Ο Σωκράτης, οι νόμοι και οι Νεοέλληνες

Ο Σωκράτης, οι νόμοι και οι Νεοέλληνες | tovima.gr

Όταν ο Κρίτων επισκέφτηκε τον Σωκράτη στην φυλακή την προηγούμενη μέρα της εκτέλεσης της θανατικής ποινής που του είχαν επιβάλει οι Αθηναίοι, για να τον προτρέψει να αποδράσει όσο είναι ακόμα καιρός, γιατί και ο φύλακας είχε δωροδοκηθεί αλλά και οι Αθηναίοι ήταν διατεθημένοι να κάνουν τα στραβά μάτια γιατί ενδόμυχα ήξεραν ότι η καταδίκη ήταν άδικη, ο Σωκράτης αρνήθηκε να ακολουθήσει τον φίλο του στην ελευθερία επικαλούμενος τους νόμους.

Αυτοί δεν ήταν που φρόντισαν ώστε ο Σωκράτης όχι μόνο να μπορέσει να περάσει από την ανυπαρξία στην ύπαρξη, αλλά και να μπορέσει να γίνει αυτό που έγινε; Ένας ελεύθερος και μορφωμένος άνθρωπος που μπορεί να ξεχωρίζει το δίκιο από το άδικο, το σωστό από το λάθος, που μπόρεσε και έζησε μιά αξιοπρεπή ζωή στα πλαίσια μιάς συντεταγμένης πολιτείας; Μιάς πολιτείας που έχει καθήκον να την υπερασπίσει γιατί χωρίς αυτήν και τους νόμους της δεν θα είχε ούτε πατέρα, ούτε μητέρα, ούτε όνομα, ούτε καταγωγή, ούτε κανένα δικαίωμα στη ζωή.

Γιατί λοιπόν δεν δέχεται και την απόφασή τους να πεθάνει, αφού και αυτή πάρθηκε σύμφωνα με τους νόμους – τους ίδιους νόμους που του χάρισαν τη ζωή και που ορκίστηκε να υπερασπίσει με την ζωή του αν χρειαστεί; Έτσι ο Σωκράτης έμεινε στη φυλακή και δέχτηκε το θάνατο που του επέβαλαν οι νόμοι εκπληρώνοντας τη βούληση των συμπολιτών του.

Σήμερα, δυόμιση χιλιάδες χρόνια αργότερα, οι πολίτες μιάς πολιτείας που θεωρούν εαυτούς απόγονους του Σωκράτη και την πολιτεία τους βασισμένη στις ίδιες αρχές της ισονομίας και του θεσμοθετημένου δικαίου που ονομάζονται νόμοι – οι Νεοέλληνες – βγαίνουν στους δρόμους και κατηγορούν τους νόμους και στρέφονται εναντίον τους γιατί τους στερούν – όχι την ζωή, αλλοίμονο – αλλά ένα μέρος του εισοδήματός τους στην προσπάθεια της πολιτείας να αποφύγει την καταστροφή. Καταφέρονται εναντίον των ίδιων θεσμών που τα τελευταία είκοσι-τριάντα χρόνια φρόντισαν να αυξηθεί το εισόδημά τους, φρόντισαν να γίνουν ισότιμα μέλη μιάς πανευρωπαϊκής κοινωνίας, φρόντισαν να μπορούν να ταξιδεύουν και να εγκαθίστανται ανενόχλητοι και με ακέραια αστικά και με αρκετά πολιτικά δικαιώματα σε όποιο μέρος της γηραιάς ηπείρου επιθυμούν, να μπορούν να εργάζονται, να επενδύουν, να αποκτούν περιουσίες και να μεταφέρουν κεκτημένα εργασιακά δικαιώματα και περιουσίες όπου διαμένουν.

― Γιατί αυτή η μεμψιμοιρία και οι θρήνοι; αναρωτιέται ο Σωκράτης όταν τα κλαψουρίσματα και οι διαμαρτυρίες τάραξαν τελικά την θεσπέσια ηρεμία των Ηλυσίων Πεδίων. Όταν οι νόμοι φρόντιζαν να καλυτερεύει η ζωή τους γιατί δέχτηκαν αυτούς τους καρπούς χωρίς να ρωτήσουν ποιό μπορεί να είναι το τίμημα και τώρα δεν δέχονται να το πληρώσουν;

― Γιατί οι καινούριοι νόμοι είναι άδικοι φωνάζουν πολλοί Νεοέλληνες.

― Όμως – ρωτάει ο Σωκράτης – ήταν οι νόμοι που μοίραζαν τον νέο πλούτο δίκαιοι; Όλοι ξυλεύτηκαν από την δρύ της ΕΟΚ και της μετέπειτα ΕΕ, ο καθένας όπως μπόρεσε. Γιατί λοιπόν να ζητάει τώρα την εξαίρεσή του επειδή ίσως δεν μπορεί να απαλύνει τις συνέπεις της κρίσης όσο ο γείτονάς του που ίσως φρόντισε γι’αυτό, ίσως όμως τότε ήταν πιό καπάτσος στο μάδημα της χήνας της ευημερίας; Ή μήπως είναι δίκαιο να παίρνεις και άδικο να δίνεις;

― Ναίαίαί… ουρλιάζουν μερικοί.

― Τότε μην παραπονιέστε γιατί ήταν ήδη άδικο να σας δώσουν οι νόμοι ό,τι σας έδωσαν … και δίκαιο να σας το πάρουν πίσω….

― Μα δεν είχαμε άλλη επιλογή, λένε μερικοί ψαγμένοι στα νομικά και στην ηθική. Το σύστημα μας ανάγκασε, μας κυνηγάγανε να μας δώσουν δάνεια, πιστωτικές κάρτες, μας φάγανε στη διαφήμηση, μας αποπλάνησαν, μας βάλανε ιδέες, μας εξώθησαν στον καταναλωτισμό… μας τα χάρισαν… και άλογο που στο χαρίζουν δεν το κοιτάς στα δόντια, όπως λέει και η παροιμία…

― Ξέρετε, λέει ο Σωκράτης, εδώ στα Ηλύσια Πεδία γνώρισα δυό εξαίσιους συνάδελφους, πιό νέους από μένα και βαρβαρικής καταγωγής αλλά λαμπρά μυαλά, τον Θωμά τον Χόμπς και τον πολύ καλό φίλο μου τον Μπαρούχ τον Σπινόζα. Περνάμε ατέλειωτες ώρες μαζί παίζοντας πρέφα και συζητώντας διάφορα. Λοιπόν, για να μην πολυλογώ, και οι δυό επισημαίνουν πως ακόμα και ο εξαναγκασμός δημιουργεί υποχρεώσεις – γιατί κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να κάνει τις επιλογές του και να αρνηθεί το εξαναγκασμό – ακόμα και αυτό του κοστίσει την ίδια του τη ζωή. Οπότε αφού αποδεχτήκατε τον εξαναγκασμό που σας έκανε πλούσιους, έχετε και την υποχρέωση να υποστείτε και τις αναγκαστικές συνέπειές τους – εξάλλου, λέει κλείνοντας το μάτι, αν κοιτάγατε τα δόντια του αλόγου που σας χάρισαν ίσως βλέπατε ότι είναι αιμοβόρο και δαγκώνει.

― Μα οι νόμοι μας πρόδωσαααααααν, σπαράζουν οι Νεοέλληνες. Ήταν υποχρεωμένοι από το σύνταγμα να μας υπηρετούν και όχι να μας καταδυναστεύουν. Κάτω οι νόμοιοιοιοι, κάτω η καταπίεσηηηηη, δεν χρωστάμε, δεν πληρώνουμεεεε….

― Αχ παιδιά μου, για κοιτάχτε καλά το σύνταγμά σας. Θα δείτε ότι οι νόμοι σας είναι υποχρεωμένοι να υπηρετήσουν και να υπερασπιστούν την αθρώπινη αξία και όχι τις αξίες των εισοδημάτων σας. Αυτό προσπαθούν να κάνουν, κάτι που όπως έχω διαπιστώσει από τις δυό τρεις φορές που έχω κάνει έναν κλεφτό περίπατο στην παλιά πατρίδα μου, εσείς μάλλον το έχετε γράψει… όπου δεί – όπως θάλεγε ένας φίλος μου. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουν, αλλά τουλάχιστον αυτή την αποστολή έχουν. Και σ’αυτό διαφέρει πραγματικά ο κόσμος σας από τον κόσμο που έζησα. Και αν αυτή είναι η υποχρέωση των νόμων σας, αυτή είναι και η δική σας.

Αυτά από τον Σωκράτη που καταπονημένος από την ομιλία – προφανώς έχει ξεσυνηθίσει να μιλάει εκεί στα Ηλύσια Πεδία όπου όλοι συνεννοούνται τηλεπαθητικά – αρχίζει να ξεθωριάζει και να ξαναγίνεται πνεύμα. Και οι Νεοέλληνες; Ξανασηκώνουν τα πανώ και τις κόκκινες και μαύρες σημαίες και συνεχίζουν την πορεία διαμαρτυρίας – μόνο πιό σιγά μην τους ξανακούσει ο Σωκράτης που πιά δεν μπορούν να του κλείσουν το στόμα με ένα ποτήρι κώνειο….

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk