Αξίζει η Ελλάδα να σωθεί;

Αξίζει η Ελλάδα να σωθεί; | tovima.gr

Κάθομαι και σκέφτομαι, προβληματίζομαι, αγχώνομαι για το πως και για το αν θα σωθεί αυτή η χώρα. Μέχρι που μου προέκυψε το εξής αναπάντεχο ερώτημα: αξίζει να σωθεί? Για ποιούς και για πόσους αξίζει να σωθεί και για ποιούς και για πόσους αξίζει να οδηγηθεί στην καταστροφή? Ξεχνώντας την καταγωγή μου και την ιστορία αυτής της χώρας, αν ήμουν η Ιστορία και από τον ψηλό μου βράχο έπρεπε να διαλέξω ποιά χώρα να σώσω και ποιά να αφήσω να κατρακυλήσει στον γκρεμό, γιατί να διάλεγα την Ελλάδα να σωθεί?

Για ποιούς? Για πόσους? Για μία μειοψηφία που ανέκαθεν πλήρωνε το ήθος της και τις αξίες της τόσο χρηματικά όσο και κοινωνικά με τον εξευτελισμό της αντιμετώπισής της ως κορόιδο? Για μία μειοψηφία που παρήγαγε αντί να θερίζει τους καρπούς που δεν έσπειρε και που ανέβηκε την ανηφόρα αντί να κάνει το δρόμο γύρω της? Για μία μειοψηφία που ζει με τις αρχές της και δεν μένει στο να τις διατυμπανίζει απλά στους γύρω της ως περιγραφές ή αναγγελίες? Για μία μειοψηφία που προτίθεται να ξεβολευτεί και να ιδρώσει για να αλλάξει κάτι επιτέλους στον τόπο αυτό? Για μία μειοψηφία που δεν εξέφρασε την αντίδρασή της στρεφόμενη προς το φασισμό ή που δεν επένδυσε τις ελπίδες της στο λαϊκισμό?

Για μία μειοψηφία που δεν αρέσκεται στο να της χαϊδεύουνε τα αυτιά? Για μία μειοψηφία μέρος της οποίας δεν κατάφερε καν να βάλει στη βουλή όσους μιλούσαν την στυφή γλώσσα της λογικής και τη σκληρή γλώσσα της αλήθειας? Για μία μειοψηφία που ο πολιτισμός της δεν της επιτρέπει να μουτζώσει και που δεν έχει μάθει να απαντάει στη βία με βία? Για μία μειοψηφία που έχει παιδεία και όχι άθροισμα απολυτηρίων και πτυχίων? Για μία μειοψηφία που αντιστέκεται στον εκχυδαϊσμό του λόγου και στρέφεται σε αυτόν ως τελευταίο προπύργιο προστασίας από τη βαρβαρότητα?

Είναι δίκαιο μία μειοψηφία να οδηγεί την πλειοψηφία σε ένα δρόμο? Ίσως και να μην είναι. Ίσως και να πρέπει κάποτε ως χώρα να πάρουμε αυτό που μας αξίζει κατά πλειοψηφία. Ίσως να πρέπει να σταματήσουμε να καπηλευόμαστε τα επιτεύγματα και τις διακρίσεις μίας μειοψηφίας Ελλήνων ως εθνικά κατορθώματα. Ίσως να μην είμαστε αυτοί οι λίγοι μεγάλοι Έλληνες που εξυμνούμε αλλά οι πολλοί που κινούμαστε προς αντίθετες κατευθύνσεις από τους ήρωες μας.

Ίσως η χώρα αυτή να μη μας αξίζει να σωθεί. Ίσως να μην είναι δίκαιο για τους λίγους που αξίζουν τη σωτηρία να σωθούν και όλοι οι υπόλοιποι. Ίσως το να ‘χεις μερικά χλωρά σ’ ένα χωράφι ξερά να μη σημαίνει ότι πρέπει να μην πιάσει πυρκαγιά. Λυπάμαι που σκέφτηκα καν κάτι τέτοιο, αλλά ποιός είπε ότι το δίκαιο δεν είναι και λυπηρό? Το ότι είναι δίκαιο να κερδίζει η πλειοψηφία είναι αδιαμφισβήτητο, μόνη μου ελπίδα είναι να έχω κάνει λάθος τα νούμερα…

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk