• Αναζήτηση
  • Υπάλληλοι τουρισμού: από τα πρώτα θύματα της οικονομικής κρίσης

    Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό και επισιτισμό απήργησαν διαμαρτυρόμενοι για τις καταγγελίες των κλαδικών συμβάσεών τους

    Είναι δέκα το πρωί στην αρχή του πεζόδρομου της Διονυσίου Αρεοπαγίτου απέναντι από τους Στύλους του Ολύμπιου Διός. Οι τουρίστες στην περιοχή είναι ακόμα ελάχιστοι. Ο πολύς κόσμος που βρίσκεται συγκεντρωμένος εδώ, είναι οι εργαζόμενοι στη λεγόμενη «βαριά βιομηχανία» της χώρας. Οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό και στον τουρισμό απήργησαν την Τετάρτη 27 Ιουνίου, καθώς από ό,τι φαίνεται είναι από τους πρώτους υποψήφιους να ζήσουν τις συνέπειες του δεύτερου μνημονίου.

    «Στις 18 Ιουλίου λήγει η τρίμηνη περίοδος μετενέργειας της σύμβασης, που έχουν καταγγείλει οι εργοδότες, όσον αφορά τους ξενοδοχοϋπάλληλους. Μετά λίγο καιρό λήγει και η αντίστοιχη περίοδος όσον αφορά τους υπαλλήλους στον επισιτισμό. Αυτή τη στιγμή οι ξενοδόχοι μας ζητούν να υπογράψουμε σύμβαση με μείωση 18% στους μισθούς μας. Ουσιαστικά μας ζητούν να νομιμοποιήσουμε την παρανομία, καθώς η αγορά του τουρισμού έχει προεξοφλήσει τις μειώσεις και τέτοιου είδους φαινόμενα είναι καθημερινά σε όλη την Ελλάδα», σχολιάζει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατών Επισιτισμού και Υπαλλήλων Τουριστικών Επαγγελμάτων Παναγιώτης Προύτζος, ο οποίος προαναγγέλλει κλιμάκωση των απεργιακών κινητοποιήσεων, αν δεν βρεθεί η «χρυσή τομή» στις διαπραγματεύσεις, που συνεχίζονται στον Οργανισμό Απασχόλησης και και Διαιτησίας (ΟΜΕΓ). Ηδη έχει ανακοινωθεί 48ωρη απεργία για τις 10 και 11 Ιουλίου.

    Ολα αυτά βέβαια αφορούν όσους ανθρώπους εργάζονται σε αυτόν τον κλάδο και έχουν κάποιου είδους σύμβαση και ασφάλιση. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατών Επισιτισμού και Υπαλλήλων Τουριστικών Επαγγελμάτων, στον χώρο απασχολούνται περίπου 500.000 άτομα, από τους οποίους περίπου οι μισοί είναι εγγεγραμμένοι στα σωματεία του κλάδου. Και βέβαια, υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός ανασφάλιστων εργαζόμενων. «Με βάση τα στοιχεία της Επιθεώρησης Εργασίας ειδικά, σε μικρότερους προορισμούς, όπως π.χ. η Κεφαλονιά , το ποσοστό των ανασφάλιστων εργαζομένων φτάνει ακόμα και το 60%. Υπήρξαν ξενοδοχειακές μονάδες και εστιατόρια που δεν δήλωναν ούτε έναν εργαζόμενο», σχολιάζει ο κ. Προύτζος.

    Οι περισσότεροι από τους συγκεντρωμένους εδώ εργάζονται σε εστιατόρια και ξενοδοχεία της πρωτεύουσας. Επαγγελματικούς χώρους όπου οι εργασιακές σχέσεις ήταν ελαστικές και πριν την καταιγίδα των τελευταίων δύο ετών.

    Ο καθένας έχει να διηγηθεί και μια άλλη ιστορία. Για «απόλυση σε πεντάστερο ξενοδοχείο που έγινε το προηγούμενο βράδυ πριν τη μέρα της απεργίας, ύστερα από απαίτηση «πολιτικών στελεχών». Για «τους φοιτητές σχολών τουριστικών επαγγελμάτων από την ανατολική Ευρώπη αλλά και την Ελλάδα που αμείβονται με 200-300 ευρώ το μήνα, όταν αμείβονται». Για άλλο πεντάστερο ξενοδοχείο «με θετικούς ισολογισμούς και απλήρωτους υπαλλήλους». Για υπαλλήλους στους οποίους «ζητήθηκε να δουλέψουν σπαστό ωράριο, 4 ώρες το πρωί και 4 το βράδυ». Για «έξτρα» ξενοδοχοϋπαλλήλους κάτω των 25 ετών, (με συμβάσεις μίας μέρας), σε κεντρικό ξενοδοχείο που είδαν «το ημερομίσθιο τους να… αναπροσαρμόζεται στα 17 ευρώ, καθώς η ιδιοκτησία του αποφάσισε να εφαρμόσει πρόωρα το… μνημόνιο 2».
    Ολα αυτά ήταν φαινόμενα που προϋπήρχαν στον συγκεκριμένο χώρο, όμως η διόγκωση της ανεργίας σε συνδυασμό με την γενικότερη ύφεση κάνει τις συνθήκες πιο δραματικές από ποτέ.

    «Δεν αμφισβητούμε ότι όπως όλοι οι κλάδοι έτσι και ο τουρισμός περνάει κρίση, που επικεντρώνεται στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αυτή η κρίση όμως είναι πολύ μικρότερη σε σύγκριση με άλλους τομείς. Επίσης έχει πολύ μικρότερη επίπτωση στους επιχειρηματίες από ό,τι θα έχουν σε εμάς οι μειώσεις που μας εκβιάζουν να δεχθούμε. Αλλωστε και πέρσι τέτοια εποχή οι επιχειρηματίες του τουρισμού κινδυνολογούσαν και τελικά σημείωσαν αύξηση των εσόδων τους», σχολιάζει από την πλευρά του ο πρόεδρος του συνδικάτου εργατοϋπαλλήλων επισιτισμού-τουρισμού Αττικής κ. Νίκος Παπαγεωργίου.
    «Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού»

    Πόσο δυνατή και εύκολη όμως είναι η διεκδίκηση δικαιωμάτων σε έναν κλάδο όπου μεγάλο κομμάτι των εργαζόμενων του θεωρεί πως βρίσκεται προσωρινά; Αλλωστε, αν και η Τετάρτη ήταν μέρα απεργίας, τα περισσότερα καφέ, εστιατόρια και ξενοδοχεία στην περιοχή της Πλάκας λειτουργούσαν κανονικά. «Ισως αυτό είναι το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν πολλοί από όσους εργάζονται σε αυτόν τον τομέα», λέει η Μαρία, 22 ετών, που δουλεύει σε καφέ-μπαρ στην Αργυρούπολη. «Εγώ κάνω πέντε χρόνια αυτή τη δουλειά, σε συνθήκες πλήρους ή μερικούς απασχόλησης. Αυτά τα πέντε χρόνια βλέπω συνεχώς γύρω μου ανθρώπους που λένε «εγώ έχω έρθει εδώ για 6 μήνες ,ένα χρόνο τo πολύ». Και όμως βλέπεις πως, σιγά σιγά για τους περισσότερους από αυτούς, το προσωρινό γίνεται μόνιμο».
    Κοινωνία
    Σίβυλλα
    Helios Kiosk