής) και ενδιαφέρομαι περί της υγείας και των δύο όσο και των ιδιωτικών πράξεων». Για να είναι σαφής προς τον αθλητή του, χαρακτηρίζει τον ξενιτεμό του, προφανώς για λόγους οικονομικούς, ως «φοβερόν και αποτρόπαιον κακόν, που θα αποβή σε βάρος της ηθικής σου υποστάσεως και της ατομικής αξιοπρέπειας». Και συνεχίζει: «Νομίζεις ότι σε περιμένουν ολάνοικτα τα χρηματοκιβώτια των Μπενάκη – Χωρέμη δια να σου γεμίσουν τις τσέπες και το μπαούλο σου; Οι παρακινούντες και οι ψευδοενδιαφερόμενοι ου μόνον ενδιαφέρονται δια το μέλλον σου αλλά προσπαθούν παντί σθένει να σου καταστρέψουν την αθλητική σου ικανότητα…».
***
ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ο Καρβελάς χρησιμοποιεί βαρύτατες εκφράσεις προς τρίτους. Και καταλήγει: «Η υγεία σου είναι επισφαλής, το υγρόν και ελεεινόν κλίμα της Αιγύπτου θα έχει ολέθριαν επίδρασιν. Θα είσαι διαρκώς κακοδιάθετος. Ενδεχομένως θα πάθεις ρευματισμούς και άλλα αρθριτικά νοσήματα διότι έχεις συνηθίσει άλλως να γυμνάζεσαι εδώ. Θα αδυνατίσει η μέση σου και θα καταστής ανίκανος δι’ αθλητικήν επίδοσιν…».
Ο ολυμπιονίκης δεν τον άκουσε. Ταξίδεψε στην Αίγυπτο. Αλλά έμεινε λίγες μέρες και επέστρεψε οίκαδε για να περάσει στην τρίτη και δραματική φάση της ζωής του. Ως λοχίας του Στρατού, να χάσει τη ζωή του από μηνιγγίτιδα. Ο ολυμπιονίκης είχε την πιο βαθεία συναίσθηση του πατριωτικού χρέους σε μια περίοδο παλλαϊκής έξαρσης και εθνικής εξόρμησης.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk