65ο φεστιβάλ Καννών: Ο Μπραντ Πιτ, πολιτικοποιημένος φονιάς

«Η Αμερική δεν είναι χώρα. Είναι επιχείρηση. Και τώρα δώσ’ μου τα λεφτά μου!».

Κυνικός, αδίστακτος αλλά την ίδια ώρα ρεαλιστής, καλλιεργημένος και με άποψη για όλα, ο Τζάκι, ο φονιάς που υποδύεται ο Μπραντ Πιτ στην ταινία «Killing them sοftly», δεν φεύγει εύκολα από την μνήμη. Το ίδιο θα μπορούσες να πεις και για την ταινία στο σύνολό της. Γυρίστηκε από τον αυστραλό Αντριου Ντόμινικ ο οποίος είχε ήδη συνεργαστεί με τον Πιτ σκηνοθετώντας τον σε μια καλλιτεχνική επιτυχία και των δυο, την «Δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς από τον δειλό Ρόμπερτ Φόρντ». Η επαγγελματική σχέση τους σε μια ταινία όπου το όνομα του Μπραντ εμφανίζεται και ως παραγωγού της ταινίας, δείχνει να προχωρά καλά

Ο Τζάκι είναι επαγγελματίας μέχρι το κόκαλο. Οχι μόνον στην «δουλειά», που είναι βέβαια οι εκτελέσεις ανθρώπων του υποκόσμου αλλά και στις οικονομικές διαπραγματεύσεις με τους «καρχαρίες» δικηγόρους που τον προσλαμβάνουν για τις βρώμικες δουλειές των πελατών που εκπροσωπούν. Ενας μπίζνεσμαν με άλλα λόγια που προτιμά να εκτελεί ανθρώπους από μακριά γιατί δεν αντέχει τα παρακαλετά και τις μύξες των υποψήφιων θυμάτων του. Εκτελώντας τους από μακριά άλλωστε, κάνει την δουλειά του «απαλά» (όπως το θέτει ο ίδιος), προσφέροντας έτσι καλό τόσο στο θύμα, όσο και στον ίδιο, δηλαδή τον θύτη.

Αλλά την ίδια ώρα, ο Τζάκι μπορεί να συζητά για πόρνες και πολιτική κάνοντας αναφορές από τον Τόμας Τζέφερσον μέχρι τον Τζορτζ Μπους Τζούνιορ. Είναι ένας πραγματικά τρομαχτικός αλλά και πολύ αληθινός ήρωας αλλά και ένας ακόμη εκλεκτός ρόλος στην φιλμογραφία του ηθοποιού.

«Οι ταινίες εγκλήματος είναι οι πιο έντιμες όλων σε ότι αφορά την προσέγγισή τους απέναντι στην λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος_ παρουσιάζουν δηλαδή τα πράγματα έτσι όπως είναι: ωμά και στο πρόσωπό σου» είπε ο Μπραντ Πιτ μιλώντας για την ταινία και τον ρόλο του στους δημοσιογράφους το μεσημέρι της Τρίτης. Με το κατάξανθο μαλλί του να χαϊδεύει τους ώμους του και με το μούσι του, ο Πιτ θύμιζε περισσότερο τον …Ιησού Χριστό παρά τον αδίστακτο δολοφόνο με την ροκαμπίλι κόμμωση της ταινίας που παρουσίαζε.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του «Killing them softly» (που θα παιχτεί στην επόμενη χειμερινή σεζόν στην Ελλάδα σε διανομή Audio Visual) είναι ότι ενώ βασίζεται σε ένα μυθιστόρημα του Τζορτζ Β. Χίγκινς γραμμένο πριν από 30 χρόνια, στο φόντο της βρίσκονται διαρκώς τηλεοπτικοί δέκτες με εικόνες από την εποχή της προεκλογικής αναμέτρησης Τζορτζ Μπους Τζούνιορ – Μπάρακ Ομπάμα στην προεκλογική περίοδο του 2008. «Ηταν ο τρόπος μας να σχολιάσουμε την εικόνα της Αμερικής των καιρών μας» είπε ο Ντόμινικ, ο οποίος μάλιστα, δεν ονομάζει την πόλη στην οποία εκτυλίσσεται η ιστορία.

Και είναι άραγε τυχαίο που η ταινία διανέμεται στην Αμερική εν μέσω προεκλογικής περιόδου; «Εντελώς τυχαίο» διαβεβαίωσαν οι Πιτ και Ντόμινικ και μάλιστα ο πρώτος είπε ότι το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε «είναι η ταινία να χρησιμοποιηθεί αρνητικά εν μέσω μιας προεκλογικής περιόδου» που κατά την γνώμη του «θα είναι γεμάτη από αρνητικά μηνύματα ανάμεσα στους ρεπουμπλικανούς και τους δημοκρατικούς.»

«Η Αμερική είναι μια χώρα τεράστιων αντιθέσεων και ενδεχομένως αυτό να είναι ένα από τα καλά της γιατί σημαίνει ότι ιδέες και έννοιες όπως η δικαιοσύνη και η τιμιότητα μπορούν να λειτουργήσουν» είπε ο Πιτ. «Ωστόσο, όσο πιο ισχυρή είναι μια χώρα, άλλο τόσο μεγάλη προσπάθεια θα πρέπει να γίνεται για την προστασία και την φύλαξη αυτών των ιδεών.»

Να σημειωθεί, τέλος, ότι κουτσομπολίστικου περιεχομένου ερωτήσεις δεν ακούστηκαν πολλές κατά την διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, πέραν μιας σχετικής με την ημερομηνία του γάμου του με την Αντζελίνα Τζολί. Η οποία ημερομηνία, όπως διαβεβαίωσε το κοινό ο Μπραντ Πιτ δεν έχει προς το παρόν οριστεί. Η Τζολί πάντως θα συνοδεύσει τον σύντροφό της στην επίσημη πρεμιέρα του «Killing them softly» που θα γίνει το βράδι της Τρίτης στην αίθουσα Λιμιέρ των Κανών.

Κεν Λόουτς με χαμόγελο

Ο Κεν Λόουτς δεν συνηθίζει να σκηνοθετεί κωμωδίες αν και το υπόγειο χιούμορ του υπάρχει ακόμα και στις πιο σκληρές ταινίες του όπως «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι».
Ωστόσο, το βασικό εργαλείο της τελευταίας ταινίας του, «The angel’s share» (Το μερτικό του αγγέλου) που προβλήθηκε εντός συναγωνισμού, είναι πράγματι το χιούμορ. Με τον γνωστή αμεσότητά του, ο βρετανός σκηνοθέτης μας καλεί για μια ακόμη φορά στις φτωχικές συνοικίες της Γλασκόβης, ρίχνοντας αυτή την φορά το βλέμμα του στις περιπέτειες μιας ομάδας καταδικασμένων για ποινικά αδικήματα που είναι αναγκασμένοι να εκτελέσουν την ποινή τους προσφέροντας ώρες «κοινωνικής εργασίας». Μικρή ταινία συγκρινόμενη με παλαιότερες του σκηνοθέτη αλλά και η μόνη που μέχρι σήμερα προκάλεσε γέλια από καρδιάς στους θεατές του 65ου φεστιβάλ των Κανών.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk