Το Επταήμερο του Διόδωρου

Θα περάσει τους 30ο Κελσίου η θερμοκρασία την Κυριακή, υποστηρίζουν οι μετεωρολόγοι• δεν θα περάσουν αθροιστικά ΠαΣοΚ και Νέα Δημοκρατία το 50%, εκμυστηρεύονται ψιθυριστά στους φίλους τους οι εκλογολόγοι – γιατί ηλίθιος νόμος τους επιτρέπει να μας ρωτούν τι θα ψηφίσουμε αλλά τους απαγορεύει να δημοσιεύουν αυτά που μαθαίνουν όταν απαντάμε. Μόνο στα κόμματα επιτρέπεται να λένε τι μαθαίνουν, γιατί μόνο αυτά επιτρέπεται να διενεργούν δημοσκοπήσεις τις δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές.

Το Επταήμερο του Διόδωρου | tovima.gr
Ανώτερα κόμματα, κατώτεροι πολίτες

Βρέξει-χιονίσει, ο Ολάντ τουλάχιστον θα κερδίσει.

Θα περάσει τους 30ο Κελσίου η θερμοκρασία την Κυριακή, υποστηρίζουν οι μετεωρολόγοι• δεν θα περάσουν αθροιστικά ΠαΣοΚ και Νέα Δημοκρατία το 50%, εκμυστηρεύονται ψιθυριστά στους φίλους τους οι εκλογολόγοι – γιατί ηλίθιος νόμος τους επιτρέπει να μας ρωτούν τι θα ψηφίσουμε αλλά τους απαγορεύει να δημοσιεύουν αυτά που μαθαίνουν όταν απαντάμε. Μόνο στα κόμματα επιτρέπεται να λένε τι μαθαίνουν, γιατί μόνο αυτά επιτρέπεται να διενεργούν δημοσκοπήσεις τις δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές.

Και αυτό το γεγονός, ότι τις τελευταίες 15 ημέρες πριν από τις εκλογές μόνο τα κόμματα δικαιούνται να κάνουν δημοσκοπήσεις και να μαθαίνουν τα αποτελέσματά τους, είναι ενδεικτικό της αντίληψης που έχει για τον εαυτό του το ελληνικό πολιτικό σύστημα: τα κόμματα επιτρέπεται να γνωρίζουν και να καθορίζουν τις κινήσεις τους σε σχέση με τους πολίτες, τα μέσα επικοινωνίας δεν έχουν δικαίωμα να μάθουν και να τους ενημερώσουν ώστε να καθορίσουν και αυτοί τις κινήσεις τους σε σχέση με τα κόμματα.
Ητοι, τα κόμματα είναι πάνω από τους θεσμούς της κοινωνίας των πολιτών, πάνω από τους πολίτες που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν. Και κανένα από τα εν τη Βουλή ελληνικά κόμματα, από την άκρα Αριστερά ως την άκρα Δεξιά, δεν έχει αμφισβητήσει αυτή την ανωτερότητα, στην οποία όμως εδράζονται όλα τα προνόμια πολιτικών και κομμάτων, από την ποινική ασυλία ως τη διαχείριση του κράτους σαν να ήταν κομματική επιχείρηση, περνώντας από την πλουσιοπάροχη κρατική επιχορήγηση.
* Για τούτο ενοχλούμαι όταν ακούω για ανατροπές που δεν θίγουν αυτά τα ζητήματα και πιστεύουν πως η κρατικοποίηση των τραπεζών είναι κρισιμότερο ζήτημα για την ευτυχία μας από την κοινωνικοποίηση του πολιτικού συστήματος: αν το πολιτικό σύστημα μείνει ως έχει, οι κρατικές τράπεζες θα υπάρχουν για να δίνουν ακόμα μεγαλύτερα δάνεια στα κόμματα, αυτή είναι η αλήθεια.

Ετοιμοι για όλα
* Καλοκαιρινός καιρός, χειμωνιάτικο πολιτικό κλίμα, κλιματική αλλαγή που δεν την είχε προβλέψει κανείς, ημερολόγιό μου. Με καταστροφικές ίσως συνέπειες: αν η κυβέρνηση που θα σχηματιστεί, αν σχηματιστεί, μετά τις εκλογές δεν έχει την υποστήριξη ή την ανοχή του 51%, θα της φωνάζουν Τσίπρας και Καμμένος «παραιτήσου, δεν δικαιούσαι διά να κυβερνάς» – και ας μην είχε καμία κυβέρνηση από το 1974 και μετά, πλην της πρώτης εκείνης του Κωνσταντίνου Καραμανλή με το 53%, την απόλυτη πλειοψηφία του εκλογικού σώματος και συνήθως όλα τα άλλα κόμματα καταψήφιζαν όποιον νόμο έφερνε στη Βουλή. Ητοι, σχεδόν όλοι οι νόμοι είναι «πλειοψηφικοί στη Βουλή, μειοψηφικοί στον λαό», που θα έλεγε και το ΚΚΕ, αλλά το πράγμα κυλούσε γιατί όλοι ήξεραν ότι δεν γινόταν αλλιώς.
Αλλά αν ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος πάρουν μεγάλα ποσοστά στις εκλογές, θα πιστεύουν ότι είναι η ώρα να διαλύσουν ΠαΣοΚ και ΝΔ και να κληρονομήσουν τους ψηφοφόρους τους. Θα κάνουν ό,τι μπορούν, λοιπόν, για να αμφισβητήσουν τη νομιμοποίηση όποιας κυβέρνησης προκύψει. Και θα έχουμε συνεχή αγανάκτηση, όπως τα προηγούμενα δύο χρόνια.
* Ας είμαστε έτοιμοι για όλα, λοιπόν – κυρίως για να βρεθούμε πίσω στη δραχμούλα μας γιατί ο Αντώνης Σαμαράς, που μάλλον θα κυβερνά, δεν θα κάνει τίποτα αντιλαϊκό γιατί θα φοβάται ότι οι επόμενες εκλογές δεν είναι μακριά.
Αντιλαϊκό, είναι να μειώνεις τις συντάξεις, όχι το να οδηγείς τη χώρα έξω από το ευρώ και στην πολιτιστική οπισθοδρόμηση: ο Αντώνης Σαμαράς είναι ο συντηρητικότερος πρόεδρος που είχε η Νέα Δημοκρατία• κάθε του φράση αναδεικνύει εκείνο το βαθύ εθνικιστικό, αντιδραστικό, ρατσιστικό και μουχλιασμένο ιδεολόγημα που χαρακτήριζε την εποχή του Εμφυλίου και της χούντας. Παριστάνει τον ευρωπαϊστή αλλά υπερθεματίζει σε ό,τι υπερασπίζονται οι ακραίοι ευρωσκεπτικιστές – στο όνομα του «πατριωτισμού» έχει κάνει τη Νέα Δημοκρατία ακραίο δεξιό και αντιευρωπαϊκό κόμμα, αυτή είναι η αλήθεια.

Καταστροφικές λεπτομέρειες
* Από την άλλη πλευρά, η κομμουνιστογενής Αριστερά πάντα κατηγορεί τη Νέα Δημοκρατία για θέματα οικονομικά: πως είναι όργανο του κεφαλαίου, νεοφιλελεύθερη – για τον κοινωνικό και ιδεολογικό συντηρητισμό της, λέξη δεν λέει. Ας πούμε ο Αλέξης Τσίπρας κατηγόρησε τον Αντώνη Σαμαρά ότι ανασύρει «τις διαχωριστικές γραμμές του Εμφυλίου» – όχι όμως για αυτά που γράφω εγώ παραπάνω, ημερολόγιό μου, αλλά επειδή επιτέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΚΚΕ.
Επειδή είναι «αντικομμουνιστής» είναι «εμφυλιοπολεμικός» ο Αντώνης Σαμαράς, όχι επειδή είναι εθνικιστής και βαθύτατα συντηρητικός, που αισθάνεται την υποχρέωση σε κάθε δεύτερη φράση του να επικαλείται τον Θεό – ούτε ο πρωθυπουργός του Βατικανού δεν είναι τόσο θεοσεβούμενος. Aυτά δεν ενδιαφέρουν τον Αλέξη Τσίπρα και την Αλέκα Παπαρήγα: είναι εποικοδόμημα που θα αλλάξει μόλις εθνικοποιηθεί ο ΟΤΕ και η Vodafone.
* Αλλωστε, κανείς δεν έχασε ποτέ ψήφους καταγγέλλοντας το μεγάλο κεφάλαιο• αλλά αν υποστηρίξεις ότι πρέπει να φορολογούνται οι μονές του Αγίου Ορους για τα εισοδήματα της τεράστιας περιουσίας που έχουν σε όλη την Ελλάδα τότε θα χάσεις ψήφους. Δεν λες τίποτα επί του θέματος – έπρεπε να έρθει η κατοχική τρόικα για να μάθουμε ότι οι Αγιορείτες δεν πλήρωναν φόρους.
* Οπως έπρεπε να έρθει η τρόικα για να μάθουμε ότι στα δημόσια νοσοκομεία δεν υπάρχει νοσηλευτικό προσωπικό επειδή οι σύλλογοι και τα συνδικάτα των γιατρών επέβαλαν με τα κονδύλια που υπήρχαν να προσλαμβάνονται συνεχώς αχρείαστοι γιατροί και όχι νοσοκόμες/όμοι. Για τούτο και το παράδοξο φαινόμενο να έχουμε τους περισσότερους γιατρούς αλλά το λιγότερο νοσηλευτικό προσωπικό σε όλη την Ευρώπη. Η Αριστερά υποστήριζε τα συμφέροντα των γιατρών και όχι των νοσοκόμων – σε βάρος και των συμφερόντων των ασθενών που πληρώνουν τα μαλλιοκέφαλά τους για «αποκλειστικές».
* Μα μήπως ασχολούμαι με λεπτομέρειες, με καλόγερους, νοσοκόμες και γιατρούς, την ώρα που η χώρα πρέπει να αποφασίσει για το μνημόνιο; Δεν πρόκειται για λεπτομέρειες, ημερολόγιό μου: αυτοί οι ανορθολογισμοί, αυτή η επιβολή της λαϊκιστικής και πελατειακής πολιτικής πάνω στην οικονομία και στην κοινωνία είναι η βασική αιτία που φθάσαμε στο μνημόνιο, όχι το ότι ο ΟΤΕ πουλήθηκε στην Deutsche Telekom ή η Εμπορική στην Credit Agricole.

Viva la vida!
* Θέλω να πω πως η Δεξιά είναι επικίνδυνη, ο ΣΥΡΙΖΑ τυχοδιωκτικός, η ΔΗΜΑΡ διστακτική – δεν πρόκειται για λεπτομέρειες αλλά για την επιβίωσή μας, για τους λόγους που με οδηγούν να ψηφίσω πάλι ΠαΣοΚ, ημερολόγιό μου. Με απολύτως ήσυχη συνείδηση: στα 20 τόσα χρόνια που γεμίζω τις σελίδες σου δεν είχα γράψει ούτε μία καλή λέξη για τον Βαγγέλη Βενιζέλο – αλλά τους τελευταίους έξι μήνες έκανε ό,τι μπορούσε για να αποφευχθεί η καταστροφή, η αποπομπή της χώρας από την ευρωζώνη. Είμαι ο αρμοδιότερος, λοιπόν, να κρίνω πως ο Βενιζέλος είναι πλέον ο σοφότερος από τους πολιτικούς αρχηγούς και έκανε το ΠαΣοΚ το σοφότερο κόμμα.
Εντάξει, το ξέρουμε: το ΠαΣοΚ θα αποδεκατιστεί, θα εκλέξει ελάχιστους βουλευτές – αυτό είναι καλό γιατί υπάρχει ελπίδα νέα γενιά πολιτικών να το επανιδρύσει. Δεν πρέπει να διαλυθεί το ΠαΣοΚ, έχουμε ανάγκη ένα μεγάλο φιλευρωπαϊκό σοδιαλδημοκρατικό κόμμα που να ανθίσταται στον δεξιό συντηρητισμό και στον αριστερό τυχοδιωκτισμό ή ολοκληρωτισμό• στον φασισμό της Χρυσής Αυγής ανθίστανται όλοι, έτσι δηλώνουν τουλάχιστον. Αν ήμουν σίγουρος ότι η ΔΗΜΑΡ θα γίνει τέτοιο κόμμα θα ψήφιζα ΔΗΜΑΡ – αλλά δεν είμαι.
Πρέπει να μείνουμε στο ευρώ και η πολιτική του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ, ίσως και η προσωπική στρατηγική του Αντώνη Σαμαρά, μας οδηγούν έξω. Και πάλι δεν ξέρω πώς θα λειτουργήσει η ΔΗΜΑΡ στο ζήτημα αυτό μετά τις εκλογές.
* Ολα τα επιχειρήματα οδηγούν στο ΠαΣοΚ – ντεμοντέ επιχειρήματα σε αυτή την εποχή του τσαμπουκά «εγώ δεν επιστρέφω τη διερευνητική εντολή», της αγανάκτησης «είναι όλοι κλέφτες», του ψεύδους «οι ευρωπαίοι τοκογλύφοι μάς πίνουν το αίμα», της ηλιθιότητας «συνωμοτούν για να μας αρπάξουν τον πλούτο» και της παπαρολογίας για «ανυποχώρητη αγωνιστικότητα» που διαιωνίζει τη βία.
Αλλά δεν είναι μόδα η δημαγωγία, ο εθνικισμός, ο τσαμπουκάς, η βία, το μίσος, ο ανορθολογισμός – στις σημερινές συνθήκες είναι η παλιά κραυγή viva la muerte. Και κάποιοι πρέπει να φωνάξουμε viva la vida.

γραμματοκιβώτιο
diodorus@tovima.gr

Allons enfants της Γαλλίας και της Ελλάδας. Boule noire για να φύγει ο Νικολά• για να μην έρθει μόνος ο Αντώνης. Boule blanche για εκείνους που πιστεύετε ότι θα κρατήσουν το ελληνικό βαγόνι στον ευρωσιδηρόδρομο.
Γ. Κ., @otenet.gr
***
Ας ελπίσουμε ότι η 6η Μαΐου δεν θα αποδειχθεί μοιραία προφητική για τη διακυβέρνηση της Χώρας. Στο εκκλησιαστικό ημερολόγιο η μέρα αναφέρεται σαν «η Κυριακή του Παραλύτου».
Ν. Κ., Πάτρα
***
Αφού ιερό καθήκον των πολιτών είναι να ψηφίζουν εκλέγοντας τους ηγήτορες, και ιερότατο καθήκον των ηγητόρων είναι να υπηρετούν την πατρίδα, πώς και δεν άγιασε εισέτι αυτή η πατρίς;
Αβαδαίος, Κοσμοϊερομόναχος
***
Και αυτή η εμμονή πια του Αντώνη Σ. με τα Ζάππεια… Πού μπορεί στο τέλος να οδηγήσει; Στους Ζαπατίστας; Ή στον μακαρίτη Φρανκ Ζάπα, που ως γνωστόν συνήθιζε να σκορπίζει με κουβάδες περιττώματα προς τις πρώτες σειρές των φαν που τον παρακολουθούσαν;
ο εκ Ξάνθης 8
***
Για να γλιτώσω από την περιρρέουσα φρίκη και αθλιότητα, μιας και ζούμε σε «δημοκρατία» και δεν μπορώ να ζητήσω πολιτικό άσυλο, λέω να ζητήσω πολιτιστικό άσυλο στην Ελβετία. Και μόνο το γεγονός ότι κάποιος Ελληνας θα επιλέξει τη χώρα αυτή όχι για να καταθέσει τα χρήματά του αλλά για τον πολιτισμό της, νομίζω ότι θα λειτουργήσει ευνοϊκά.
(Τσ)Αττίλας, @thess.sch.gr
***
Πριν την άσκηση του εκλογικού μας δικαιώματος, ωφέλιμη και η άσκηση στους παρακάτω στίχους του Σεφέρη: «Στους δρόμους περπατά με προσοχή, να μη γλιστρήσει / στις πεπονόφλουδες που ρίχνουν αδιαφόρετοι αραπάδες / ή πρόσφυγες πολιτικάντηδες και το σινάφι, / παραμονεύοντας: θα τηνε πατήσει; – δε θα την πατήσει; / Οπως μαδάς μια μαργαρίτα• προχωρεί … κι ένας πηχτός αγέρας φέρνει γύρα / σκουπίδια, καβαλίνα, μπόχα και καταλαλιά» (Μέρες τ’ Απρίλη ’43)
Ανδρέας Β., @yahoo.gr
***
Μια μόνο στιγμή κατά τη διάρκεια του debate, ο Ν. Σαρκοζί έχασε τη μιλιά του (κάποιοι λένε και το χρώμα του): όταν ρωτήθηκε πώς θ’ αντιμετωπίσει, αν εκλεγεί πρόεδρος, τον μελλοντικό πρωθυπουργό της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα.
Δημήτριος Τσεχίας

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk