Το δέντρο που πληγώναμε…

Το δέντρο που πληγώναμε… | tovima.gr

Από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι σήμερα, εγώ και κάποιοι από τους φίλους μου που ήμασταν περήφανοι να νοιώθουμε αριστεροί και ευρωπαϊστές, οπαδοί μιας Ευρώπης των πολιτών, του κοινωνικού κράτους, μιας Ευρώπης που τη συνδέει η μακριά πορεία της στο χρόνο και η πίστη της στη Δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, παρά την απογοήτευση που μας προκάλεσε η υποδούλωσή της στις «αγορές», προσδιορίσαμε τη στάση μας με γνώμονα την παραμονή της Ελλάδας στο Ευρώ και στην Ευρώπη.

Αυτή η κυρίαρχη επιλογή μας δε σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι συνταχτήκαμε με τις επιλογές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, ούτε ότι δεν αναγνωρίζουμε τη βαθύτατη οικονομική, κοινωνική , πολιτική και ανθρωπιστική κρίση που μαστίζει τη χώρα, αλλά και εμάς τους ίδιους με βαρύτατες συνέπειες στο βιοτικό μας επίπεδο. Ταυτόχρονα όμως, η βαθιά αυτή κρίση ανέδειξε τις παθογένειες στη λειτουργία του κράτους, τη διαπλοκή του κράτους με τον πολίτη, των κομμάτων με τις συντεχνίες , τη βαθιά σήψη της κοινωνίας που αποδεχόταν τη διαφθορά, αρκεί να μπορούσε και αυτή να παίρνει μέρος στο πάρτι.

Οι εκλογές της 6ης Μαΐου, όμως υπήρξαν ένα σοκ, μια βαθιά απογοήτευση για την κοινωνία μας , που ανιστόρητα και σε ρόλο κακομαθημένου παιδιού θέλει και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο, ψήφισε πάλι οργισμένα, όπως οργισμένα ψήφισε το Νοέμβριο του 1920 με αποτέλεσμα τη Μικρασιατική καταστροφή. Η είσοδος της Χρυσής Αυγής στη Βουλή, το γεγονός ότι πάνω από 400.000 «πολίτες» αυτής της χώρας που μέτρησε 1.500.000 νεκρούς στο 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ανέδειξε την αποτυχία των κοινωνικών θεσμών, όπως η οικογένεια και το σχολείο στη μεταβίβαση της συλλογικής μνήμης που είναι ο συνεκτικός ιστός του λαού.

Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ, που δυστυχώς από πόλος της ανανεωτικής Αριστεράς, η οποία αποτελούσε την έκφραση όσων ονειρευόμαστε μια Ευρώπη των πολιτών, μετατράπηκε στην πιο ακραία έκφραση λαϊκισμού και τυχοδιωκτισμού, ανέδειξε τον καταναλωτικό χαρακτήρα της κοινωνίας μας που όταν οι προσφορές του μαγαζιού που ψώνιζε τελείωσαν άλλαξε μαγαζί.

Αναρωτιέμαι έχουν σκεφτεί τα παλιά στελέχη του ΣΥΝ ποιοι τους έδωσαν το 17%; Έχουν σκεφτεί ότι το πιο διεφθαρμένο, συντεχνιακό και βολεμένο κομμάτι του ΠΑΣΟΚ είναι οι όψιμοι ψηφοφόροι-πελάτες του, και ότι από αυτό το 17% λείπει το 3% που ήταν η σταθερή εκλογική του βάση τους δύσκολους καιρούς που ο λόγος του δεν χάιδευε αυτιά; Δε θα αναφερθώ στα όσα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν έχω καταλάβει και τι ακριβώς λέει, μια και ανάλογα με το ποιος μιλά μεταφερόμαστε από τα κολχόζ της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης στη διαπραγμάτευση, και από την υπερφορολόγηση των επιχειρήσεων (που δε θα υπάρχουν βέβαια για να τις φορολογήσει) στα υποχρεωτικά δάνεια των πολιτών.

Θα αναφερθώ όμως, στο τέλος της αφήγησης για την Ελλάδα που ενώνεται στις δυσκολίες και τα καταφέρνει και στο τέλος της αφήγησης για την υπεύθυνη αριστερά. Με δυσκολία πια θα ξαναδηλώσω αριστερή, γιατί με μεγάλη λύπη αναγνωρίζω ότι η σημειολογία του όρου αλλάζει. Και μια που όλοι κάνουν πλάκα με τη χώρα, σκέφτομαι να προτείνω και εγώ μια καλή: Να ψηφίσουμε όλοι ΣΥΡΙΖΑ στις επερχόμενες εκλογές, ώστε να φτιάξει αυτοδύναμη κυβέρνηση και είτε να μας σώσει με τον τσαμπουκά του, είτε να μας βγάλει από το Ευρώ και την Ευρώπη, αλλά με την ευθύνη του και την υπογραφή του, ώστε να είναι εφικτή και η απόδοση ευθυνών. Είναι βέβαιο, ότι το 17% που τον ψήφισε θα τον επιβραβεύσει ανάλογα, εξάλλου τη Μικρασιατική καταστροφή ακολούθησε το Γουδή.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk