65ο Φεστιβάλ Κανών: Η Μαριόν Κοτιγιάρ χωρίς πόδια!

«Με ενδιάφερε να γυρίσω μια ερωτική ιστορία με φόντο μια εποχή κρίσης όπως η σημερινή» είπε το μεσημέρι της Πέμπτης 17 Μαΐου ο γάλλος σκηνοθέτης Ζακ Οντιάρ μιλώντας στους δημοσιογράφους για τη νέα ταινία του «Σκουριά και κόκαλα». «Με ενδιέφερε να δείξω ότι σε μια κρίση, το μόνο όπλο του ανθρώπου είναι η φυσική του δύναμη, σε μια κρίσης, το ένστικτο και πάλι κυριαρχεί.».

«Με ενδιάφερε να γυρίσω μια ερωτική ιστορία με φόντο μια εποχή κρίσης όπως η σημερινή» είπε το μεσημέρι της Πέμπτης 17 Μαΐου ο γάλλος σκηνοθέτης Ζακ Οντιάρ μιλώντας στους δημοσιογράφους για τη νέα ταινία του «Σκουριά και κόκαλα». «Με ενδιέφερε να δείξω ότι σε μια κρίση, το μόνο όπλο του ανθρώπου είναι η φυσική του δύναμη, σε μια κρίσης, το ένστικτο και πάλι κυριαρχεί.».

Στην ταινία του Ζ. Οντιάρ που είναι εμπνευσμένη από διήγημα του βρετανού συγγραφέα Κρεγκ Φέργκιουσον και διαγωνίζεται για τον Χρυσό Φοίνικα, η Μαριόν Κοτιγιάρ υποδύεται μια εκπαιδεύτρια φαλαινών σε θεματικό πάρκο, η οποία ύστερα από ένα ατύχημα στη δουλειά της, χάνει τα πόδια της. Ο μόνος άνθρωπος στον οποίο μπορεί να βρει κουράγιο είναι ένας ολιγομίλητος «μασίστας» ο Αλί, που ζει για το σήμερα, για το τώρα, με βασικό εργαλείο του τις γροθιές και το σώμα του.

Συνεπώς, με κεντρικούς ήρωες δυο ανθρώπους που έχουν αγγίξει τον «πάτο του μπουκαλιού», ο Οντιάρ τήρησε αυτό που είχε στο μυαλό του. Από την μια πλευρά, ο αμόρφωτος άντρας, ο ανερχόμενος Ματίας Σένερτς, πατέρας ανήλικου αγοριού, αναγκασμένος να υποβάλλει τον εαυτό του σε μαρτύρια συμμετέχοντας σε αγώνες κικμπόξινγκ στο δρόμο για την καθημερινή του επιβίωση. Από την άλλη πλευρά, μια νεαρή όμορφη γυναίκα που προσπαθεί να χαράξει νέα πορεία στη ζωή της ξεπερνώντας την προσωπική της τραγωδία.

«Το μόνο κοινό που ενώνει όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως από την κοινωνική και οικονομική τάξη στην οποία ανήκουν είναι το ένστικτο της επιβίωσης και το μερίδιο στην ευτυχία» είπε η Μαριόν Κοτιγιάρ. «Ολοι έχουμε περάσει δύσκολες στιγμές στη ζωή μας και κατά την άποψή μου αυτά τα δύο, το ένστικτο και η αναζήτηση της χαράς μπορούν να σε βοηθήσουν να ξεπεράσεις τις δύσκολες καταστάσεις

Βεβαίως ο Ζακ Οντιάρ δεν επιδιώκει εύκολες λύσεις. Αντιμετωπίζει το θέμα του όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικά και ωμά, αρνείται να «χαϊδέψει» καταστάσεις, λόγος για τον οποίο το φιλμ σε κρατά διαρκώς με τις κεραίες σου τεντωμένες και πολύ δύσκολα μπορείς να αντιληφθείς από πριν τι μπορεί να συμβεί στη συνέχεια.

Διόλου τυχαία, ένας από τους λόγους που έλκυσαν την Κοτιγιάρ στην ταινία ήταν η αδυναμία της να καταλάβει τι ακριβώς είναι η ηρωίδα της όταν διάβασε το σενάριο. «Συνήθως, θέλω να καταλαβαίνω τι πρόκειται να παίξω είπε η ηθοποιός. Εδώ όμως μου ήταν αδύνατον. Και αυτό πραγματικά μου άρεσε.»

Ενα δυσάρεστο θέμα λοιπόν, από το οποίο, ωστόσο, αντλείται μια αχτίδα αισιοδοξίας και ελπίδας, όπως συμβαίνει σε όλες σχεδόν τις ταινίες του Ζακ Οντιάρ ο οποίος πριν από λίγα χρόνια στο ίδιο φεστιβάλ είχε παρουσιάσει τον «Προφήτη», ένα δράμα φυλακών που απέσπασε το μεγάλο βραβείο της επιτροπής αλλά και το βραβείο ερμηνείας.

Η νέα του ταινία έχει ήδη αγοραστεί στην Ελλάδα για προβολή στις κινηματογραφικές αίθουσες.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk