Λανθάνων αντιευρωπαϊσμός

Λανθάνων αντιευρωπαϊσμός | tovima.gr

Μετά το ατόπημα του κ. Τσίπρα στο Παρίσι , που με περισσή απρέπεια και έλλειψη αγωγής, πρόσβαλε όλη την πολιτική ηγεσία της Γαλλίας, της μόνης χώρας που σήμερα μπορεί να σταθεί αλληλέγγυα με την δική μας, αναδεικνύεται μια ακόμη παθογένεια της πολιτικής μας σκηνής: Η πεποίθηση δηλαδή ότι οι “κακοί ευρωπαίοι” είναι υπεύθυνοι για τα χάλια μας, και ότι όταν τους προσβάλουμε , γινόμαστε αρεστοί στο εσωτερικό μας ακροατήριο.

Από την ίδια πεποίθηση προκύπτει και η ευρέως διαδεδομένη άποψη , ότι οι ξένοι θέλουν να παρέμβουν στα εσωτερικά μας πράγματα ή να μας αφαιρέσουν την εθνική μας κυριαρχία. Έτσι η ευχή των ευρωπαίων ηγετών , αλλά και των ξένων μέσων ενημέρωσης, για την ανάδειξη μιας σταθερής φιλοευρωπαϊκής κυβέρνησης στην Ελλάδα, εκλαμβάνεται σαν ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά μας. (Ενώ αντίθετα η προσβολή και το κούνημα του δάκτυλου προς τον Πρόεδρο της Γαλλίας , μέσα στο σπίτι του, θεωρείται δικαίωμα και ηρωισμός).

Είναι να απορεί κανείς για την άγνοια των κανόνων που διέπουν τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα της Ζώνης του Ευρώ. Και εάν μεν τους κανόνες αυτούς τους αγνοεί ένας πολίτης, σε μια χώρα που μόνο το 3 % του πληθυσμού διαβάζει πολιτικές εφημερίδες, τότε να δείξω κατανόηση.

Τι να πω όμως για πολιτικούς που έχουν τη φιλοδοξία να κυβερνήσουν τη χώρα; Είναι άσχετοι ή λαϊκιστές. Και εάν μεν είναι λαϊκιστές δεν είναι μεγάλο το κακό. Ψήφους μαζεύουν οι άνθρωποι και όταν έρθει η ώρα της ευθύνης θα αναγκασθούν να προσγειωθούν στη σκληρή πραγματικότητα. Εάν όμως είναι άσχετοι το πρόβλημα είναι σοβαρό και μάλλον θα πρέπει να αναβάλλουν τις φιλοδοξίες τους για καμιά δεκαετία…

Θα έπρεπε λοιπόν να γνωρίζουν αυτοί οι κύριοι ότι η Ενωμένη Ευρώπη προέκυψε μετά τις τραγικές εμπειρίες των δύο παγκοσμίων πολέμων , με σκοπό την υπέρβαση των αντιθέσεων και την καθιέρωση κοινών κανόνων πολιτικής συμπεριφοράς και οικονομικής συνεργασίας, για την ανάπτυξη και την ευημερία. Μια Ενωμένη Ευρώπη που προχωρά με βασανιστικές διαπραγματεύσεις, συναινέσεις και συγκλίσεις , έστω και αν της λείπουν οι μεγάλοι ηγέτες που την οραματίστηκαν και την υλοποίησαν .

Η Ευρωπαϊκή Ένωση λοιπόν, είναι ένας «συνεταιρισμός» κρατών, με συγκλίνουσες ή κοινές πολιτικές σε βασικά ζητήματα, αλλά και με κανόνες και υποχρεώσεις , ιδιαίτερα για τις χώρες που έχουν και το κοινό νόμισμα. Η βασικότερη συνέπεια της ένταξης κάθε χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η εκχώρηση ενός τμήματος τις εθνικής της κυριαρχίας, σε ένα υπερεθνικό σύνολο, στο οποίο οι αποφάσεις λαμβάνονται συλλογικά και με τη συμμετοχή όλων των χωρών.

Έναντι αυτής της εκχώρησης η χώρα μας συμμετέχει στα προγράμματα των ευρωπαϊκών ταμείων, χάρις στα οποία επωφελήθηκε από κοινοτικούς πόρους, που προήλθαν από τους φορολογούμενους των άλλων χωρών. Με αυτούς τους πόρους κατασκευάστηκαν και τα μεγάλα έργα υποδομής, τα οποία ούτε τα φανταζόμασταν πριν το 1996. Παρέχεται επίσης η κοινοτική αλληλεγγύη, η οποία εκφράζεται στις μέρες μας από όλες τις πολιτικές δυνάμεις της Ευρώπης, εκτός ίσως από τους ομοϊδεάτες του κ. Τσίπρα…

Είναι φυσικό λοιπόν να ενδιαφέρονται και να ανησυχούν οι εταίροι μας για την πολιτική κατάσταση στη χώρα μας, διότι αυτό που συμβαίνει εδώ, επηρεάζει την πολιτική, τη ζωή και τα οικονομικά και άλλων ευρωπαϊκών χωρών… Αλλά μήπως και εμείς δεν εκφράζουμε την υποστήριξη ή την αρνητική μας στάση για τα κόμματα και τους ηγέτες που διεκδικούν την εξουσία σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με βάση τα δικά μας συμφέροντα;

Μετά από αυτά οι αμετροεπείς κορώνες περί «απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας» και περί «υποτελών, ικετών και επαιτών» , είναι απλώς αερολογίες που υποκρύπτουν, εκτός από μια μειονεκτική ανεπάρκεια και έναν φοβικό αντιευρωπαϊσμό .

Αλεξανδρούπολη

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk