Βόλτα µε το «166»

Αφαίρεσε το GPS από τη βάση στο παρµπρίζ και το άφησε να γλιστρήσει στην τσέπη της στολής του. Ηταν το πρώτο πράγµα που έκανε ο Γιάννης, αφού στάθµευσε το ασθενοφόρο στην ειδική λωρίδα έξω από τα επείγοντα περιστατικά του «Ευαγγελισµού», προτού κατέβει. Είχε αγοράσει το µηχάνηµα πλοήγησης την προηγούµενη µέρα καθώς κάποιος του είχε κλέψει το προηγούµενο. Συγκεκριµένα, ήταν η τρίτη φορά που του έκλεβαν το GPS στον παράδροµο της οδού Βασιλίσσης Σοφίας. Κάποιος κλέβει τα GPS των ασθενοφόρων έξω από τα νοσοκοµεία!

«Αν πάθουν τίποτα, να δω πώς θα τους βρω» αστειεύεται ο Γιάννης ∆ρόσος, 32 ετών, και χαµογελάει αµήχανα. Μαζί µε το «ταίρι» του, δηλαδή µε την 37χρονη συνάδελφό του, Νάσια Μπουβέρου, µε την οποία µοιράζεται κάθε βάρδια, έχουν φέρει στο νοσοκοµείο τον Ακη, έναν νεαρό που έπεσε από τη µηχανή του στην Κυψέλη. Η περιοχή που καλύπτουν είναι εκείνη γύρω από την οδό Πατησίων. Η ώρα πλησιάζει 11.00 το βράδυ και εκείνοι έχουν ήδη αρχίσει τη βάρδια τους εδώ και µία ώρα. Η νυχτερινή βάρδια λήγει στις 6.00 το πρωί και έπειτα από αυτή δικαιούνται δύο µέρες ρεπό. Ωστόσο, σύµφωνα µε τους ίδιους, έχουν να πληρωθούν από τον ∆εκέµβριο τα πρόσθετα χρήµατα του νυχτερινού ωραρίου και, ασφαλώς, επλήγησαν από τις περικοπές µισθολογικού κόστους στο ∆ηµόσιο τα τελευταία δύο χρόνια.

Πάντοτε υπάρχει µια πρώτη «διάγνωση» και ο σκοπός της είναι να καθησυχάσει τους συνοδούς. Ο κύριος που έχει την καρδιά του και δυσκολεύεται να αναπνεύσει µάλλον έφαγε βαριά το βράδυ. Εκείνος που πάνω στη ζάλη του ποτού χτύπησε το κεφάλι του στη γωνία του πάγκου της κουζίνας αιµορραγεί τόσο επειδή «το κεφάλι έχει πολλά αγγεία». Η κοπέλα µε µετατρεπτική διαταραχή που λιποθύµησε είναι ανήσυχη, µα ένα αστειάκι πάντοτε βοηθά την κατάσταση. Ο κύριος στο διπλό κρεβάτι µε τη χρόνια αναπνευστική πνευµονοπάθεια, µε έντονη δυσκολία στην αναπνοή και δύο µηχανήµατα να τον στηρίζουν, ίσως «απλώς χρειάζεται µια διαφορετική µάσκα»• ακριβώς δίπλα του, κουκουλωµένο κάτω από την κουβέρτα, κοιµάται το τριών ετών εγγόνι του. Οι συνοδοί των ασθενών, οι οικογένειές τους και οι φίλοι τους είναι τροµαγµένοι από τα αίµατα, από τη βαριά αναπνοή και από την ανασφάλεια ότι δεν έκαναν κάτι σωστά. Οι οδηγοί των ασθενοφόρων, από την άλλη πλευρά, ζουν τη ρουτίνα τους. Είναι για εκείνους µια µέρα στη δουλειά.

Μέσα στο ασθενοφόρο βρίσκεται ασφαλώς ο εξοπλισµός για τα περισσότερα περιστατικά: απινιδωτής, οξυγόνο, ράφια µε πάγο, αντισηπτικό… Και η πορεία συνεχίζεται γύρω από την Οµόνοια. Είναι µια ήσυχη νύχτα και το προσωπικό βρίσκει ευκαιρία να θυµηθεί τα πιο ιδιαίτερα περιστατικά, να απαρτίσει ένα τραγικό «best of», τροχαία, ακρωτηριασµοί, εµφράγµατα, κάπως πρέπει να περάσει η ώρα, κάπου πρέπει να τα πουν. Τριγυρνούν στη νυχτερινή Αθήνα, και µάλιστα όχι στο πιο φωτογενές κοµµάτι της, δίχως συγκεκριµένο προορισµό. Γυρίζουν στην οδό Πατησίων, αράζουν στο Πεδίον του Αρεως, ώσπου να έρθει η επόµενη κλήση: ακόµη ένα περιστατικό, άλλος ένας Αθηναίος, χτυπηµένος από την τύχη του, από το στραβό του κεφάλι, από την οικονοµική κρίση ή από κάτι άλλο, χρειάζεται τη βοήθειά τους. Το GPS θα τους καθοδηγήσει µέχρι να το κλέψουν ξανά.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αφιερώματα