Καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν…

Επιτέλους ξορκίσαμε με την ψήφο μας τον δαίμονα του μνημονίου, εκδηλώσαμε την οργή μας κατατροπώνοντας τους εταίρους του δικομματισμού και τώρα αρμενίζουμε ξυλάρμενοι με βάρκα την ελπίδα πως ό,τι και να γίνει θα μείνουμε στο ευρώ… Ελα όμως που η σοφή ψήφος του ελληνικού λαού,

Καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν… | tovima.gr
Επιτέλους ξορκίσαμε με την ψήφο μας τον δαίμονα του μνημονίου, εκδηλώσαμε την οργή μας κατατροπώνοντας τους εταίρους του δικομματισμού και τώρα αρμενίζουμε ξυλάρμενοι με βάρκα την ελπίδα πως ό,τι και να γίνει θα μείνουμε στο ευρώ… Ελα όμως που η σοφή ψήφος του ελληνικού λαού, που από τη μία ύψωνε το αντιμνημονιακό της ανάστημα προς τους Ευρωπαίους και από την άλλη ήθελε να δώσει την ευκαιρία για μια κάποια κυβέρνηση συνεργασίας, αποδεικνύεται εκ των υστέρων δίκοπο μαχαίρι… Γιατί, όπως φαίνεται, όλος αυτός ο πολιτικός αχταρμάς που μας προέκυψε μέσα από την οργή μας είναι εξαιρετικά δύσκολο να μπορέσει να βρει τον ελάχιστο κοινό τόπο που θέλουμε. Και στην Ευρώπη δηλαδή να μείνουμε και να ξαναγυρίσουμε στις παλιές καλές ημέρες της ευμάρειας. Με λίγα λόγια, ο τετραγωνισμός του κύκλου.
Ετσι μαζί με το οικονομικό αδιέξοδο που βρισκόμαστε, αποκτήσαμε τώρα και ένα πολιτικό αδιέξοδο. Που δυστυχώς, αν θέλουμε να δούμε τις προεκτάσεις, αφορά και τον γενικότερο πια προσανατολισμό της χώρας. Θέλουμε να αλλάξουμε πολιτική, θέλουμε να αλλάξουμε πολιτικούς, αλλά δεν θέλουμε επί της ουσίας να αλλάξουμε εμείς. Νοσταλγούμε την εποχή του Ανδρέα, όπου το χρήμα έρρεε άφθονο, ενώ ένα μεγάλο μέρος από εμάς θεώρησε ότι βρήκε τον άξιο διάδοχό του στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα. Αντιευρωπαϊκή ρητορεία, χάιδεμα αφτιών προς πάσα κατεύθυνση, ανέξοδες υποσχέσεις σωτηρίας, επιστροφή στα κεκτημένα που δικαιούμαστε. Καβάλα στο κύμα τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ, με την έπαρση του νικητή και τροπαιούχου, δεν φιλοδοξεί φυσικά να γίνει εταίρος σε μια κυβέρνηση και να υποστεί τις πολιτικές συνέπειες, αλλά προτιμά να μείνει απ’ έξω και να αλώσει οριστικά τον χώρο του ΠαΣοΚ.
Υπάρχει βέβαια ένα… μικρό πρόβλημα. Οσο και να καταγγείλουμε τους τοκογλύφους, όσο και να αρνηθούμε να πληρώνουμε το χρέος, λεφτά για να επιστρέψουμε στο προ της κρίσης βιοτικό επίπεδο δεν υπάρχουν. Οσο για την περιβόητη κρατικοποίηση των τραπεζών που θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ, για να μην αναφερθούμε στις άλλες αθρόες υποσχέσεις του, πολύ γρήγορα θα αντιληφθεί ότι βρίσκεται μπροστά σε ένα πουκάμισο αδειανό… Να γίνουν εκλογές λοιπόν, να αυξήσει όπως είναι πολύ πιθανό το ποσοστό του ο ΣΥΡΙΖΑ, για να ξαναβρεθούμε στο ίδιο σημείο, με κάποιες ενδεχομένως αλλαγές συσχετισμών. Για να ξαναρχίσουν τα κομματικά παζάρια, με την οικονομία να βρίσκεται σε κώμα, τα κρατικά ταμεία άδεια και όχι πια ορατή, αλλά προ των πυλών, την απειλή εξόδου από το ευρώ. Και με πιθανό το ενδεχόμενο ο κ. Τσίπρας να κληθεί να διαχειριστεί την κατάσταση σε χειρότερο σημείο από το σημερινό.
Μια ζωή η Αριστερά διεκδικεί την απλή αναλογική, αλλά δεν θέλει ποτέ να μπει σε ουσιαστική συζήτηση για κυβερνήσεις συνεργασίας που αποτελούν αναγκαία συνθήκη αυτού του εκλογικού συστήματος. Γιατί δυστυχώς οι πολιτικοί συμβιβασμοί σε αυτή τη χώρα ήταν πάντα συνώνυμοι με την προδοσία. Ποια επαναδιαπραγμάτευση με ποιον και πότε θα κάνουμε λοιπόν με τους δανειστές μας, όταν το μόνο που υπάρχει εδώ είναι οι απειλές, οι υποσχέσεις, τα συνθήματα και το απέραντο πολιτικό κενό;

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk