Φεντερίκο Γκιτσόνι: Δεν μπορείτε να φύγετε λέγοντας απλώς ciao, ciao

Λίγες ώρες πριν από τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ ανάμεσα στην Μπάγερν Μονάχου και την Τσέλσι, ο εκτελεστικός διευθυντής του τραπεζικού ομίλου της Unicredit κ. Φεντερίκο Γκιτσόνι ανέλυε ενθουσιασμένος τα αποτελέσματα της συνεργασίας της εταιρείας με την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση ποδοσφαίρου, το Τσάμπιονς Λιγκ.

Λίγες ώρες πριν από τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ ανάμεσα στην Μπάγερν Μονάχου και την Τσέλσι, ο εκτελεστικός διευθυντής του τραπεζικού ομίλου της Unicredit κ. Φεντερίκο Γκιτσόνι ανέλυε ενθουσιασμένος τα αποτελέσματα της συνεργασίας της εταιρείας με την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση ποδοσφαίρου, το Τσάμπιονς Λιγκ. «Δεσμευόμαστε από ρήτρες εμπιστευτικότητας με την UEFA να αναφέρουμε το ποσό που απαιτείται για την τριετή συνεργασία μας, ωστόσο έχουμε δει τόσο ενθαρρυντικά αποτελέσματα από την πρώτη εμπειρία μας που αποφασίσαμε χωρίς δεύτερη σκέψη να επεκτείνουμε το συμβόλαιο για ακόμα τρία χρόνια, ως το 2015» δήλωσε ο ιταλός τραπεζικός παράγοντας, ο οποίος όταν ρωτήθηκε από «Tο Βήμα» για το ποια ομάδα υποστηρίζει στον τελικό έκρυψε τεχνηέντως την προτίμησή του προς τους Μπλε του Λονδίνου με τον ιταλικής καταγωγής προπονητή κ. Ρομπέρτο ντι Ματέο: «Συνεργαζόμαστε με την Μπάγερν Μονάχου, ενώ η Allianz που ανήκει στον όμιλό μας είναι σπόνσορας του γηπέδου όπου θα γίνει ο τελικός, οπότε νομίζω ότι υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων και μάλλον θα πρέπει να πω Μπάγερν» είπε γελώντας ο 57χρονος ιταλός τραπεζίτης, προτού επιχειρήσει να αναλύσει την πολιτικοοικονομική κατάσταση της Ελλάδας από τη δική του σκοπιά.

Στη συνέντευξη Τύπου που προηγήθηκε είπατε ότι δεν έγιναν οι καλύτερες επιλογές από την Ευρωπαϊκή Ενωση στη διαχείριση της κατάστασης στην Ελλάδα. Τι εννοούσατε;

«Ηταν μια απάντηση στην ερώτηση αν πρέπει να μείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη. Η μοναδική επιλογή για την Ευρώπη είναι να κρατήσει την Ελλάδα στο ευρώ. Η γνώμη μου είναι ότι αυτή είναι και η καλύτερη επιλογή για την Ελλάδα. Αν βέβαια έρθει μια κυβέρνηση που επιλέξει ότι δεν θέλει να μείνει η χώρα στη ζώνη του ευρώ αυτό δεν μπορεί να γίνει λέγοντας απλώς «ciao, ciao». Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να επέλθει συμφωνία με την Ευρώπη για τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί και το χρονοδιάγραμμα που θα πρέπει να τηρηθεί. Είναι κοινά αποδεκτό στον ιδιωτικό τομέα ότι το χρέος της Ελλάδας δεν μπορεί να αποπληρωθεί ποτέ. Ωστόσο οποιαδήποτε συζήτηση επαναδιαπραγμάτευσης δεν μπορεί να ξεκινήσει αμέσως, γιατί υπάρχει το θέμα του ποιος θα χάσει το «πρόσωπό» του. Δεν μπορεί να το πράξει η Ευρώπη, δεν μπορεί να το πράξει μια νέα κυβέρνηση. Αυτό πρέπει να γίνει σταδιακά. Να αλλάξουν τα πρόσωπα και όταν θα καθίσουν σε ένα τραπέζι να διαπραγματευτούν να γνωρίζουν ότι δεν έχουν να χάσουν την αξιοπιστία και το «πρόσωπό» τους».

Η κρίση, λένε, αποτελεί ευκαιρία για επενδύσεις. Ισχύει και για την Ελλάδα αυτό;
«Πριν από δύο χρόνια είχαμε κάποιες συζητήσεις που ποτέ δεν ευοδώθηκαν. Τον τελευταίο καιρό μέσω της Hypovereinsbank με την οποία συνεργαζόμαστε και του ασφαλιστικού κομματιού της έχουμε παρουσία κυρίως στον ναυτιλιακό τομέα. Αυτή την εποχή δεν έχουμε σχέδια επέκτασης σε καμία χώρα, πλην της Κίνας όπου ανοίξαμε νέο υποκατάστημα. Στην Ευρώπη παρακολουθούμε τις εξελίξεις. Το τι θα γίνει στο μέλλον είναι άγνωστο. Αυτή τη στιγμή δεν γίνονται επενδύσεις στην Ελλάδα γιατί υπάρχει κλίμα αβεβαιότητας και ασάφειας».

Η επιστροφή στη δραχμή θα φέρει τη ζητούμενη σταθερότητα;
«(γέλιο) Δεν είμαι σίγουρος. Η επιτυχία της Unicredit και η μεταμόρφωσή της από μια μικρομεσαία ιταλική τράπεζα σε έναν πανευρωπαϊκό κολοσσό οφείλεται στην απόφαση που πήραμε το 1998 να στηρίξουμε το ευρώ. Το κοινό νόμισμα μας βοήθησε αφάνταστα, οπότε οποιαδήποτε σκέψη για επιστροφή στην προ ευρώ εποχή δεν φαίνεται σωστή».

Σας τρομάζει το ντόμινο που θα επακολουθήσει μιας τέτοιας απόφασης;
«Οι εξελίξεις δεν θα επηρεάσουν μόνο τον ευρωπαϊκό Νότο, όπως πιστεύουν κάποιοι. Θα ταρακουνηθεί ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ενωση. Βλέπετε, το ποντάρισμα είναι αρκετά υψηλό. Αυτό που παίζεται είναι το μέλλον της Ενωσης και του ευρώ».

Μήπως είναι μια ευκαιρία να επαναπροσδιορίσουμε την ιδέα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του κοινού νομίσματος;
«Εδώ και αρκετά χρόνια υποστηρίζω ότι δεν υπάρχει μέλλον για την Ευρωπαϊκή Ενωση αν οι πολιτικοί ηγέτες δεν επιλέξουν να χαράξουν ένα μέλλον. Δεν μπορούμε να θέλουμε κοινό νόμισμα χωρίς να υπάρχει ταυτόχρονα μια πολιτική συνοχή και συνεργασία. Δεν λέω να γίνει η Ευρώπη κάτι σαν τις ΗΠΑ. Οχι. Απλώς θεωρώ επιβεβλημένη τη χάραξη μιας κοινής πολιτικής γραμμής ξεκινώντας από απλά πράγματα όπως η δημοσιονομική πολιτική, ο έλεγχος των εξόδων και βεβαίως η θέσπιση κανόνων που θα ισχύουν για όλους. Αν επιθυμούμε να κρατήσουμε το ευρώ, θα πρέπει να ακολουθήσουμε αυτόν τον δρόμο, ειδάλλως μπορούμε να το ξεχάσουμε και να επιστρέψουμε στα παλιά».

Οι αλλαγές κυβερνήσεων μπορούν να βοηθήσουν σε αυτή την κατεύθυνση;
«Εκλογές δεν έχει μόνο η Ελλάδα. Εκλογές γίνονται συνεχώς στην Ευρώπη. Μάλιστα θεωρώ ότι οι νέες κυβερνήσεις που προκύπτουν είναι περισσότερο υπέρ της ενιαίας Ευρώπης απ’ ό,τι οι προηγούμενες. Ακόμη και στη Γαλλία, ο Ολάντ είναι ευρωπαϊστής και ίσως δυσκολευτεί να εφαρμόσει όλα όσα έλεγε προεκλογικά. Είναι διαφορετικός απ’ αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι».

Βρισκόμαστε όμως σε ένα πολιτικό σταυροδρόμι, έτσι δεν είναι;
«Αυτό είναι αλήθεια. Χρειάζονται αποφάσεις, αλλά αυτή τη στιγμή η Ευρώπη δεν μπορεί να κάνει πίσω διότι αν η Ελλάδα ευεργετηθεί οι άλλες «προβληματικές» χώρες θα ζητήσουν ανάλογη μεταχείριση. Η Ελλάδα από την άλλη δεν δέχεται όλα όσα συμβαίνουν εντός των συνόρων και λέει δικαίως «φτάνει, δεν πάει άλλο». Εκεί είναι που παίζεται το κύρος, το «πρόσωπο» που λέγαμε νωρίτερα. Η λογική λέει ότι υπάρχει μόνο μία λύση: η Ελλάδα προχωράει με αυτά που έχει συμφωνήσει και παράλληλα αναζητούνται διέξοδοι με τη σύμφωνη γνώμη της Ευρώπης προκειμένου να ανακουφιστεί η χώρα. Αυτό που πρέπει να γίνει όμως είναι να δοθεί η εντύπωση στις αγορές ότι η κατάσταση είναι υπό έλεγχο. Πρέπει να το καταλάβουν, να πειστούν οι αγορές γι’ αυτό προκειμένου να επέλθει η σταθερότητα».

Να επιστρέψουμε στα βασικά ερωτήματα. Μπορεί να υπάρξει ευρωζώνη με τόσο διαφορετικές οικονομίες, με διαφορετικό κόστος ζωής, με διαφορετικούς μισθούς;
«Η καθημερινότητα των ανθρώπων επηρεάζεται αναπόφευκτα από το ευρώ. Το βιώνουμε στην Ιταλία, εσείς το βιώνετε στην Ελλάδα. Η Ιταλία έχει διαφορετικό κόστος δανεισμού απ’ ό,τι η Γερμανία. Και μιλάμε για τις δύο μεγαλύτερες βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης, καθώς η Ιταλία είναι μεγαλύτερη τόσο απ’ τη Γαλλία όσο και απ’ τη Μεγάλη Βρετανία. Η τράπεζά μας ωστόσο δανείζεται στη Γερμανία με 0,5%, ενώ στην Ιταλία η ίδια τράπεζα με 5,5%. Αυτή η ανισορροπία δημιουργεί προβλήματα».

Θεωρείτε ότι η Ελλάδα μπορεί να αποπληρώσει το χρέος; Είναι λύση η έξοδος από την ευρωζώνη;
«Οχι δεν είναι λύση. Αργά ή γρήγορα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα του χρέους. Είναι πολύ μεγάλο για οποιαδήποτε χώρα. Πρέπει να παρθούν μέτρα προς άλλες κατευθύνσεις, να επιβληθούν νέοι νόμοι για το δημόσιο χρέος, να γίνουν αποδεκτές κάποιες διαφορές στην ποιότητα ζωής μεταξύ του ευρωπαϊκού Βορρά και του Νότου. Επίσης, δεν είναι λογικό να εισπράττονται χρήματα φόρων μόνο από την εργατική τάξη, την ίδια στιγμή που εκατομμύρια ευρώ… μεταναστεύουν σε άλλες χώρες της Ευρώπης χωρίς κανέναν έλεγχο. Η ευκολία της μετακίνησης κεφαλαίων είναι ένα επιπλέον πρόβλημα για την Ελλάδα. Το σίγουρο είναι ότι αν κι εφόσον σταθεροποιηθεί η κατάσταση στην ευρωζώνη χώρες όπως η Ελλάδα θα βρεθούν σε πλεονεκτική θέση! Αυτό γιατί το χαμηλό κόστος επένδυσης και η ασφάλεια του ευρώ θα εγγυώνται αλματώδη ανάπτυξη».

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αφιερώματα
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk