Κάννες 2012: Φόρος τιμής στις κλασικές (και αποκαταστημένες) αξίες

Την ώρα που η σχέση ανάμεσα στον σύγχρονο κινηματογράφο και την ιστορική κινηματογραφική μνήμη δείχνει να φθίνει όλο και πιο πολύ από την κυριαρχία της «ψηφιακής εποχής», το φεστιβάλ των Καννών τιμά το παρελθόν μέσα από το παράλληλο πρόγραμμα Cannes Classics που παρουσιάζει ψηφιακά αποκαταστημένες, κλασικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Την ώρα που η σχέση ανάμεσα στον σύγχρονο κινηματογράφο και την ιστορική κινηματογραφική μνήμη δείχνει να φθίνει όλο και πιο πολύ από την κυριαρχία της «ψηφιακής εποχής», το φεστιβάλ των Καννών τιμά το παρελθόν μέσα από το παράλληλο πρόγραμμα Cannes Classics που παρουσιάζει ψηφιακά αποκαταστημένες, κλασικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Και δεν είναι καθόλου τυχαίο που το Cannes Classics εντάσσεται στο επίσημο πρόγραμμα του φεστιβάλ τιμώντας έτσι τόσο τις ταινίες και τους δημιουργούς, όσο και τις εταιρίες παραγωγής, τους κατόχους δικαιωμάτων των ταινιών, τις κινηματογραφικές βιβλιοθήκες αλλά και τα εθνικά αρχεία όλου του κόσμου.

Το Cannes Classics είναι θεσμός εδώ και μερικά χρόνια. Οι περισσότερες από τις ταινίες που προβάλλονται σε κάθε φεστιβάλ βρίσκουν θέση στο Palais de Festival, εκεί δηλαδή όπου γίνονται οι προβολές του διαγωνιστικού τμήματος, στην Σάλα Μπουνιουέλ και στην ειδική αίθουσα που κατασκευάστηκε πριν από μερικά χρόνια με αφορμή τα 60στά γενέθλια του φεστιβάλ των Καννών.

Εφέτος θα παιχθούν 13 κλασικές ταινίες μεγάλου μήκους, δυο μικρού και τέσσερα ντοκιμαντέρ. Ολες αυτές οι ταινίες κάνουν την παγκόσμια πρεμιέρα τους στη νέα μορφή τους.

Και τι ταινίες!

Με 25 επιπλέον λεπτά, το «Κάποτε στην Αμερική», κύκνειο άσμα του ιταλού auteur Σέρτζιο Λεόνε έχει ξαναμονταριστεί ακριβώς πάνω στο πρότυπο που επιθυμούσε ο σκηνοθέτης του κάτι που δεν είχε συμβεί στην πρώτη προβολή της ταινίας, το 1984. Η αποκατάσταση της ταινίας έγινε υπό την αιγίδα του The Film Foundation ,πρόεδρος του οποίου είναι ο Μάρτιν Σκορσέζε, ενώ για την πρεμιέρα αυτής της κόπιας έχουν κληθεί να δώσουν το παρόν τρεις από τους πρωταγωνιστές του «Κάποτε στην Αμερική», ο Ρόμπερτ ντε Νίρο, η Ελίζαμπεθ Μακ Γκόβερν και η Τζένιφερ Κόνελι.

Επετειακή όμως είναι και η προβολή του σπουδαίου «Λόρενς της Αραβίας» του Ντέιβιντ Λιν που γυρίστηκε και διανεμήθηκε πριν από ακριβώς μισό αιώνα. Η Sony Pictures ανέλαβε την αποκατάσταση της ταινίας αλλά δεν έχει διευκρινιστεί αν ο πρωταγωνιστής της, Πίτερ Ο’ Τούλ θα τιμήσει με την παρουσία του το φεστιβάλ.

Η εταιρία παραγωγής Pathe παρουσιάζει την πιο υποτιμημένη ίσως ταινία του Ρόμαν Πολάνσκι, την «Τες, Γλυκιά μου εξαδέλφη» (1979) που βασίζεται στο μυθιστόρημα του Τόμας Χάρντι. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν ο Πολάνσκι και η πρωταγωνίστρια της ταινίας Ναστάζια Κίνσκι δώσουν τελικά το παρόν στην επίσημη προβολή της ταινίας όπως υποσχέθηκαν.

Για τα 100 χρόνια λειτουργίας της, η Universal Pictures ανακατασκεύασε τα «Σαγόνια του καρχαρία» (1975) του Στίβεν Σπίλμπεργκ, μια εμβληματική παραγωγή του συγκεκριμένου στούντιο, ενώ τα Εθνικά Αρχεία του British Film Institute και πιο συγκεκριμένα ο κλάδος «Rescue the Hitchcock 9» που στόχο έχει την σωτηρία εννέα βωβών ταινιών του Χίτσκοκ θα παρουσιάσει το «The ring», παραγωγή του 1927.

Αλλωστε, πέραν των πολύ γνωστών αγγλόφωνων παραγωγών που προαναφέρθηκαν υπάρχουν και οι ευρωπαϊκές όπως το «Ταξίδι στην Ιταλία» (1954) του Ρομπέρτο Ροσελίνι, και η «Cleo de 5 a 7» («Δυο ώρες στην ζωή μιας γυναίκας», 1962) της Ανιές Βαρντά αλλά και άγνωστοι θησαυροί από την Ανατολή, όπως το «After the curfew» (1954) του Ινδονήσιου Ουσμάρ Ισμαίλ, η «Kalpana» (1948) του ινδού Ουντάι Σανκάρ και η «Μπαλάντα του Ναραγιάμα» του ιάπωνα Σοέι Ιμαμούρα που είχε βραβευθεί στις Κάνες με τον Χρυσό Φοίνικα το 1983.

Επίσης, σύμφωνα με το φεστιβάλ, ο ρώσος σκηνοθέτης Αντρέι Κοντσαλόφσκι θα έρθει για την παρουσίαση της αποκαταστημένης κόπιας της αριστουργηματικής ταινίας του, το «Τρένο της μεγάλης φυγής» που στο φεστιβάλ του 1986 συναγωνιζόταν στο επίσημο πρόγραμμα για τον Χρυσό Φοίνικα.

Σε ότι αφορά τα τέσσερα ντοκιμαντέρ, είναι όλα πρόσφατες παραγωγές και αφορούν τέσσερα σημαντικά πρόσωπα του παγκόσμιου κινηματογράφου. Ο Ρόμπερτ Γουέιντε παρουσιάζει το «Woody Allen: a documentary», ένα ντοκιμαντέρ για τον Γούντι Αλεν, ο Γκρεγκ Μπάρσον το «Method to the madness of Jerry Lewis» («Μέθοδος στη τρέλα του Τζέρι Λούις»), η κόρη του Τζον Μπούρμαν, Κάτριν γύρισε το «Me and my dad» («Εγώ και ο μπαμπάς μου») και η Εμανουέλ Μπαρνόλ το «Claude M le cinema», ένα ντοκιμαντέρ για τον γάλλο σκηνοθέτη Κλοντ Μιλέρ που πέθανε πριν από λίγο καιρό και του οποίου η ταινία «Therese D.» κλείνει την αυλαία της εφετινής διοργάνωσης.

Το 65ο φεστιβάλ κινηματογράφου των Κανών αρχίζει την Τετάρτη 16 Μαίου και ολοκληρώνεται την Κυριακή 27 του μηνός.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk