Βερολίνο: Η ανάγκη για συμβιβασμό δεν αναιρεί την καχυποψία για τον Ολάντ

Ανγκελα Μέρκελ και Φρανσουά Ολάντ: με άλλα λόγια λιτότητα ή ανάπτυξη, ρήξη ή συμβιβασμός; «Παρά τις πολιτικές διαφορές τους, η κρίση στην ευρωζώνη ασκεί τεράστια πίεση και τους αφήνει ελάχιστα περιθώρια για ελιγμούς. Προβλέπω, λοιπόν, έναν συμβιβασμό», γράφει σε ανάλυση στο BBC o Γκάβιν Χιούιτ.

Ανγκελα Μέρκελ και Φρανσουά Ολάντ: με άλλα λόγια λιτότητα ή ανάπτυξη, ρήξη ή συμβιβασμός; «Παρά τις πολιτικές διαφορές τους, η κρίση στην ευρωζώνη ασκεί τεράστια πίεση και τους αφήνει ελάχιστα περιθώρια για ελιγμούς. Προβλέπω, λοιπόν, έναν συμβιβασμό», γράφει σε ανάλυση στο BBC o Γκάβιν Χιούιτ.

Η καγκελάριος έχει πει ότι θα υποδεχθεί τον γάλλο πρόεδρο με «ανοιχτές αγκάλες».

«Αλλά στο Βερολίνο υπάρχει καχυποψία για τον Ολάντ. Δεν τους αρέσει το γεγονός ότι στη διάρκεια της εκστρατείας του, μίλησε κατά της λιτότητας και υπέρ της ανάπτυξης στην ευρωζώνη. Πολλοί το είδαν σαν απόπειρα να αναλάβει η Γαλλία ηγετική θέση στην Ευρώπη» γράφει ο Χιούιτ και συνεχίζει:


«Οι δύο ηγέτες έχουν διαφορετικό πολιτικό παρελθόν. Η Μέρκελ, που μεγάλωσε στην κομμουνιστική πρώην Ανατολική Γερμανία, ξέρει από γερμανική ιστορία και έχει διδαχθεί το μάθημα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης – ότι ο καλπάζων πληθωρισμός θα μπορούσε να καταστρέψει τη δημοκρατία.


Η ενστικτώδης αντίδρασή της προς τους Ελληνες, και άλλους, ήταν ότι θα πρέπει να διδαχθούν ένα μάθημα, ότι δεν μπορούν να ξοδεύουν περισσότερα από όσα έχουν.


Ο Ολάντ είναι ένας Σοσιαλιστής που άρχισε την πολιτική του καριέρα επί Φρανσουά Μιτεράν. Ενστικτωδώς, θέλει να διατηρήσει τον γαλλικό τρόπο ζωής, με το γενναιόδωρο κράτος πρόνοιας. Υποσχέθηκε να αυξήσει τον κατώτερο μισθό, να προσλάβει 60.000 δασκάλους στο δημόσιο και να μειώσει τα όρια συνταξιοδότησης.


Αλλά η πιο κρίσιμη διαφωνία Μέρκελ και Ολάντ είναι για τη λιτότητα στην ευρωζώνη. Ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας δεν πιστεύει ότι αυτή η πολιτική έχει αποτελέσματα.


«Η λιτότητα δεν μπορεί να είναι πλέον η μόνη λύση», είπε. Στη διάρκεια της εκστρατείας του, δεσμεύθηκε να επαναδιαπραγματευθεί το σύμφωνο δημοσιονομικής πειθαρχίας (σ.σ.: που προβλέπει έλλειμμα στο 3%, χρέος στο 60% του ΑΕΠ, και κυρώσεις για τους παραβάτες).


Για τη Μέρκελ, αυτό το σύμφωνο είναι το κλειδί για την μελλοντική επιβίωση του ευρώ. Εχει δηλώσει επανειλημμένως ότι «δεν είναι ανοιχτό σε νέες διαπραγματεύσεις».


Ο Ολάντ απάντησε λέγοντας ότι «δεν μπορεί η Γερμανία να αποφασίζει για όλους τους άλλους στην Ευρώπη». Στο Βερολίνο γνωρίζουν καλά ότι, πολιτικώς, θα είναι δύσκολο για τον Ολάντ να κάνει πίσω στο ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης – τουλάχιστον μέχρι τις βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία, τον Ιούνιο.


Μετά, οι περισσότεροι περιμένουν κάποιον συμβιβασμό.


Λένε ότι η Μέρκελ θα αποδεχθεί ένα κεφάλαιο για την ανάπτυξη στο σύμφωνο δημοσιονομικής πειθαρχίας. Θα αποδεχθεί την εκταμίευση κονδυλίων από την ΕΕ για μεγάλα έργα υποδομών, και την αύξηση των κεφαλαίων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδεύσεων.


Αλλά αυτό, για το οποίο δεν πρόκειται να συμβιβαστεί, είναι η χρηματοδότηση της ανάπτυξης από δανεισμό» καταλήγει ο Χιούιτ.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk