on air

Βλέποντας τους πολιτικούς να δίνουν από τηλεοράσεως την προεκλογική παράστασή τους θυμήθηκα τη ρήση του δημοσιογράφου Ντέιβιντ Φροστ: «Τηλεόραση είναι η εφεύρεση που σου επιτρέπει να ψυχαγωγείσαι στο σαλόνι σου από ανθρώπους που ποτέ δεν θα τους επέτρεπες να μπουν στο σπίτι σου». Εν προκειμένω, η λέξη ψυχαγωγία δεν είναι η κατάλληλη, καθώς οι περισσότεροι ομιλητές επέτειναν τον εκνευρισμό μου με αυτά που έλεγαν και κυρίως με τον τρόπο που τα έλεγαν.

on air | tovima.gr
Βλέποντας τους πολιτικούς να δίνουν από τηλεοράσεως την προεκλογική παράστασή τους θυμήθηκα τη ρήση του δημοσιογράφου Ντέιβιντ Φροστ: «Τηλεόραση είναι η εφεύρεση που σου επιτρέπει να ψυχαγωγείσαι στο σαλόνι σου από ανθρώπους που ποτέ δεν θα τους επέτρεπες να μπουν στο σπίτι σου». Εν προκειμένω, η λέξη ψυχαγωγία δεν είναι η κατάλληλη, καθώς οι περισσότεροι ομιλητές επέτειναν τον εκνευρισμό μου με αυτά που έλεγαν και κυρίως με τον τρόπο που τα έλεγαν. Γιατί στην πλειονότητά τους έμοιαζαν να έρχονται από το παρελθόν, χωρίς να κάνουν καν τον κόπο να ξεσκονίσουν τη σκόνη του χρόνου από τους ώμους τους. Οπως έμοιαζαν να μην έχουν επίγνωση όχι μόνο της πραγματικής κατάστασης, αλλά και των «τεχνικών» που θα τους επέτρεπαν ακόμη και να μας ξεγελάσουν, εμφανίζοντας το μοντέρνο προφίλ που θα μας έπειθε να τους ψηφίσουμε. Ομως όχι: επέμεναν στον ξύλινο λόγο του παρελθόντος, σε μια στείρα ρητορική που δεν απευθύνεται στον σύγχρονο ψηφοφόρο και σε αδέξια στημένες συγκρούσεις – συχνά τους έπιανες, ενώ επιτίθεντο στους… αντιπάλους τους, να χαζογελάνε κάτω από τα μουστάκια τους.
Σαν να είχε καταπιεί καθένας τους την κασέτα της κομματικής του ιδεολογίας, επαναλάμβαναν τσιτάτα χιλιοειπωμένα, επιδίδονταν σε πληκτικούς μονολόγους αρνούμενοι στην πραγματικότητα να κάνουν διάλογο (βαρέθηκα τα «αφήστε με να ολοκληρώσω», «εγώ δεν σας διέκοψα, εσείς συνέχεια με διακόπτετε» κ.ά.), και απαντούσαν στις δύσκολες ερωτήσεις… χωρίς να απαντούν, αναμασώντας δαιδαλώδεις (ή και αφελείς) θεωρίες και αποθεώνοντας την προσφορά τους. Τα έχουμε δει ξανά και ξανά αυτά.
Μόνο που από την εποχή του ασπρόμαυρου μονοκάμερου και του μονολιθικού πολιτικού λόγου έχουν περάσει πολλά χρόνια: η σύγχρονη κοινωνία και ο τρόπος με τον οποίο γίνεται σήμερα η τηλεόραση ζητούν άλλη συμπεριφορά, άλλες επικοινωνιακές τεχνικές. Το καταλαβαίνεις παρατηρώντας τις εμφανίσεις κορυφαίων ευρωπαίων και αμερικανών πολιτικών (π.χ. Μπαράκ Ομπάμα), οι οποίοι είναι απλοί, άμεσοι, περιεκτικοί και συγκεκριμένοι στον λόγο τους, ενίοτε χαριτωμένοι. Οι δικοί τους σύμβουλοι επικοινωνίας έχουν αντιληφθεί ότι το «χαζοκούτι» μόνο χαζοκούτι δεν είναι: αντιθέτως «αντιλαμβάνεται» την αλήθεια και συχνά εκθέτει εκείνον που δεν είναι ειλικρινής ή που δεν γνωρίζει πώς να σερβίρει τη δική του αλήθεια.
Δεν εννοώ ότι οι δικοί μας πολιτικοί βγαίνουν για να πουν (μόνο) ψέματα, σίγουρα όμως την κάμερα στην οποία τόσο επενδύουν δεν την έχουν κάνει φίλη τους. Αυτό αποδεικνύει και ο φόβος τους μπροστά στα τηλεοπτικά debate. Τα οποία οι πολιτικοί αρχηγοί που στις κατά μόνας εμφανίσεις τους επιτίθενται με σφοδρότητα κατά των αντιπάλων τους αποφεύγουν. Αγνοώντας ότι στην τηλεόραση δεν χρειάζεται να μιλήσεις ή να αντιπαρατεθείς για να εκτεθείς: αρκεί ένα βλέμμα όπως εκείνα που θα δούμε και απόψε, όταν θα ανακοινώνονται τα αποτελέσματα, για να αποκαλυφθούν πολλά.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk