Η χρήσιμη «μέθη» του πληθωρισμού

Περισσότερος πληθωρισμός οδηγεί σε μέθη, ενώ καθόλου πληθωρισμός προκαλεί θάνατο από αφυδάτωση. Η ευρωζώνη και η Ελλάδα δεν πρέπει να υποφέρουν από μια «οικονομική λειψυδρία». Και είναι στο χέρι των επιτελών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να τροφοδοτήσουν τεχνητά την ενίσχυση του πληθωρισμού, ώστε οι οικονομίες της ευρωζώνης «να πιουν ένα ποτηράκι παραπάνω».

Η χρήσιμη «μέθη» του πληθωρισμού | tovima.gr

Μεχρι προσφάτως στην Ελλάδα θεωρούσαμε ότι ο πληθωρισμός είναι επιζήμιος, ότι στην «ψυχή» του κρύβει την ακρίβεια και ότι ροκανίζει το πραγματικό εισόδημα των πολιτών. Και έτσι είναι στην πραγματικότητα. Ο πληθωρισμός «τρώει» το εισόδημα. Αυτό, βεβαίως, προϋποθέτει ότι υπάρχει εισόδημα.

Με άλλα λόγια, πληθωρισμός υπάρχει όταν «κινείται το χρήμα». Οι τιμές αυξάνονται όταν ο «πόλεμος καταναλωτών» μαίνεται. Οταν υπάρχουν αρκετοί που είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν ακριβότερα για να αποκτήσουν αγαθά και υπηρεσίες. Η κίνηση αυτή του χρήματος είναι δείκτης υγείας για μια οικονομία, καθώς δείχνει πως ο κόσμος καταναλώνει και διαμορφώνει με το χρήμα που ξοδεύει υψηλότερες τιμές. Σίγουρα ο καταναλωτής στερείται αγοραστικής δύναμης όταν υπάρχει ακρίβεια, αλλά όταν διαθέτει χρήματα δεν είναι απόλυτα σχολαστικός στο πώς τα ξοδεύει ή τουλάχιστον δεν είναι τόσο προσεκτικός όσο είναι κάποιος που δεν διαθέτει καθόλου χρήματα.

Στην πολυτάραχη, πλέον, ζώνη του ευρώ ο πληθωρισμός έχει σχεδόν καταστεί «δείκτης ευημερίας». Ελάχιστες οικονομίες παρουσιάζουν αυξημένο πληθωρισμό το 2012 – δηλαδή «σχετική» ακρίβεια που είναι αποτέλεσμα της κατανάλωσης – και ακόμη λιγότερες αναμένεται να έχουν υψηλό πληθωρισμό το 2013. Η Ελλάδα, υπό το βάρος των μεγάλων περικοπών των εισοδημάτων, κυρίως στον ιδιωτικό τομέα, εμφανίζει σήμερα πληθωρισμό 1,4% και εκτιμάται πως το 2013 ο πληθωρισμός θα είναι αρνητικός (-0,5%). Η Γερμανία έχει σήμερα πληθωρισμό 2,3% και το 2013 εκτιμάται πως θα είναι κοντά στα επίπεδα του 1,8%.

Θεμελιώδη στοιχείο της ευρωζώνης – και γερμανική επιταγή – είναι η διατήρηση της σταθερότητας των τιμών. Αυτή καταστατικά ορίζεται ως ο ετήσιος ρυθμός πληθωρισμού σε επίπεδα πλησίον του 2%. Και αυτός είναι ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, να κρατά τον πληθωρισμό χαμηλότερα ή στα επίπεδα του 2%.

Ωστόσο, στη σημερινή συγκυρία οι τιμές διολισθαίνουν διαρκώς και όσο η ύφεση βαθαίνει τόσο η ευρωζώνη «βυθίζεται» κάτω από το όριο του 2% στον πληθωρισμό. Ο δε αρνητικός πληθωρισμός (σ.σ.: deflation) που αναμένεται να βιώσει η Ελλάδα το 2013 ουσιαστικά σημαίνει μειωμένη κατανάλωση, περιορισμένη εγχώρια ζήτηση και πάρα πολλά προβλήματα στην αγορά. Στον αρνητικό πληθωρισμό οι τιμές καταρρέουν και η αξία των περιουσιακών στοιχείων ή των αποθεμάτων διαρκώς μειώνεται. Δηλαδή χάνεται αξία από την αντίθετη κατεύθυνση.

Ο Αντρέ Κοστολάνι, ένας κοσμοπολίτης φιλόσοφος των οικονομικών που αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στις αίθουσες των χρηματιστηρίων της Γαλλίας και της Γερμανίας, πίστευε ότι ο πληθωρισμός της τάξεως του 2%-3% είναι επωφελής για την οικονομική ανάπτυξη, καθώς μοιάζει με «δυο-τρία ποτηράκια κρασί που βοηθούν την πέψη και το κυκλοφορικό». Περισσότερος πληθωρισμός οδηγεί σε μέθη, ενώ καθόλου πληθωρισμός προκαλεί θάνατο από αφυδάτωση. Η ευρωζώνη και η Ελλάδα δεν πρέπει να υποφέρουν από μια «οικονομική λειψυδρία». Και είναι στο χέρι των επιτελών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να τροφοδοτήσουν τεχνητά την ενίσχυση του πληθωρισμού, ώστε οι οικονομίες της ευρωζώνης «να πιουν ένα ποτηράκι παραπάνω».

Πώς θα γίνει αυτό; Η ΕΚΤ θα πρέπει να μειώσει το επιτόκιο για τις βασικές της πράξεις αναχρηματοδότησης από το 1% στο 0,50% και να προχωρήσει σε πρόσθετες ενέσεις ρευστότητας μέσω νέας προσφοράς φθηνού τριετούς δανεισμού (LTRO), ο οποίος όμως θα κατευθυνθεί στην πραγματική οικονομία και όχι για την αγορά κρατικού χρέους.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ και η καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ εμφανίσθηκαν προ ημερών έτοιμοι να εισηγηθούν μέτρα ενίσχυσης της ανάπτυξης για την Ελλάδα και την ευρωζώνη. Η διοχέτευση φθηνού χρήματος στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και ο φθηνός δανεισμός των ελληνικών επιχειρήσεων θα ήταν μια καλή αρχή.

Θα πρέπει να καταστεί συνείδηση στην ευρωζώνη ότι η ανάπτυξη θα πρέπει να προηγηθεί της μείωσης του χρέους και της δημοσιονομικής εξυγίανσης. Αλλωστε, τα χρήματα των επενδυτών δεν κατευθύνονται ποτέ σε οικονομίες που πλήττονται από την ύφεση, αλλά σε οικονομίες που αναπτύσσονται. Το Δημοσιονομικό Σύμφωνο και οι άλλες εγγυήσεις για τη δημοσιονομική πειθαρχία στη ζώνη του ευρώ είναι χρήσιμα εργαλεία, αλλά δεν θα προσελκύσουν ποτέ κεφάλαια στην ευρωζώνη.

Μπορεί οι επενδυτές να εξακολουθούν να θεωρούν ασφαλές καταφύγιο τα γερμανικά ομόλογα, αλλά σε κάποια φάση του οικονομικού κύκλου θα ζητήσουν μεγαλύτερες αποδόσεις για τις επενδύσεις τους και θα τα εγκαταλείψουν. Οσο δε η υπόλοιπη ευρωζώνη πλήττεται από την ύφεση και τον αρνητικό πληθωρισμό τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες τα κεφάλαια αυτά να μεταναστεύσουν σε άλλες ηπείρους.

* Δημοσιεύθηκε στο BHMagazino στις 20/5/2012

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk