Οι περικοπές σε μια οικονομία σε ύφεση βαθαίνουν περισσότερο την ύφεση

Οι περικοπές σε μια οικονομία σε ύφεση βαθαίνουν περισσότερο την ύφεση | tovima.gr

Τα έσοδα του κράτους, από τα οποία εξυπηρετούνται όλες οι λειτουργίες και οι δαπάνες του, προέρχονται κύρια από την φορολογία, άμεση και έμμεση. Για να υπάρξει απόδοση της φορολογίας πρέπει να υπάρχει φορολογητέα ύλη, οικονομική δραστηριότητα. Δηλαδή, παραγωγή, μεταποίηση, κατασκευή, διακίνηση, διάθεση, κατανάλωση, παροχή υπηρεσιών. Με λίγα λόγια, ανάπτυξη. Ένα προϊόν που παράγετε, μια υπηρεσία που παρέχεται, σε όλα τα στάδια, μέχρι τον τελευταίο καταναλωτή, αποδίδει έσοδα στο κράτος. Είτε μέσω της φορολόγησης του ίδιου του προϊόντος, π.χ. τσιγάρα-ποτά-καύσιμα. Είτε μέσω του φόρου προστιθέμενης αξίας (Φ.Π.Α.). Είτε με την φορολόγηση των εισοδημάτων. Όλων όσοι εμπλέκονται σ’ αυτή τη διαδικασία, μέχρι την κατανάλωση. Τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν για τα έσοδα μέσω του Φ.Π.Α., του πρώτου τετραμήνου του 2012, δείχνουν μείωση της τάξης του 14% σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό.
Στο ίδιο επίπεδο φαίνεται ότι θα κυμανθούν και τα έσοδα απο την φορολόγηση των εισοδημάτων. Όλα συνηγορούν σε αυτή την κατεύθυνση. Η συνεχιζόμενη πτώση του τζίρου και τα καθημερινά λουκέτα των επιχειρήσεων θα συρρικνώσουν ακόμη περισσότερο τα έσοδα του κράτους. Η διεύρυνση της φορολογητέας βάσης, που αποτελεί ισονομία και ισοπολιτεία, η αύξηση της φορολογητέας ύλης, η λειτουργία των θεσμών και των νόμων του κράτους, με την προϋπόθεση μιας δίκαιης κατανομής της φορολογίας και των βαρών, εξασφαλίζει και διασφαλίζει τα απαραίτητα έσοδα για την λειτουργία του και την κάλυψη των δαπανών του σε υγεία, παιδεία, πρόνοια κ.λ.π.
Η συνταγή των περικοπών και της περαιτέρω μείωσης των λαϊκών εισοδημάτων, δεν είναι απλώς λαθεμένη. Είναι καταστροφική. Θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη ύφεση την οικονομία και εν τέλη σε έμφραγμα και σε άδεια κρατικά ταμεία. Η κρίση που μαστίζει εδώ και δυόμισι χρόνια τη χώρα είναι κρίση χρέους. Είναι η αδυναμία εξυπηρέτησης του εξωτερικού χρέους, που γιγαντώθηκε κάτω από άγνωστες και αδιευκρίνιστες συνθήκες για το σύνολο του λαού, γνωστές όμως σε όσους βρίσκονταν στην διακυβέρνηση της χώρας εδώ και κάποιες δεκαετίες. Δεν προέκυψε μέσα σε μία νύχτα, ούτε υπήρξαν απρόβλεπτοι παράγοντες.
Είναι αποτέλεσμα της ανεπάρκειας και ανικανότητας των διαχειριστών της εξουσίας. Μιας αλόγιστης κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος, προφανώς για σκοπούς που ουδεμία σχέση έχουν με την ανάπτυξη, την παραγωγική διαδικασία και την δημιουργία συνθηκών ανταγωνισμού. Ακόμη και οι επιδοτήσεις που απλόχερα μοιράζονταν, αν και δεν ήταν χρήματα εξολοκλήρου ελληνικά, υποτίθεται για την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, συνθηκών ανταγωνισμού και ανάπτυξης, ποτέ δεν ελέγχθηκαν εάν χρησιμοποιήθηκαν για τον σκοπό που δόθηκαν και αν είχαν το αποτέλεσμα που προδιέγραφαν.
Τα ελλειμματικά έσοδα του κράτους εφόσον προορίζονται για την εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους είναι επόμενο να δημιουργήσουν πρόβλημα στην λειτουργία του και στην κάλυψη των δαπανών του. Η πίεση που ασκείται σήμερα από τους δανειστές μας για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους οδηγεί αναπόφευκτα τους διαχειριστές της εξουσίας, ντόπιους και τροϊκανούς, στις εύκολες για αυτούς λύσεις. Στις περικοπές. Στις μειώσεις μισθών και συντάξεων. Στην αύξηση και στην επιβολή νέων φόρων με την μορφή χαρατσιών.
Σίγουρα, επιβάλλεται να δεχθούμε την περικοπή αχρείαστων δαπανών ενός σπάταλου κράτους. Όμως, η αλόγιστη άντληση των υδάτων από τις υπόγειες δεξαμενές θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην ξηρασία και ακολούθως στην καταστροφή της καρποφορίας. Για να επανέλθει η παραγωγική διαδικασία θα πρέπει να “ανοίξουν” οι ουρανοί, ώστε να γεμίσουν ξανά οι υπόγειες δεξαμενές. Κάτι τέτοιο δεν φαντάζει εφικτό σήμερα. Τα σύννεφα που έχουν συγκεντρωθεί στον ελληνικό ουρανό δεν κομίζουν την αναγέννηση της φύσης.
Μάλλον επιβουλεύονται ότι έχει απομείνει. Η συνεχιζόμενη αφαίμαξη, κυρίως των λαϊκών εισοδημάτων, το μόνο που θα καταφέρει είναι να μετακυλίσει το κρατικό έλλειμμα στις πλάτες του λαού. Και αν το κράτος με τις περικοπές και τις νέες φορολογήσεις καταφέρνει, προσωρινά, να καλύψει τις επείγουσες δανειακές του ανάγκες, ο λαός που ήδη έχει φθάσει, αν όχι ξεπεράσει, στα όριά του, θα δηλώσει, χωρίς αμφιβολία, αδυναμία να συνεχίσει να είναι νομοταγής. Με λίγα λόγια, πριν επέλθει, νομοτελειακά, η χρεοκοπία του κράτους, θα έχει ήδη χρεοκοπήσει ο λαός.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk